Boz Scaggs - Boz Scaggs (1969)

Op deze plaat, meer precies op het prachtige "I'm gonna get up and make my life shine" refrein van I'll Be Long Gone, overleefde ik mijn post-militaire-dienst depressie en ie verdiende daarmee voor mij de klassieker status. Dat ik daar blijkbaar weinig meestanders voor heb blijkt wel uit het aantal stemmen, maar 6 met een gemiddelde van 3.75 en dat terwijl Duane Allman erop meespeelt en nog wel kamerbreed ook ......

Het enige minpuntje aan deze geweldige plaat, die trouwens wel eens geremastered mag worden want de CD klinkt voor geen centimeter in verhouding tot de LP ( Rhino, pleeze ...... ), is dat ik Sweet Release een beetje aan de lange kant vind na de 12+ minuten van Loan Me Dime ........

Ik heb het wachten opgegeven en de audiophile vinyl release maar gekocht .........

Ik blijf het onbegrijpelijk vinden dat deze plaat maar zo weinig liefhebbers kent hier ..........

Ik vertrouw wat op je goede smaak Droombolus, ik zal dit binnenkort eens beluisteren.

Dit verdient inderdaad véél meer aandacht!

Aanvankelijk begint het album nog vrij soulful, maar daarna wordt het meer en meer bluesy. Tussendoor bespeurde ik nog een vleugje country. Om maar te zeggen dat het beslist geen eenzijdig album is.

Sterk gitaarwerk, maar dat kan ook niet anders met Duane Allman erbij.

Mooie ontdekking, hier ga ik snel achteraan.

Prachtige songs op dit lekker rootsy album, waarvan ik vooral de tweede helft erg mooi vind vanwege de bluessongs. Jimmie Rodgers (Waiting For A Train) is weliswaar een aartsvader van de country, maar hillbilly en blues liggen natuurlijk dicht bij elkaar (Hank Williams bijvoorbeeld).
Weet overigens iemand wie op het prachtige Loan Me A Dime leadgitaar speelt ? Is dat Boz himself ? In ieder geval: schitterend.

Kijk eens naar de post boven de jouwe .........

Eindelijk remastered, Droombolus. Klinkt niet verkeerd wat mij betreft.

Zo'n beetje z'n hele Columbia katatogus is remastered maar deze kan ik nog steeds niet vinden vrees ik. Of is de 2012 release een ( Japanse ? ) remaster ?

Op de site van Amazon US zag ik gisteren toevallig een vermelding van een hybride SACD - DSD (2013).
Wel aan de prijs: USD 24,01. Die staat trouwens ook op de site van bol.com, maar dan met release-datum 30 juni 1990, waarschijnlijk een vergissing (prijs: EUR 21,99).

Ik doe het ook nog steeds met mijn cd uit 1990 (ooit tweedehands gekocht), dus ik was toevallig ook aan het speuren.

Ah ! Nou ik weet waar ik naar moet zoeken .........

Vors aan de prijs inderdaad, op evilBay kom ik ook niet onder de EUR 23.50. Ik ga eerst nog maar eens naar mijn gedigitaliseerde audiofiele LP luisteren voordat ik daarvoor op de knop ga drukken. Deze week zit de LP hoes in de wissellijst - blijft een raar gezicht er "Friday Music" op te zien staan in plaats van het vertrouwde Atlantic logo.

{Edit} Intussen gevonden op AmazonUK Marketplace voor plm. € 16.15.

Fabeltastiese remaster ! Ik ben een gelukkige kampeerder.

Ik zat de documentaire Muscle Shoals te kijken toen een stuk muziek meteen mijn aandacht trok. Bekende stem maar kende het nummer niet. Even teruggeluisterd bleek het Boz Scaggs te zijn met Loan Me A Dime.. Magistraal nummer notabene met een glansrol van Duane Allman. Silk Degrees had ik al jaren op vinyl in bezit van deze man, maar dit zet mij op een spoor waar ik eens in ga duiken. Dit album staat als en huis , met een geweldig sound zoals ze die alleen in Muscle Shoal in die tijd konden produceren. Geweldig album zonder meer. Toch wel een milestone in de popmuziek.

