MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Valerie June - Pushin' Against a Stone (2013)

mijn stem
3,59 (69)
69 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Pop
Label: Sunday Best

  1. Workin' Woman Blues (3:10)
  2. Somebody to Love (3:35)
  3. The Hour (3:52)
  4. Twined & Twisted (3:16)
  5. Wanna Be on Your Mind (3:59)
  6. Tennessee Time (3:16)
  7. Pushin' Against a Stone (5:14)
  8. Trials, Troubles, Tribulations (3:06)
  9. You Can't Be Told (3:20)
  10. Shotgun (3:10)
  11. On My Way / Somebody to Love [Acoustic] (8:02)
totale tijdsduur: 44:00
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Vorige week op Valerie June gestuit via Last.fm concerttip en na het lezen van haar profiel geïnteresseerd geraakt om iets te horen. Zij zou in haar rootsy nummers een mix verwerken van blues, folk, gospel, soul, Appalachian en bluegrass. Na het horen van Workin' Woman Blues meteen verliefd geworden op dit nummer. Ook You Can't Be Told kon me wel boeien maar verder is er weinig beschikbaar op streaming sites dus kon de dorst niet stillen. Nu staat het nieuwe album op de luisterpaal met twee van de drie nummers die ik reeds ken erop.

Na een eerste beluistering blijkt er inderdaad een brede variatie van invloeden te zitten in haar werk. Het geluid op het titelnummer Pushin' Against a Stone heeft iets 60s pop en soul ondanks de elektrische (fuzz?)gitaar die weer 70s aandoet. Terwijl andere nummers weer hele singer-songwriter gevoel hebben. Haar wat nasale stem geeft dat African-American roots gevoel mee aan haar werk. Trails, Trouble, Rribulations doet me denk aan de soundtrack van O Brother, Where Art Thou?.

Het doet wel wat vreemd aan dat meteen na het juweeltje dat het openingsnummer is, het trage Somebody to Love volgt. Dat gebeurd verderop nog een keer, ze wil blijkbaar niet alle rustige nummers bij elkaar groeperen. Folky violen, gospelachtige koortjes en orgels, akoestische gitaren, trompetten, het komt allemaal voorbij. Verdient van mij zeker 3,5 maar neig naar meer.

avatar van Sunderland
3,0
Het eerste van Valerie dat ik hoorde was You Can't Be Told, wat voor mij veelbelovend was naar deze release. De verschillende stijlen bevallen mij en muzikaal ook, al wordt het (enigszins stevigere) niveau van You Can't Be Told nergens meer gehaald.

Wat ik echt een minpuntje vind is haar geknepen stem, die daarmee wat ielerig overkomt. Maar herbeluisteringen moeten uitwijzen welke kant het kwartje op gaat vallen.

avatar van Reijersen
4,0
Het lijkt bijna een hype te worden, een album opnemen met Black Keys frontman Dan Auerbach. Nu maakt deze man zelf al een tijdje uitstekende muziek, dus echt veel kan er niet mis gaan. Ook Valerie June kan zich toevoegen aan het lijstje “Samengewerkt met Auberbach”. Een andere grote naam die we terughoren op deze plaat is die van Booker T. Jones. De wereldberoemde orgelspeler van het vermaarde Stax-label.
Op de cover zien we een vrouw met een krachtige uitstraling en in een toren gestoken dreadlocks op het hoofd. Krachtig en eigenzinnig, zo kunnen we de in Tennessee opgegroeide zangeres zeker noemen. Nu maar hopen dat dit ook terugslaat in haar muziek.

Dat eigenzinnig horen we meteen terug op het eerste nummer en zullen we ook niet meer kwijtraken op dit album. Workin’ Woman Blues is, de titel zegt het al, een nummer dat in de basis een bluessong is. Valerie June heeft een aparte, maar bijzondere stem. Een stem die sommigen zal irriteren, maar ik geniet er van. Ook qua opzet een ijzersterke song.
Hoorden we dus op de opener de blues, horen we op andere nummers vele verschillende andere stijlen. Valerie June trakteert ons ook op folk, gospel, soul, country en rock. Aan variatie dus geen gebrek.
Ook Somebody to Love wordt gedragen door haar bijzondere stem. Dit nummer met folkinvloeden heeft een fijne vibe die je echt in het nummer trekt. Muzikaliteit alom aanwezig, net als in de rustigere The Hour en Twined & Twisted. Heerlijk relaxed wordt het op Wanne Be On Your Mind, echte samenzang horen we op Tennessee Time. Die laatste is echt een heel sterk nummer.
Titeltrack Pushin’ Against a Stone is ook bijzonder. Dit nummer heeft een bepaalde sfeer die je pakt en het nummer voortstuwt in een bepaalde roes. Erg, erg, goed gedaan. Misschien wel mijn absolute favoriet van dit album.
Wat traditioneler wordt het met Trials, Troubles, Tribulations en dat schuift weer de hele andere kant op met het vuige, welteverstaan lekker vuige You Can’t Be Told. Samen met de titeltrack één van mijn favorieten. De kwaliteit blijft alle nummers gewaardborgd. Ook met afsluiters Shotgun en On My Way.

Hiermee levert Valerie June een gevarieerd debuut af. Gevarieerd, maar nooit zonder eigen identiteit. Ze laat echt wel goed horen waar zij voor staat, wie Valerie June is. Simpelweg een debuut om in te lijsten.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 07:35 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 07:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.