Gojira - The Link (2003)

Remembrance is het meest geniale meshuggah/morbid angel achtige crossover nummer dat ik heb gehoord 5 !!!!!!!!!!!

Die riff van Wisdom Comes is ook geniaal. Metal meets Super Mario

Laatste minuut van The Indian, mijn god......wat is dit geniaal!!!! Ik wil die gasten live zien aaaaahhhhh!!!

Het typische slepende en lompe Gojira-geluid is hier reeds volop aanwezig, maar de songs zijn... tja, nogal aan de saaie kant. Het album weet mij niet te boeien en ik kan de aandacht er niet de volle lengte bijhouden. De nogal monotone brulzang is ook een behoorlijk nadeel. Snellere songs als Remembrance vind ik dan wel weer sterk, maar als geheel doet dit album het niet voor mij.

Na zijn twee opvolgers, From Mars to Sirius en The Way of All Flesh, waarbij die eerste mijn kennismaking met Gojira was, is The Link toch even doorbijten. De kwaliteit die From Mars to Sirius zo goed zou maken, is hier weliswaar hoorbaar, maar vooral sporadisch.
Laat me beginnen met een positieve noot: dit album bevat een aantal hele sterke nummers. Bijvoorbeeld openingstrack The Link, het door Meshuggah geïnspireerde Remembrance (sowieso zijn de Meshuggahinvloeden duidelijk hoorbaar op deze cd), Inward Movement en de lange afsluiter Dawn.
Helaas wordt de flow van het album verstoord door een paar instrumentale niemendalletjes (Connected en Torii). Ook Over the Flows weet geen enkel moment te boeien, vooral doordat het tempo nauwelijks boven slakkengang uitkomt, waarna Wisdom Comes slechts een kleine verbetering is.
Tot slot: ik vind de zang in sommige stukken van Death of Me echt slecht klinken.

Kortom, een album met twee gezichten. Soms erg sterk, soms een beproeving om te luisteren. De zwakke stukken duren gelukkig niet lang, dus vandaar toch nog drie en een halve ster. Niet een album dat ik veel zal gaan draaien.

3.5*