Possessed - Seven Churches (1985)

Deze valt bij mij echt in de categorie: "Vergeten Platen"
Ik heb 't nooit veel gevonden geloof ik.

Dit album staat zo goed als aan de basis van de Death Metal en is een inspiratiebron [geweest] voor talloze Black Metalbands. Derhalve is Seven Churches gewoon verplichte kost; onbeschaamde, ongenuanceerde en botte METAL!

Grappig ook dat Laary LaLonde hier de gitaar speelt. Eerst in een evil as hell band en daarna in Primus!
Seven Churches is een klassieker en de beste Possessed.

Jammer dat dit ook hun enige echt goede plaat is, Beyond the gate is niet slecht maar zeker niet goed, maar je hebt maar 1 klassieker nodig om onsterfelijk te worden.

dacht eigenlijk dat dit een enorme klassieker was, dit was in die tijd namelijk harder dan men ooit had gehoord, en de leden waren vrij jong, verder betekende dit album(in mijn ogen) het begin van een hele nieuwe stroming binnen de metal, genaamd Death Metal

maar dan zie ik hier opeens dat maar 9 mensen erop gestemd hebben...

zal wel niet zo bekend zijn als ik dacht

van mij krijgt ie tenminste 4,5*

Ik vindt dit helemaal niet goed.Eigenlijk slecht.Zang is echt verschrikkelijk.Reign in Blood is veel harder vindt ik trouwens.Ik heb dit album 3 keer geluisterd en kan het maar niet mooi vinden.Ik geef een 2.5.

ja maar die kwam ook een jaar later uit, dit was in 1985 wel het hardste wat je kon vinden

Dan moet ik dit maar eens snel gaan luisteren.

tuurlijk heeft dit een hoog cultgehalte maar echt goed is het niet, de drummer wankelt en zwabbert alle kanten op, over het gitaarspel valt ook weinig goeds te melden.
Veel van die bands uit die tijd die met iets "nieuws"kwamen waren eigenlijk erg slecht , ik noem een venom of een onslaught.
Slayer heeft met reign in blood een onbetwiste knaller uitgescheten weinig bands die dat hebben weten te evenaren.
Vroeger vond ik seven churches een geweldige plaat nu kan ik er alleen om lachen en terug denken aan die mooie tijd.

Niet waar,dan is Ride the lightning bijvoorbeeld ook harder dan dit.

Eigenlijk vind ik dit niet zo'n interessante cd. Vaak vind ik metal toch het best als er een beetje melodie inzit, dus dit album is niet echt aan mij besteed 2.5 *

Ik was destijds overdonderd door de gigantische gitaarmuur - en nog steeds is het bikkelhard. Het zit allemaal heel aardig in elkaar alleen de drummer is niet maatvast, dat laatste valt echt op.

RiB was echter een antwoordt op deze plaat, slayer dacht dat ze qua snelheid, hardheid en agressie zo'n beetje de lat hadden gelegd, kwamen daar een stel pubers aan met een plaat die al het werk van slayer qua hardheid wegblies. Slayer was het destijds (Na het verscheienen van Seven Churches) aan zijn stand verplicht om met een plaat als RiB te komen, en dan hoor je ook gelijk dat Kerry King en Jeff Hanneman gewoon goed hun instrumenten beheersen, iets wat bij Possessed nog wat te wensen overlied, om idd nog maar te zwijgen over de zeer beperkte trommel kwaliteiten van Mike Sus op deze plaat (en ook op de opvolger "beyond the gates") Dit neemt echter niet weg dat de muziek ontdanks de nummers ontdangs de matige productei en de beperkte capasiteiten van de bandleden gewoon staat als een huis.

helaas moet ik dat 1 schijfje nog maken met mijn band...

Dit schijfje heeft bij mij toendertijd veel doen losbarsten, oh wat was ie bruut en smerig...... zelfs nu 22 jaar later, klinkt ie nog steeds zo smerig. geweldige solo's trouwens op dit album! Een klassieker!

*4.5*

Om dit een klassieker te noemen gaat te ver, maar het is wel een mijlpaal in de geschiedenis van de Death Metal. 1e professioneel opgenomen Death Metal album waarschijnlijk (aangezien de Death By Metal demo van Mantas/Death niet officieel is). Dikke 4*

Ach ... Herinneringen aan lang vervlogen tijden: ik heb ze nog live gezien in Denderhoutem: een piepklein zaaltje, stampvol en waanzin toen het intro van The Exorcist op ons af kwam. Zelfs de plaatselijke champetters konden er mee lachen: nooit zo veel leer en studs verzameld op één plaats gezien als op die avond.

Uitstekend debuut die geen waardige opvolger kreeg.

Heerlijke brute plaat van deze grondleggers van de death metal.
Klinkt af en toe lekker krom omdat sommige bandleden nog niet helemaal hun instrument onder de knie hadden muv van lalonde dan. Maar die gasten waren nog tieners, net als ik toen. Ik wist niet wat ik hoorde toen ik deze schijf voor het eerst draaide. Dit was echt wel weer wat nieuws onder de zwarte zon. Zeker als je luister naar de klassiekers the exorcist of satan's curse. De elpees daarna waren wel van een ander niveau, iets te clean en niet meer zo'n rauwe opname. Zanger/bassist jeff becerra heeft bijna ondervonden dat roken echt fataal kan wezen. Is bruut overvallen in een avondwinkel en in zijn rug geschoten en daardoor half verlamd geraakt terwijl ie een pakkie peuken wilde gaan halen. Ziek. Hij trad laatst weer op met wat gastartiesten naast zijn zijde onder de naam possessed. Zat ie daar in een rolstoel te bangen en te brullen. Gewoon klote om te zien, publiek ging wel los en dat is mooi voor zo'n gozer ook al waren de rauwe klanken en de chemie van weleer wel verdwenen

Ja, verschrikkelijk gewoon. Ergens doet het ook pijn om hem zo te zien. Wel heb ik er heel erg veel respect voor dat hij nu nog verder gaat. Tja, eeuwig zonde dat grootheden als Jeff, en Chuck al helemaal zoiets moet overkomen.

