Roxette - Don't Bore Us - Get to the Chorus! (1995)

Mooie greatest hits compilatie alleen eigenaardig dat deze hier zo weinig aandacht krijgt.

Ik vind van de meeste singleversies op deze verzamelaar de betreffende albumversies wel mooier. Verder maakt Roxette eenvoudige, formulematige muziek en zijn ze ongeveer de enige band die daar wél op een goede manier mee wegkomen. Dit zijn alle hits tot 1995 op een rijtje, ja daar zat een hoop goeds tussen. Maar zet ik een echt album van ze op, dan hoor ik nog net wat meer afwisseling. Ik houd het op 3*.

leuke verzameling van roxettes hits! leuk voor in de auto om gewoon is mee te brulle, want ja wie kent ze niet? ze hadden idd wel een recept voor music, maar zoals casartelli al gezegd heeft, ze komen er geweldig mee weg! goeie cd voor op een zonnige dag is goe mee te brullen met verstand op nul!

Ik zei het elders ook al (bij Look Sharp dacht ik), ik vind Roxette toch echt maar onschuldige lichtvoetige hitparade-huppeldepuprock, niets mis mee, maar echt diep gaat dit niet.

Maar Spending My Time weet me toch keer op keer te ontroeren...

Allez, ik ga dat hier dan maar
kwoteren :
3.5 vind ik wel fair !
***1/2

Enkele topnummers doen het hier helemaal. How do you do, Fading like a flower, Spending my time, The look. Ze zorgen ervoor dat ik flauwe afkooksels als Dangerous, Vulnerable en vooral de 4 voorheen nog niet uitgebrachte nummers (eerste 2 en laatste 2 op deze schijf), wil door de vingers zien.
3,5*

You Don't Understand Me is anders een prima ballad. Zoals een echte Roxette-ballad betaamt Fading Like A Flower en Dressed for Success zijn de grote favorieten hier. Vanaf Crash! Boom! Bang! vond ik ze helemaal niks meer.

Ben het wel met je eens al die ingekorte versies ook, laat ze dan een nummer minder er op gooien.

Typische hitparadepop dat het Zweedse duo brengt, maar wel degelijk. Ik geloof dat zij na Abba de meest succesvolle act uit Zweden waren. Abba staat op artistiek gebied natuurlijk een paar trappen hoger, maar Roxette kan eveneens prima popsongs brengen of het nu rockgetinte nummers zijn of ballades.
"The Look" vind ik een dijk van een song evenals "Joyride", "Listen to Your Heart" en "Spending My Time" zijn dan weer prima ballades.
De rest mag er ook zijn, alleen "Dangerous" vind wat te simplistisch.

Omdat dit een singlesbandje was, en hun leukere singletjes hier allemaal mooi op staan, scoort deze bij mij het hoogst; ***1/2 hebik hier wel veil voor. Ik HEB dit album zelfs, want in mijn deejayperiode (tien jaar terug) draaide ik hier zelfs hitjes uit.
Niet eens misselijkmakend; Spending My Time, Listen To Your Heart en It Must Have Been Love kunnen me zelfs nog ontroeren.
Niet slecht voor een Zweeds confectiepopbandje!

Ja, dat vind ik ook een supermooi nummer. Wonderschoon gezongen.

De ballads kunnen mijn goedkeuring over het algemeen wel wegdragen, met die licht verteerbare poprock zoals Joyride of Dangerous kan ik niet zoveel.

De ballades van Roxette begin ik steeds meer te waarderen en ze zijn tenslotte prima ingezongen, maar meer rockgetinte nummers als "The Look" en "Joyride" vind ik ook prima. Enkel met "Dangerous" kan ik niet veel, dat is mij wat te melig. "How Do You Do!" en "The Big L." zijn mij ook wat te poppy, maar kunnen ermee door.

Ook een regelmatig terugkerende verzamelaar die op drukke dagen in de winkel gedraaid werd.(niet door mij) Ik werkte toen nog als Cd-verkoper.
Een album die prima werd verkocht .
Verder kan ik weinig met dit duo. Het is mij allemaal te springerig en te lichtvoetig. De rock is geen rock en de ballads zijn mij te glibberig.
Zij heeft nog wel een aardige stem , maar de mannelijke helft heeft zo'n eng gemaakt stemmetje.
The Look , How Do You Do en Joyride hebben voor mij helemaal een hoog irritatiegehalte. Vreselijk!
In dat geval Don't Bore Me met deze muziek.

Deze via marktplaats voor 5 euro van de week gekocht en gisteren ontvangen. Kun je je voor dat geld niet echt een buil aan vallen.

Leuke verzamelaar, hoewel alle nr's nu wel een stuk meer gedateerd overkomen.
Toch werkt het wel aanstekelijk en vind ik hem zeker leuk om in mijn platenkast te hebben staan en af en toe eens er uit te halen.