Rhino is dus eindelijk afgekomen, in samenwerking met Edsel ....... Boz Scaggs 2CD Remaster ....... Is iemand hier al begonnen ?

De 1977 remix is de versie die zo'n 25 jaar geleden op CD uitgegeven werd en die in mijn oren voor geen centimeter klinkt maar misschien dat de remaster daar sjokolaa van maakt ?

Hebbum gewoon maar besteld .... anders blijf ik het me toch maar afvragen ......

Geen outtakes helaas. Zal hem toch ook maar bestellen, want dit blijft een favoriet album, en dat niet alleen door de bijdrage van Duane Allman.

Er bestaat een bootleg van work-in-progress opnames van dit album ( 1969 Atlantic Album Demo Tapes * ) maar die voegen eigenlijk niks toe aan het ozzinele album, da's puur voer voor vogels.

* Het zijn zijn volgens mij meer de basis opnames van de studio band met Boz' guiding vocals. Voordat Duane, de blazerssektie, de achtergrond zangeressen en Boz' uiteindelijke zangpartijen opgenomen werden dus - tracklisting:
I'll Be Long Gone / Another Day / Finding Her / Now You're Gone / Sweet Release / Loan Me A Dime #1 / Loan Me A Dime #2

Bedankt voor de info, Droombolus, maar dat voegt inderdaad weinig toe. Ga morgen bij mijn platenhandelaar de remaster bestellen, en heb zojuist mijn oude cd'tje weer eens opgezet.
Dit album bevalt me zo goed mede vanwege de lekkere mix van blues, soul en een beetje country. En dan die begeleidende musici die uit de Atlantic-stal kwamen, die maken het helemaal af.

Kwam gister op de mat geploft. Was gelijk verzonden met Fool To Care, de nieuwe Scaggs CD, maar die lag er niet naast ... als dat maar goed komt .......

Gelijk de 77 rie-miks opgezet maar dat bleek de ozzinele 69 miks te zijn. De schijfjes zijn verkeerd om geprint dus wat je nog in het doosje hebt zitten staat op, nieuw systeem zeker ......
Deze riemaster klinkt erg boemig in het laag en lijkt kwa geluidsbeeld meer op de ouwe LP van damaals dan de audiofiele viniel rie-rielies en haalt het dus kwa geluidskwali niet bij de SACD. Het volume moet goed opgekrikt voor het juiste luistergenot en ik ben blij dat we geen letterbak met honden- en kattenbeeldjes meer aan de muur hebben .......

Vandaag de 77 rie-miks maar eens echt aan de tand voelen ........

.......... de 77 rie-miks/rie-master klinkt een stuk beter dan die op de 1e CD rielies. Het hoog is duidelijk opgeschoond waardoor de "Tom Perry versie" eindelijk een homogeen geheel is en dikke planken hout snijdt.

Mijn enige argument waardoor deze minder is dan de SACD van de ozzinele miks is het opkrikken van al Duane's gitaarpartijen. In Loan Me A Dime werkt dat natuurlijk als een trein, waar hij op de ozzinele miks regelmatig verzuipt in de orgel-, piano- en blazersseksieversieringen vanaf plm 8'45" blijft zijn bijtende gitaar hier overal goed te horen. Dat gaat dan wel ten koste van Barry Beckett's hammond solo, ieder voordeel hebze nadeel tenslotte ..........
Op I'll Be Long Gone werkt dat minder goed uit want hier worden zijn achtergrond grapjes te veel op de voorgrond gezet wat storend werkt in de flo van het nummer.

In mijn overal top-3 van de verschillende versies komt deze maar nipt binnen achter het audiofiele tig-en-halfste grams vinieltje van Friday Music, de SACD blijft vier en op afstand nummer 1.

