Tribes of Neurot and Walking Timebombs - Static Migration (1998)

Een indrukwekkende samenwerking tussen de heren van Neurosis en Scott Ayers, het brein achter de Pain teens. Het ensemble dat hier te horen is, telt maar liefst 11 personen. De muziek is instrumentaal en is, bij afwezigheid van enige normale songstructuur of -opbouw, enkel gericht op de sfeer die wordt opgewekt. En die sfeer is een hele duistere (Dark ambient?). Onheilspellende gitaar- en keyboarddrones worden gemengd met enge percussie (naast hamerende drums heel veel metalen percussie-instrumenten, perfect voor dit album). De kroon op het werk is het meedogenloze slagveld van 'March of the sun', met bijna 17 minuten hetzelfde zware gitaarakkoord als basis, waaroverheen Ayers' gitaar af en toe een grimmige, jankend solo speelt, ondertussen ondersteund door een stoempende, haast tribale drumpartij.
Ja, dit is echt mijn kopje thee. 4/5

Over kopjes thee gesproken. Bij "Blood and Water" zou ik zweren dat ik rimpelingen in mijn net gezette kopje earl grey ontwaarde. Ook begonnen de deuren in de kamer vrolijk mee te resoneren op de ultra lage bas in het nummer. Ik heb ze maar even open gezet om het luisterplezier niet te bederven. Benieuwd wat de buren er van vonden.

Verder een mooi en sfeervol plaatje dit. Al hadden de details af en toe wat meer op de voorgrond mogen treden in plaats van de wat monotone basisstructuren van de nummers. Ja het draait om de sfeer, maar toch.
March of the Sun is inderdaad geweldig (gaat ook het meest de metal kant op), maar ook Origin Unknown mag er zijn met z'n ietwat oosters aandoende gitaarwerk.

Al met al kom ik eveneens op een mooie 4 sterren uit voor dit bijzondere werkje.

PS: Ik heb ook gelijk maar even het label "Release" veranderd in "Relapse" net als de overige 6 albums op de site met deze "typo".