The Sisters of Mercy - The Reptile House E.P. (1983)

En wat te weinig bekende, en dus ook wat ondergewaardeerde EP van The Sisters toch wel.. maar dat komt ook omdat hier géén echte 'culthits' op staan, al had 'Valentine' een echte hit KUNNEN zijn...

Deze EP is echt wel heel erg sterk, zeer zwart neerslachtig sfeertje met de o zo heerlijke grafstem van meneer Eldritch. Samen met "Temple of Love", "Alice" en ook wel "Body and Soul", mijn favoriete Sisters-12", 'pre-1985' (voor het debuutalbum dus).

Met "Kiss the Carpet" - 'next time I look before I kiss the carpet".... het o zo prachtige lekker slepende "Lights", en het echt wel fantastische "Valentine".. maar ook "Fix" en "Burn" zijn zeer knappe Sisters songs!

Uit de tijd toen The Sisters nog op hun rauwst, zwartst en meest coldwave klonken, twee jaar voor hun eerste - toegankelijke - album (First and Last and Always).

Echt wel een aanrader deze EP. Je vindt hem misschien nog wel op een of andere platenbeurs, of je kan natuurlijk gewoon de verzamelaar "Some girls wander by mistake" aanschaffen, waar ie ook op staat.

Deze EP heb ik nog liggen. Bevat zeker een aantal lekkere donkere slepende Sisters nummers.

vooral het nummer LIGHTS is van een weergaloze schoonheid!!

ik heb die bekende verzamelaar SOME GIRLS WONDER BY MISTAKE waar al dat moois opstaat, maar Lights draaide ik meestal zo tegen het eind van de avond(was ooit DJ)

Dan wordt het misschien tijd om die weer eens op te zetten. Nog ff en het is al begin van de ochtend!

doe dat

hoe vaak ik het niet licht heb zien worden onder het genot van mooie dromerige deuntjes! ik heb het ook weer even opgezet!

ENJOY

luister nu naar body electric!!!

CHEERS

Ik had zojuist (per ongeluk) deze EP op 33 toeren opstaan. Dat is pas lekker zwaar en laag!

hahaha

Naar verluidt zou ZO de "NEW BEAT" ontstaan zijn: het op verkeerde toeren draaien van electronische muziek..

Amai: Eldtitch's grafstem die dan NOG lager klinkt.... Moet ik ook eens proberen LOL

THE REPTILE HOUSE EP

Een plaat die de gemoedelijke zijde van de band toont.
Geen enkele danstrack, hier en daar duiken akoestische gitaren op.
Sommige nummers zijn zo traag, dat ik af en toe moet geeuwen;
Maar het zijn die aparte sfeer en metalic sound die het hem doen.

Lights was altijd een favoriet van mij: een donker regenwoud.
Valentine is ook een goeie ... bijna Victoriaans gitaarspel.
En tenslotte ook Burn vermelden ... zwart geblakerd verlangen.

The Reptile House was de laatste in een trilogie uitstekende EPs.

Zojuist beluisterd om de verdiende 20e stem uit te delen, dacht ik, maar ik haal het gemiddelde helaas gierend omlaag: dit kan dus écht niet meer. Wat een pathos. Toch nog 2*, hier en daar wordt aardig gemusiceerd.

Ja, gek is dat.

Hoe komt het toch dat een coole band uit je jeugd
na al die jaren een grote, zwarte, maar helaas lege doos blijkt?

Desalniettemin blijft het First and Last and Always album mij bekoren.
Maar daar zit het songwriterschap van Wayne Hussey voor iets tussen.

Ik heb er ook maar eens een ster afgetrokken.

Verdorie, had ik er deze avond maar niet terug naar geluisterd. Van het zelfde laken een pak hier. Een lege doos, inderdaad. En *pats* daar gaat de zeepbel...

Ik herinner me dat het in mijn kringen op een bepaald moment cool was om The Sisters uncool te gaan vinden omdat dit blijkbaar betekende dat je naar een volwassener muzieksmaak evolueerde

Maar ik blijf het gelukkig fantastisch vinden allemaal en zal deze EP nooit of te nimmer verloochenen. Die slepende pathos (dat woord heeft bij mij niet eens een negatieve connotatie!), die grafkelder romantiek, waarvan deze EP doordrongen is, vind ik nog altijd ongeëvenaard.

Lights is nog altijd mijn favoriete donkere nummer van de zusters der genade.
Waar zijn de tijden dat ik als 16, 17 jarige in het midden van de nacht mijn vaders auto van de oprit stal, en ermee door de gietende regen langs de gewestwegen naar Brussel reed met Lights als soundtrack:

"Emerald signal, the green on black
The lights say move, say never look back
And so I find another place where I've never been seen
Find another place where the red turns green"

Ook Kiss The Carpet, Valentine en vooral Burn zijn fantastische nummers!

Amphetamine Logic zeker?

Jij jeugddelinquent. Gelukkig is het allemaal weer goedgekomen.

On-topic: Zoals Eldritch zelf tegen iedereen die maar horen wilde verkondigde:
"Wij maken ultiem stompzinnige muziek. Het kan ons niet stompzinnig genoeg zijn."

Stompzinnige muziek is er overal. Je word er onder bedolven.
Maar zo geniaal stompzinnig als de Sisters maakt niemand ze.

Rise and Reverberate!

Erg gloomy EP, heel anders dan hun eerste singles. Jammer van die bordkartonnen produktie, want er staan echt goede nummers op. Toptrack voor mij is Burn.

Ook mijn favoriete nummer. Toen ik toentertijd het nummer draaide begreep ik niet waar de tekst over ging, wat "Emerald signal, the green on black" en "where the red turns green" betekende, tot iemand me vertelde dat het de lichten van stoplicht waren.

Feitelijk een soloproject van Eldritch want volledig door hem geschreven, gespeeld en geproducet. Best goed, al mis ik hier de mooie melodieën van vroeger en later werk.

Een diepduister traag nummer maken en het dan "Lights" noemen. Alleen Eldritch kan dat.

met voorsprong hun beste worp, etherisch, enigmatisch en de perfecte Zeitgeist.