Kronos schreef:
Als ik nu het album draai is dat vooral voor de andere prima nummers, zoals bijvoorbeeld de overige drie top 40 hits: Love Is, Still Got this Thing en Lover of Mine. Maar ook Who Loves You is ook mooi.
Ze had nóg drie Top 40 hits?
Verdraaid, het is
nog waar ook! Dat wil zeggen: Love is en Lover of mine haalden de onderste regionen van onze hitlijsten, Still got this thing komt er volgens de statistieken niet in voor. Maar van het volgende album was het fraai georkestreerde Song instead of a kiss nog een top 40-hitje.
Die laatste kan ik me nog als zodanig herinneren, al was het maar omdat het volgens mij een van de allerlaatste singles was die op vinyl wist te bemachtigen. Na die tijd kon je voornamelijk alleen nog CD-singles kopen. Maar die andere twee nummers staan me eerlijk gezegd niet bij als top 40-singles. Leuk dat ze het wel waren overigens, en ik vind het ook wel een beetje terecht. Misschien dat ze voor een belangrijk deel meevoeren in de slipstream van Black velvet, want zo gaat dat soms met kleinere hits die na een knaller volgen. Maar ik vind het allebei goede poprocknummers.
Ik geef
Kronos gelijk als hij zegt dat het tijdsgewricht niet zou moeten uitmaken of je een album (of nummer) goed vindt of niet. Ik vond enkele nummers van dit album - dat ik destijds nog op vinyl kocht - heel behoorlijk, met name de nummers die al genoemd zijn. Vooral Lover of mine is echt een prachtige ballad. Goed gezongen ook, met net genoieg gruis op haar stembanden om er iets speciaals van te maken.
Ik kan me inderdaad wel voorstellen dat Still got this thing als vierde single was uitgebracht, en ook Kickstart my heart heeft nog wel single-potentie. De rest van het album is minder, al was het maar omdat het minder goede doorslagjes zijn van de andere nummers, waardoor de formule binnen de context van één album al enigzins sleets begint te worden.
Rond 1990 deden dit soort nummers het beter op de Nederlandse - en internationale - radio dan tegenwoordig. Toch mag ik dit album af en toe nog graag horen. En ik kan me zomaar voorstellen dat Love is en Lover of mine anno 2022 door liefhebbers van enigszins commerciele rockmuziek herontdekt zouden kunnen worden als ze zomaar weer eens langs zouden komen in hun playlist. Alannah Myles mag dan voornamelijk bekend zijn van die ene enorme hit; ze had toch wel iets meer in huis.