Nina Simone - 'Nuff Said! (1968)

Een mooie – grotendeels – live-registratie van Simone. Acht van de elf nummers werden opgenomen tijdens de Wesbury Music Fair in New York, op 7 april in 1968. Drie dagen voorafgaand aan dit concert werd Martin Luther King vermoord, en het gehele programma van die zevende april stond dan ook in het teken van hem. Eén van de drie studio-opnames op dit album is Ain’t Got No / I Got Life, toch wel één van Simone’s beste nummers, en één van de mooiste nummers in 't algemeen die handelt over (de) vrijheid. Het nummer werd indertijd een nummer één hit hier in Nederland, en in 1998 schopte hij het zelfs nog een keer tot een elfde plaats in de hitlijsten. Veel andere liedjes hebben indirect ook een maatschappelijk thema, waarvan de mooiste toch wel Backlash Blues is (dat gaat over 'n gebrek aan burgerrechten), en ook de über-swingende versie van Gin House Blues klinkt zelfs beter dan originele studio-opname! Zoals de titel al impliceert gaat Why (The King of Love is Dead) over Luther King zijn dood, 't nummer werd in korte tijd geschreven door Simone’s bassist, Gene Taylor, en werd op deze avond voor het eerst ten gehore gebracht. Doordat de instrumentatie gedurende de eerste helft enkel bestaat uit de piano, wordt de boodschap van de tekst extra in de verf gezet. Daarmee is het zeker een waardig eerbetoon geworden. 't Enige mindere nummer hier is de Bee Gees-cover Please Read Me. Deze past niet echt tussen de overige nummers (die samen een mooi geheel vormen), deze had dan ook beter van de tracklist geschrapt kunnen worden. Maar ach, dat is dan ook de enige aanmerking.

Een live album wat doorwrongen is van het verdriet van het verlies van Martin Luther King, het is iets wat ook opvalt wanneer je niet weet dat hij drie dagen voor dit optreden vermoord is. Nina Simone, die betrokken was bij King’s beweging en zelfs vond dat het verzet niet enkel vredig hoefde (wat King wel beweerde) is hier hoorbaar kapot van. Op het nummer ‘Why?’ hoor je hoe ze over hem dacht en het hele optreden is doorwrongen van verdriet en verslagenheid. Dat zit sowieso al veel in haar werk maar door dit moment en haar emotie krijgt het een extra lading. Wat mij betreft een heel bijzonder live-album.

De emotionele lading van dit (grotendeels) live-album valt niet te onderschatten, zoals hierboven reeds vermeld. De uitvoering van Why? (The King of Love Is Dead) is behoorlijk indrukwekkend, niet alleen omwille van de omstandigheden, maar ook door de intense inleving van Nina Simone, die laat horen een geweldige performer te zijn geweest. Daarna volgt - erg terecht - het ingetogen Peace of Mind.

Ain't Got No / I Got Life is één van de andere hoogtepunten in het repertoire. Van oorsprong eigenlijk twee musicalnummers (en dat hoor je er wel in terug), en Simone maakt er samen met haar muzikanten een heerlijke swing van. Opvallend verder dat er twee songs van de Bee Gees opstaan. In the Morning (net als Ain't Got No / I Got Life een studio-opname) vind ik erg mooi als opener van het album, Please Read Me is wat minder.

Maar dat neemt niet weg dat dit album een geweldige indruk op me maakt, met ook nog bezielde uitvoeringen van Gin House Blues en Do What You Gotta Do, en een wondermooie versie van I Loves You Porgy.

4 sterren