Net de limited edition cd-uitvoering gekocht.. 19 euro is natuurlijk absurd duur maar ik was er al een jaar naar op zoek dus tja

Ik heb deze zopas ook weer aangeschaft, op CD nu. Net zoals voor anderen hier was het voor mij een ongelofelijke ervaring dit te horen in 1985. En als ik het nu zo terug hoor vind ik het nog altijd erg goed. Dat het niet altijd even strak klinkt heeft zijn charmes. Venom en Exodus waren de belangrijkste invloeden en dat is goed te horen.

Mijn exemplaar kostte wel maar de helft van het jouwe, Stijn_Slayer. Maar als ik het goed begrepen heb kan jij als je wil wel zeven papieren kerkjes in elkaar gaan knutselen.

Bij de ltd. van Beyond the Gates krijg je de uitstekende EP The Eyes of Horror erbij. Ik denk er nog even over...

Oh, dus daar zijn die papiertjes voor.. Dan ga ik eens even een kerkje maken haha

Beyond the Gates zag ik ook, maar ook die was 19 euro (in Berlijn).

Enorm hard debuut, zo op zijn tijd wel even aangenaam om naar Burning in hell, Satan's curse en al die andere prachtsongs te luisteren.

Moet deze altijd nog een keer origineel in huis halen
Ach, binnenkort is de platenbeurs weer...

Terechte klassieker. Aan alle kanten ingehaald qua extremiteit en speltechniek, maar de kracht die deze plaat uitstraalt is moeilijker te evenaren.

Is ook opnieuw op vinyl verschenen. Voor een origineel exemplaar wordt soms veel gevraagd.

Thanks voor de tip!

Midden jaren 80 was ik net via gewone Hardrock into Speed/Thrash/Black en Deathmetal aanbeland toen ik als middelbare scholier van een meisje bij ons op school een cassettebandje kopieerde met Agent Steel op kant A, en op de andere kant, jawel: Possessed! 7 Churches hoorde ik destijds zo dus voor het eerst...nog harder en vooral zwarter dan het toen ook al zo harde Slayer. Maar dit Possessed was nóg harder! Wat een eerlijke pure oer-woede. En wat een , misschien beroerde, maar voor altijd verslavende gitzwarte agressieve productie die alle woede tegen onderdrukkende instituties bikkelhard weergeeft! Heerlijke riffs ook, unieke solo's en andere bezeten gitaar driften die geschonken worden wat niet veel later zo typerend zouden zijn voor het genre Death Metal an sich...om nog maar te zwijgen over de geweldige boosaardige demonische grommen/krijsen van Jeff Becerra! Possessed zijn mede grondleggers van het genre Death Metal. Het genre, zeker na 1990, doet mij niet veel....saai en fantasieloos meestal vind ik persoonlijk. Vreemd en ironisch dat juist de grondleggers van dit genre zoals bijv. dus het Goddelijke Possessed daar juist totaal geen last van hebben en daarentegen destijds juist uiterst vooruitstrevende muziek wisten af te leveren die je verbeelding een dikke 2 decennia later nog steeds weten te beroeren! Zij waren dus toch blijkbaar de meesters toen qua hardheid/pure kracht...en ik ben bang dat daar in de toekomst geen verandering meer in gaat komen. Metal tot ongeveer 1990 was gewoon goddelijk...van een onbeschrijfelijk krachtig en puur bovennatuurlijk niveau. Possessed, al is 't alleen om de rauwe expressie en de grensverleggingen qua hardheid, kracht, sound etc., sprak in de metal geschiedenis wat dit betreft een flink woordje mee. Possessed Rules!

Dit mag dan nog old-school heten en gedateerd en rommelig en laat maar komen. Kan iemand me dan verklaren waarom ik nu tijdens het beluisteren zo'n gelukzalige glimlach op mijn tronie heb? Opener is een klassieker, ook al door het intro van Mike Oldfield maar dit is "vals" rommelig, de heren gitaristen spelen voor mij wel degelijk strak maar de drummer heeft soms moeite. Ah, het speelt geen rol, ze waren ook nog zo jong en ik blijf verder glimlachen. Het is mijn tijdperk en I love it!

Jazeker Sir Spamalot, dat waren de jaren! ! ! Ongelooflijk wat een stapel waanzinnig gave lp's kwamen er toen uit...de metalwereld was nog wat kleiner, we waren allemaal hardrockers/headbangers/thrashers en iedereen sprak over dezelfde plaat als er weer een knaller uit was gekomen! Het spijkerjack met patches kon weer verbouwd worden door een aardige buurvrouw of moeders met de naaimachine. Dit soort lp's en vele andere Speed-Thrash-Black-Death lp's van toen...heilig gewoon! Tot 1990 was het waanzinnig! Ik ben blij en trots dat ik dit in de tweede helft v/d jaren 80 heb mogen meemaken. Een groot stuk v/d hoogtijdagen v/d Metal en dan vooral v/d Thrash. Ik ben na al die jaren nog steeds bezeten van de beste muziek op aarde: Thrash...en wat er mee te maken heeft.