menu

Elton John - 21 at 33 (1980)

mijn stem
2,98 (27)
27 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Rocket

  1. Chasing the Crown (5:33)
  2. Little Jeannie (5:10)
  3. Sartorial Eloquence (4:45)
  4. Two Rooms at the End of the World (5:41)
  5. White Lady White Powder (4:33)
  6. Dear God (3:46)
  7. Never Gonna Fall in Love Again (4:09)
  8. Take Me Back (3:52)
  9. Give Me the Love (5:22)
totale tijdsduur: 42:51
zoeken in:
Little Jeanie vind ik wel één van zijn mooiste nummers.

avatar van Poeha
3,0
Little Jeannie is überhaupt één van de mooiste nummers ooit.
De rest van het album is middelmatig.

3*

EVANSHEWSON
Ik zou zelfs méér durven zeggen : Little Jeannie is überhaupt één van de mooiste nummers ooit, de rest van het album is middelmatig, geeuw.

avatar van beaster1256
4,5
ja, little jeannie is fantastisch nummer maar ik hou ook van sartorial e. en vooral van i' m never gonna fall in love again

avatar van evert-jan
3,5
sartorial eloquence is écht mooi! Little jeannie is prachtig, en één van zijn mooiste nummers, maar niet alles op dit album is van deze kwaliteit! Alles bij elkaar wel de moeite waard!

avatar van Song4Guy
3,0
Little Jeannie is een prachtnummer. Ook 1 van mijn lievelingsnummers van Elton. Jammer dat dit ook het enige nummer is waarin ik Elton betrap op plagiaat. Als hij begint te zingen:
"You stepped into my life from a bad dream") is het zowat een copie van '' When I Need You " van Leo Sayer uit 1977.
De cd bevat overig niet echt sterke nummers maar hij is in iedergeval weer op het goede spoor na Victim of Love.
Het laatste nummer van deze cd Give me The Love schreef hij samen met Judie Tzuke. Hierdoor ben ik me in haar muziek gaan verdiepen. Leuk om zo weer andere artiesten te gaan ontdekken.

avatar van Dibbel
3,5
Elton John, goed voor 53 hit- en tipparadenoteringen tussen 1970 en 2000, was met zijn 14e album weer op de weg terug, na de dramatische discodraak Victim Of Love (terecht de laagste beoordeelde plaat van hem).
Van deze plaat kent waarschijnlijk iedereen Little Jeannie wel, ook al haalde dat zelfs De Top 40 niet in 1980.
Dit is een klassieker geworden en terecht.
Vermeldenswaardig is verder over deze plaat dat de gitarist in 5 van de 9 nummers Steve Lukather is en op de overige 4 Richie Zito.
Op kant 1 trapt Elton stevig af met Chasing The Crown, een sterk nummer waarin Lukather zich laat gelden.
Daarna volgt het bekende Little Jeannie (niet geschreven met Bernie Taupin, maar met Gary Osborne) en het ook redelijk rustige, maar erg mooie Sartorial Eloquence. Het weer wat stevigere Two Rooms At The End Of The World, wordt enigszins ontsierd door te schetterende blazers op het eind. Daarmee is kant 1 ten einde.
Kant 2 is iets minder.
White Lady, White Powder is weer een stevig nummer en gaat inderdaad daarover ja.
Hier scheurt Zito wat op de gitaar en we hebben wat Eagles (Frey, Henley en Schmitt) in het achtergrondkoortje.
Dear God is het slechtste nummer van de plaat, Een sentimentele draak. Weet niet of het als kerstliedje is bedoeld, maar ook dan voldoet het niet.
Het eveneens rustige Never Gonna Fall In Love Again moet dan weer het Little Jeannie gevoel oproepen, maar doet dat helaas niet.
Take Me Back is dan weer een heel aardig enigszins country-achtig nummer met een folky middenstukje.
Het lichtelijk funky Give Me The Love wat wederom met veel backing vocals en blazers de plaat afsluit gaat ook nog wel.
Twijfel tussen 3 en 3,5, maar vind hem nu eigenlijk beter dan vroeger, dus voorlopig 3,5.
Ik raad iedereen die hierboven heeft gereageerd om hem nog eens op te zetten
Op vinyl en gewoon op het label The Rocket Record Company zoals het hoort.

avatar van Deranged
Mooie Elton.

Zo aan het begin van een behoorlijk zwakke periode door de tachtiger jaren is dit nog een hele respectabele worp waar zijn nieuw gevonden machtige stemgeluid ook al aardig begint door te komen.

Fedde
Sartorial Eloquence is erg mooi, Little Jeannie is best aardig en ook Two Rooms at the End of the World heeft wel wat. Maar er staan net te veel tamelijk anonieme, snel te vergeten nummers op als Never Gonna Fall in Love Again en Take Me Back. Net wat te traag en grijs voor EJ. Qua stijl duidelijk de opvolger van A Single Man uit 1978. En hoewel er 1980 op de hoes staat, bevinden we ons hier nog heel duidelijk in de sfeer van de jaren '70.

avatar van Deranged
Sartorial Eloquence is wel echt een van zijn allermooiste nummers.

Mooie tekst ook, en niet eens van Bernie.

Onmiskenbaar juweel van ontzaglijke pracht binnen zijn omvangrijk output.

Ander pareltje hier is natuurlijk Little Jeannie.

Ook al niet een tekst van Bernie.

Maar het feestje is er even niet minder om.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:14 uur

geplaatst: vandaag om 15:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.