Even vloeken in de kerk... Eerlijk is eerlijk, ik kan prima horen wat mijn voorgangers hier mooi aan zouden kunnen vinden: een lekker vette begeleiding die goed het midden houdt tussen gelikt en strak, een heerlijke sound en een aangenaam ontspannen sfeertje. Maar zelf hoor ik hier ook vrij onbenullige (en in het geval van Now you're gone zelfs onverdraaglijk vervelende) composities, een opdringerig achtergrondkoortje en een stem die, zoals de Engelsen het eufemistisch uitdrukken, "an acquired taste" is, en persoonlijk heb ik die smaak nog altijd niet verworven. En aangezien er ook bij de twee ambitieuze slotnummers geen vonk overslaat (nee, ook die solo's van Duane Allman en die blazersarrangementen krijgen mij niet opgewonden, en hoewel Sweet release op Van Morrison vooruit lijkt te lopen kan de laatste toch veel beter met die extatische jubel uit de voeten) vrees ik dat deze plaat gewoon niet mijn ding is.

De kaasvraag bij jou beoordeling is: welke miks heb je beluisterd ? Op de 77-miks hebben ze Boz' stem en Duane's gitaarpartijen naar voren gehaald wat regelmatig niet echt ten goede komt aan het totaalplaatje. En als Boz' stem je al niet kan bekoren ..........

Maaruh in ieder geval: U kunt binnenkort een bezoek van de Inquisitie tegemoet zien..........

Op jouw kaasvraag volgt het pindakaasantwoord , dus ik weet niet om welke mix het gaat...

Toch niet een kind van Spaanse Inquisitie, hè?

Denk van wel ...... maar het uiteindelukke idee is natuurluk dat je een paar nachten slecht of op z'n minst onrustig slaapt bij het idee dat "ze" komen, zodat je ruim de tijd hebt om je zonden te overdenken.

Voor ál mijn zonden heb ik wel meer dan een páár nachten nodig...

Wat een ongelooflijk goede plaat. Nu ik in alle platen aan het duiken ben, waaraan Duane Allman (en de Muscle Shoals-kliek) heeft meegewerkt, is deze ook komen bovendrijven.

Prachtige mix van blues, blue-eyed soul en amerikaanse folkmuziek/country. Prachtplaat, en mijn introductie tot Boz Scaggs. De door Boz zelf geschreven Finding Her is van ongekende schoonheid en dan hebben we nog de twaalf minuten durende Loan Me a Dime, één van de hoogtepunten uit de carrière van Duane Allman (ik kende deze al van The Anthology-platen).

Voor mij zou het drie sterren geworden zijn, maar omdat hij op een liedje als een idioot aan het jodelen gaat toch hooguit een waardering van 2, 5.
Zijn latere werk is echt wel beter.

n.m.m. valt het met het "blue-eyed soul" gehalte wel mee op dit album, hoewel "Ï'm Easy" en "Look What I Got" daar wel iets van weg hebben. op "Now You're Gone" met de fiddle klanken van Al Lester en "Waiting For a Train" (Jimmie Rodgers) zijn de country invloeden niet ver weg, maar de sound van de rest van dit album ademt toch voornamelijk blues.

hoogtepunten zijn de Boz Scaggs nummers "I'll Be Long Gone", "Finding Her" en het met Barry Beckett geschreven "Sweet Release". zoals hierboven al eerder aangehaald, is het absolute prijsnummer het lange bluesy ruim 12 minuten durende "Loan Me a Dime", een nummer van de Amerikaanse blues zanger/gitarist Fenton Robinson, met de toen nog zeer jonge Duane Allman op lead guitar, o.a. ondersteund door het geweldige spel op keyboards van Barry Beckett en een fraaie blazerssectie.

de iets "mindere" tracks "I'm Easy" en "Another Day (Another Letter)" weerhouden mij ervan om dit album een 5 te geven.

ben meer fan van de blues Boz dan van de (blue-eyed) soul Boz dus dit "rootsy" album bevalt ruim 50 jaar later nog steeds prima.

Album werd geproduceerd door Boz Scaggs, Jann Wenner & Marlin Greene
Recorded at Muscle Shoals Sound Recorders, Sheffield, Alabama

Duane Allman: dobro, guitar, slide guitar
Eddie Hinton, Jimmy Johnson, Boz Scaggs: guitars
Barry Beckett: keyboards
David Hood: bass
Roger Hawkins: drums
Al Lester: fiddle

horn section on all tracks, except track 4
Gene "Bowlegs" Miller: trumpet & trombone
Joe Arnold: tenor sax
James Mitchell: baritone sax

backing vocals on all tracks, except track 4
Jeannie Greene, Donna Thatcher & Mary Holiday