Suicidal Tendencies - 13 (2013)

Zou het nog wat zijn?

Dit klinkt meer dan behoorlijk. Eigenlijk zeer verrast door het resultaat. Dit is ST ten voeten uit. Het gaat te ver om te zeggen dat het aansluit bij 'How Will I Laugh Tomorrow' en 'Lights...Camera...Revolution!' maar ze komen aardig in de buurt. Wat opvalt is dat ze weer meer de punk/hardcore op zijn gegaan en het gefunk tot minimum hebben beperkt.

Hmmm nou vooruit dan maar ik ga de gok wagen. Oude liefde roest niet zullen we maar zeggen.

Echt geen slecht album maar This Ain´t A Celebration had beter niet op de plaat kunnen staan, inderdaad geen pretje om naar dit nummer te luisteren.

Begint wel erg goed met de opener Shake It Out en de afluiter This World mag er ook zeker zijn. Gewoon een goede comeback, maar ik spring nog geen gat in de lucht. Drie sterren om te beginnen zou nog wel een 1/5 bovenop kunnen denk ik, de tijd zal het leren.

Druk album! Het kan me nog niet erg bekoren. Misschien komt het nog. Zitten wel goede stukjes in, maar het gitaargeluid vind ik droogjes, de muziek is druk/vol en veel solo's zijn onsamenhangend gejengel waarvan het gebrek aan kwaliteit wordt vehuld met veel wah-wah effect.

Ze doen het nog steeds echt Suicidal, maar de gouden jaren liggen al ver achter ons. Punk en metal gaan weer hand in hand en zelfs de funkie deuntjes, die normaal voor Infectious Grooves zouden zijn gebruikt, hebben hun weg naar dit album gevonden. Show Some Love,,, Tear It Down is wel erg vel leentje buur bij Therapy? Amusant blijft het wel, maar titels Cyco Style and Slam City verraden toch wel dat dit herkauwen is.

Verenigd Koninkrijk?

ST .... suicidal!

Ze zijn geëmigreerd, vandaar dat het ook 13 jaar heeft geduurd voordat deze plaat uit kwam.

Ik wist niet eens dat deze plaat uit was.

Is het metal, is het punk, is het funk?

Nog steeds een prettige mix van punk/hardcore, metal en hier en daar een vleugje funk. Het kan mij helaas niet meer boeien, dis is echt wel wat niveautjes minder dan in hun gloriedagen met How Will I Laugh en Lights, Camera Revolution hoor. Hun hoogtijdagen liggen (helaas) ver achter ons....

Zelf nog niet gehoord deze, maar ik begreep van een vriend / ST liefhebber dat dit weer een flinke stap in de goede richting was na de slappe ST platen van de afgelopen jaren...

Na een hele tijd toch maar weer op gezet. Opmerkelijk hoe je dan er in eens anders tegen aankijkt (of aanhoort in dit geval...). Er mag een half puntje bij van mij. Toch wel lekker album. Typisch Suicidal. Die rustige, melodieuze introotjes zijn gaaf.

13!

13 new songs, 13 years since the last new cd, the 13th ST cd, finally out in 2013.

(uit het cd boekje)


Ze hadden wat mij betreft niet speciaal 13 jaar moeten wachten, maar leuk dat ze terug zijn, met het tempo er goed in, af en toe een lekkere funksaus erover, of een vet en soms zelfs zompig geluid; een fijn gevarieerd plaatje.

Na lange tijd maar heb ik deze maar weer eens opgezet. Ik vind Suicidal Tendencies een leuke band, maar dit album is zo druk.....