3
geplaatst: 24 december 2019, 02:45 uur
Helemaal zeker ben ik er niet van maar ik dacht dat dit in 1980 de eerste release was van de uit San Pedro,Californië afkomstige Minutemen.Een band die aanvankelijk onder de noemer Punk werd geplaatst,echter uiteindelijk wel wat veelzijdiger bleek te zijn qua sound.
Paranoid Time,een EP met zeven nummers,en na ruim zes minuten is het alweer gedaan.In die korte periode is het echter wel genieten geblazen door middel van een snel,jazzy punkrock geluid waarbij de basgitaar van Mike watt erg prominent aanwezig is.Het trio heeft muzikaal sowieso veel in zijn mars en dat gekoppeld aan een (zeker voor die tijd) origineel geluid levert kwaliteit op.Het is misschien allemaal nog wat wild en rauw maar de scherpzinnige teksten en de al eerder genoemde instrumentenbeheersing laten horen dat hier nog veel meer in het vat zit,iets wat later ook zou blijken.
Vooral Definitions,Joe McCarthy's Ghost en Fascist zijn geweldige nummers en Paranoid time in zijn geheel een ijzersterke start van een muzikaal veelomvattend oeuvre ,waar helaas in 1985 een abrupt einde aan kwam door het noodlottige ongeval van zanger/gitarist D. Boon.
Paranoid Time,een EP met zeven nummers,en na ruim zes minuten is het alweer gedaan.In die korte periode is het echter wel genieten geblazen door middel van een snel,jazzy punkrock geluid waarbij de basgitaar van Mike watt erg prominent aanwezig is.Het trio heeft muzikaal sowieso veel in zijn mars en dat gekoppeld aan een (zeker voor die tijd) origineel geluid levert kwaliteit op.Het is misschien allemaal nog wat wild en rauw maar de scherpzinnige teksten en de al eerder genoemde instrumentenbeheersing laten horen dat hier nog veel meer in het vat zit,iets wat later ook zou blijken.
Vooral Definitions,Joe McCarthy's Ghost en Fascist zijn geweldige nummers en Paranoid time in zijn geheel een ijzersterke start van een muzikaal veelomvattend oeuvre ,waar helaas in 1985 een abrupt einde aan kwam door het noodlottige ongeval van zanger/gitarist D. Boon.
0
geplaatst: 24 augustus, 11:01 uur
Heel anders dan Engelse of de nadien opgekomen Amerikaanse groepen, is de punkaanpak van Minutemen uit het Californische San Pedro. Invloedrijk in vooral de VS. Door mij over het hoofd gezien tijdens mijn reis door new wave en aanverwanten, maar ik werd erop geattendeerd toen ik in het werk van het eveneens Californische Deliverance dook.
Dat Minutemen nadien van invloed zou zijn voor thrashmetal uit Bay Area, waarbij bekendere namen als Slayer en Metallica, was in 1980 nog verscholen in de toekomst. Achteraf gezien echter logisch: thrash bevatte de techniek van metal, gekoppeld aan de intensiteit van punk.
In het geval van Minutemen en hun EP Paranoid Time: ultrakorte maar intense nummers, zeker live waar de reputatie van dit drietal enorm was. Dat in de studio vangen is geen sinecure, maar met de EP Paranoid Time - zoals frolunda terecht benoemd "zeven nummers, na ruim zes minuten is het alweer gedaan" - zijn dat wel degelijk minuten die ráák meppen.
Het melodieuze (lead)basspel van Mike Watt doet enigszins denken aan dat van Jean-Jacques Burnel bij The Stranglers, maar meer nog dan die Franse Engelsman staat Watts centraal in het geluid van dit trio. Tel daarbij op de krasserige gitaarpartijen van D. Boon, diens vrij cleane zang en drummer George Hurley die ervoor waakt dat hij zijn maatjes continu opjaagt, en je krijgt vrij melodieuze en toch tegen hardcore aanleunende punk. Een stuk heftiger dan die van de eerste Britse golf en daarmee passend bij landgenoten als Circle Jerks.
Terwijl ik dit typ, is de EP al driemaal langsgekomen. Steeds weer op repeat, voorbij voor je het weet. Ik koos Fascist uit voor mijn afspeellijsten met new wave. Daarvoor was ik bij Colin Newman (van Wire) en diens solodebuut en ik vervolg bij iets geheel anders: het debuut van de Münchener Spider Murphy Gang, eveneens uit december 1980.
Dat Minutemen nadien van invloed zou zijn voor thrashmetal uit Bay Area, waarbij bekendere namen als Slayer en Metallica, was in 1980 nog verscholen in de toekomst. Achteraf gezien echter logisch: thrash bevatte de techniek van metal, gekoppeld aan de intensiteit van punk.
In het geval van Minutemen en hun EP Paranoid Time: ultrakorte maar intense nummers, zeker live waar de reputatie van dit drietal enorm was. Dat in de studio vangen is geen sinecure, maar met de EP Paranoid Time - zoals frolunda terecht benoemd "zeven nummers, na ruim zes minuten is het alweer gedaan" - zijn dat wel degelijk minuten die ráák meppen.
Het melodieuze (lead)basspel van Mike Watt doet enigszins denken aan dat van Jean-Jacques Burnel bij The Stranglers, maar meer nog dan die Franse Engelsman staat Watts centraal in het geluid van dit trio. Tel daarbij op de krasserige gitaarpartijen van D. Boon, diens vrij cleane zang en drummer George Hurley die ervoor waakt dat hij zijn maatjes continu opjaagt, en je krijgt vrij melodieuze en toch tegen hardcore aanleunende punk. Een stuk heftiger dan die van de eerste Britse golf en daarmee passend bij landgenoten als Circle Jerks.
Terwijl ik dit typ, is de EP al driemaal langsgekomen. Steeds weer op repeat, voorbij voor je het weet. Ik koos Fascist uit voor mijn afspeellijsten met new wave. Daarvoor was ik bij Colin Newman (van Wire) en diens solodebuut en ik vervolg bij iets geheel anders: het debuut van de Münchener Spider Murphy Gang, eveneens uit december 1980.
* denotes required fields.
* denotes required fields.