Stukken beter ook als die meer recentere verzamelaar, waarop ik toch nr's als The Big L miste.

Beste nr's zijn: The Look, Dressed for Succes, It must have been love en Joyride.

Niet iets om dagelijks te draaien, maar in zijn genre een topper.
Leuke originele titel trouwens!

Ik geef hem een acht, ofwel vier sterren.

Goeie verzamel CD leuk om zo af en toe te draaien, en lekker met dit mooie weer!

4*

hoorde laatstelijk weer spending my time , had zo een later liedje van abba kunnen zijn, als twee druppels water

Eén van de betere Roxette verzamelaars, ondanks het ontbreken van Church Of Your Heart, Queen Of Rain en Fireworks. Toch ook wel 3 redelijk goeie hits van deze Zweden. Maar zoals Marie en Per zelf al vermelden in het booklet van deze verzamelaar: Het zijn de "greatest" hits, en dus niet "alle" hits die ze al scoorden. Er staan 4 niet eerder verschenen nummers op: June Afternoon, You Don't Understand Me, She Doesn't Live Here Anymore en I Don't Want To Get Hurt. De eerste is een typische Roxette-song in de sfeer van Joyride, 2e en 4e zijn ballads en She Doesn't Live Here Anymore is een fijn Roxette-rockertje. Verder staan er met It Must Have Been Love en Almost Unreal songs uit soundtracks op die verder niet op de studio albums zijn verschenen. Redenen genoeg om dit schijfje eens te checken.

In een tijd waarin de stijl en genre belangrijker werd als een goede song op zich was Roxette toch wel een verademing.
Nummers met een kop en een staart, herkenbaar en ideale reismuziek zo zie ik het !

Het stevige "Sleeping in My Car" en "Dressed for Success" zijn mijn favorieten.
Het aanstekelijke "How Do You Do" vind ik ook erg goed en de mooiste ballad is "Listen to Your Heart".

Jammer dat ze niets van hun eerste album erop hebben gezet, 1 nummer had toch wel gekund ?
Toch maar eens aanschaffen dat debuut.

De powerpop van Roxette heb ik altijd lekker gevonden.
Alle bekende nummers staan op deze verzamelaar en meer heb je m.i. van deze band ook niet nodig. De samenstelling is goed en de commentaren van Per en Marie zijn leuk.
Ik ben principieel tegen nieuwe nummers op een verzamelaar, dus dat is wel een minpuntje, alhoewel de nieuwe tracks zeker niet slecht zijn.

Vijfentwintig jaar geleden regelmatig geluisterd deze prima verzamelaar, die echter na de twaalfde track wel inzakt qua niveau. Vandaag weer eens gehoord. Mijn favorieten zijn June Afternoon (die energieke opener), The Look (blijft een legendarisch popnummer) en Fingertips '93. Alleen zijn ze vergeten die laatste er op te zetten. How Do You Do! stond in de herfst van '92 tegelijk met Yesterdays (Guns n Roses) in de Top40 en achterelkaar op mijn mix-tape, wat heb ik dat tweeluik grijsgedraaid. Twee perfecte powerpopnummers van 3 minuten met alles erop en eraan.

Deze fijne verzamelaar verschijnt aanstaande vrijdag op zowel zwart als paars dubbel vinyl, met twee bonustracks!!

...en dat zijn Milk and toast and honey en I wish I could fly, twee nummers van na 1995, zo'n beetje hun laatste hits. Dat vind ik wel een misser trouwens, omdat Queen of rain en Church of your heart logischer keuzes waren geweest. Vooral die eerste: een van hun mooiste singles, waarvan het intro op het Tourism-album een beetje verziekt wordt door de crowd noise van het voorafgaande nummer. Dan moet je dus alsnog terugvallen op de originele single.
Ik heb er op zich geen bezwaar tegen dat de bonustracks van later datum zijn, al doet het enigszins afbreuk aan de originele release. Maar die twee singles zijn van de periode 1988-1995, en ik vond dat destijds al een omissie. Had echt een veel betere en logischere aanvulling geweest.

In 1995 verscheen er wel een LP-versie (uiteraard zónder die bonustracks), maar in zeer beperkte oplage. De LP was toen vrijwel dood. Ik heb wel eens een exemplaar van die dubbelaar op een platenbeurs gezien, kostte toen iets van 120 euro, als ik me goed herinner. Ik hou het waarschijnlijk bij CD, maar voor fans die hier al heel lang naar op zoek waren, is dit een goed alternatief. De paarse versie is een beperkte oplage, de zwarte is langer leverbaar.

Roxette – Don't Bore Us – Get To The Chorus! – 30th Anniversary Edition - RoxetteBlog