Phosphorescent - The Weight of Flight (2004)
mijn stem
15 stemmen
0
geplaatst: 24 mei 2011, 20:59 uur
Sterke EP, waarvan alleen Mrs. Juliette Low me nog niet pakt, eea ligt in het verlengde van A Hundred Times or More, maar laat dat nu net samen met Pride mijn favoriete Phosphorescent plaat zijn!
Sinds ik (tot mijn spijt slechts een deel van) Phosphorescent's concert op TakeRoot zag heeft Matt Houck een stormachtige opmars gemaakt in mijn top 10. Ik heb (volgens Last.FM) alleen Gillian Welch en Ryan Adams vaker gespeeld en twee van zijn albums staan inmiddels in mijn top 10, ten koste van Grace van Jeff Buckley en Jacksonville City Nights van Ryan Adams, en dat zegt heel wat!
Er is iets in zijn stem, zijn teksten, de instrumentatie dat me zo enorm pakt dat ik het maar blijf draaien en het raakt me elke keer, of het nu een Willie Nelson cover is (Too Sick To Pray) of een original als Pretty, pt. 2.
Zo ook deze EP: het rijkelijk gearrangeerde All of it All, het kleine My Heroes Have Always Been Cowboys en het folky Not Right, You Know, alles klopt.
Sinds ik (tot mijn spijt slechts een deel van) Phosphorescent's concert op TakeRoot zag heeft Matt Houck een stormachtige opmars gemaakt in mijn top 10. Ik heb (volgens Last.FM) alleen Gillian Welch en Ryan Adams vaker gespeeld en twee van zijn albums staan inmiddels in mijn top 10, ten koste van Grace van Jeff Buckley en Jacksonville City Nights van Ryan Adams, en dat zegt heel wat!
Er is iets in zijn stem, zijn teksten, de instrumentatie dat me zo enorm pakt dat ik het maar blijf draaien en het raakt me elke keer, of het nu een Willie Nelson cover is (Too Sick To Pray) of een original als Pretty, pt. 2.
Zo ook deze EP: het rijkelijk gearrangeerde All of it All, het kleine My Heroes Have Always Been Cowboys en het folky Not Right, You Know, alles klopt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.