NEU! - NEU! 2 (1973)

Curieuze plaat dit, die je met een beetje fantasie de eerste remixplaat ooit kan noemen. Omdat de heren van Neu geen geld meer hadden om het album te voltooien lieten ze op het eind van de plaat enkele nummers in een lagere of juist hogere snelheid voorbijkomen of in gewijzigde vorm. Met goede muziek heeft het allemaal niet zo veel te maken, maar ik kan me voorstellen dat het toendertijd zeer opvallend moet zijn geweest. 3*

Inderdaad, de laatste nummers zijn niet om aan te horen. Wel zonde, eigenlijk. Maar gelukkig zijn de andere 2 albums een stuk beter.

Een speciaal album...

Het lijkt in het begin allemaal nog wat op de eerste plaat, maar al gauw wordt het echt wel ferm experimenteel...

Minste plaat van NEU! vind ik, de andere platen zijn wel beter.

3,5*, kan wel nog stijgen naar 4...

De eerste helft van de plaat is echt en mag zich w.m.b. meten met zin voorganger. Jammer natuurlijk van de rest

Jammer van de rest?

Heerlijke onzin juist dat bij vlagen heel creepy klinkt!
Ligt in het verlengde van Faust, dit.

Ja, misschien kan, correctie: moet je het zo ook wel zien. Maargoed, het werkt nog even niet bij mij

Gewoon de cd door laten spelen na track 4.

Ik vind het ergens wat weg hebben van Faust Tapes, dat smijtwerk met opnames.

Doet me ook herinneren aan een bandje dat ik ooit maakte/vernaggelde genaamd 'Selteab Eht' dat ik had gemaakt een tijdje na de Get Back-documentaire over The Beatles waarin de Paul Is Dood-theorie werd doorgenomen. Ik heb toen een aantal Beatles-nummers van lp's af opgenomen en vervolgens het spoeltje van het bandje omgekeerd voor de 'backwards messages'. Ik heb het nog steeds.

Heerlijk nutteloos tijdverdrijf.

Für Immer, Neuschnee, Super! Prachtig.

Waar hun eerste album nog wat gewoontjes en onaf is, valt hier alles - deels onbedoeld - op z'n plek. Een prachtig tijdsdocument dat deels ontstaan is uit beperkingen, maar mede daaraan zijn kracht ontleent.

Wat ik persoonlijk zo lekker vind aan het eerste nummer, en bij bepaalde andere Neu! nummers is dat je in een soort trance raakt. En net op het moment dat je inslaapt de drum weer een beetje van patroon veranderd en kort daarna weer terug komt met het zelfde drum patroon van daarvoor, je krijgt dan ineens weer nieuwe energie om te moeten blijven bewegen. Ja deze twee heren hebben met dat ''motorik'' even iets mooi uitgevonden.

Het is zeker niet een plaat om altijd op te zetten, maar mede door het eerste nummer krijgt deze plaat een wat hogere score. De rest kan ik niet altijd even goed trekken. Zoals al vaker gezegd is: Niet een plaat voor ieder moment van de dag.

Het geweldige aan die 'motorik' is doordat het ritme zo vlekkeloos loopt de bekkens er elke keer zo lekker invliegen. Net alsof je in een marathon bij elke ronde een emmer fris water in je gezicht gesmeten krijgt.

Wel een wat wisselvallige plaat. Vaak goede ideeën, maar soms gaat het 'dronen' toch wat te lang door. Ik vind de laatste paar nummers inderdaad ook erg slecht. Dit was echt een té gemakzuchtige oplossing.

Voor het eerst kennisgemaakt met Neu! Eerste indruk van deze 2e plaat van ze is redelijk conform wat ik hierboven lees, maar wat is Super 16 een angstaanjagend nummer! Geeft me echt de creeps! Zeer geschikt voor een sublieme thriller/horrorfilm. Of het mooi is is een tweede, maar zelden zo'n scary stuk muziek gehoord.

Ik ook voor het eerst en dan deze dus, apart het afspelenb van nummers op die snelheid
Neusachenee 78 , en de 3 supers.

Inderdaad veel remix, openener Für Immer (Forever) is geniaal.

Für Immer gaat qua niveau gewoon mee met monumentale krautrocknummers als Hallogallo en Negativland. Een topper dus!

Verder is het hier allemaal al wel gezegd: zodra men aan het 'remixen' slaat, uit geldgebrek dus, wordt het (ik zou bijna zeggen 'natuurlijk') een oninteressante bedoeling. Vandaar mijn wat lagere cijfer. Maar de muziek van Neu! blijft verder heerlijk: dit album is dan ook niet te missen voor de Neu!-liefhebber, al is het dan voor de eerste plaatkant.

Blijft toch een knotsgekke plaat dit, met Für Immer en Neuschnee als uitschieters en de opgevoerde danwel vertraagde versies als vulling die je gerust kunt skippen. En dan staan er ook nog relatief toegankelijke nummers als Lila Engel en Super op, die je met wat fantasie gerust krautglam mag noemen. Een interessante plaat, dat zeker, maar het echte Neu!-meesterwerk moest nog komen.

Lang niet zo verlangd naar het einde van een plaat als bij het beluisteren van dit vreemde album. Neu! verwerkt allerlei stijlen en experimenten in hun versie van Krautrock, wat resulteert in toch wel een gave Kosmische jam 'Für Immer (Forever)', een soort protopunk 'Lila Engel (Lilac Angel)', en verder veel knotsgekke studiomanipulaties zoals het versneld en vertraagd afspelen van twee songs die de band al eerder als single had uitgebracgt.

Wellicht was het in 1973 vooruitstrevend, maar het klinkt anno nu toch wel heel erg hobbyistisch en melig allemaal.Misschien zijn de drumbeats op 'Neuschnee 78' en 'Super 78'wel de eerste Thrash/Deathmetal-beats ooit op plaat gezet? De oorspronkelijke 'Neuschnee' die op ook op de plaat staat is trouwens wel erg fijn ook. het orineel van 'Super' is gewoon proto-punk met debiele vocalen.

Om even iets heel voor-de-hand-liggends te zeggen: 78 staat voor 78 toeren en de nummers 'Super' en 'Neuschnee' krijgen dus allebei (hilarisch) een 78-toeren-behandeling. Dit kun je thuis op je lp-speler ook. 'Super' krijgt ook een halvering van de snelheid te verduren op 'Super 16' wat een soort proto-drone-doom oplevert, wat dan ook wel weer vooruitstrevend is.

De eerste song trekt de kwaliteit van de plaat wel erg omhoog.