Harem Scarem - Mood Swings (1993)

Een van de allerbeste AOR/melodieuze rockbands van de jaren negentig. Harem Scarem bestaat uit vier uiterste getalenteerde muzikanten, die hun muzikalie ideeën weten om te smeden tot uiterst indrukwekkende songs. Saviors Never Cry is een klapper van jewelste en is de geschikte opener van dit album. De prachtig opgezette semi-ballad Stranger Than Love en het Def Leppard-achtige Change Comes Around zijn andere hoogtepunten. Ook het funky Empty Promises, die mij aan Faith No More doet denken, en het instrumentale juweeltje Mandy, zijn het beluisteren meer dan waard. Deze plaat is ijzersterk en één van de meesterwerkjes die Harem Scarem op haar naam heeft staan.

Dit soort muziek (AOR) was met name populair in de jaren '80, dankzij bands al REO Speedwagon, Journey en Toto. Harem Scarem heeft de pech gehad pas in '91 te zijn begonnen (het is een relatief jonge band) en is dus in de - voor het genre - moeilijkere jaren '90 werkzaam geweest. De Canadezen klinken toch wel enigszins anders dan juistgenoemde bands. De bandsound is modern, maar toch onmiskenbaar melodieus.

De band doet mij nog het meest denken aan Def Leppard en Boston, met het verschil dat Harem Scarem mij op ieder album tot op heden wist te overtuigen, waar dat Leppard en Boston niet lukten (hoewel ik beide bands hoogacht en veel materiaal van ze heb).

Vermoedelijk het beste melodieuze rockalbum dat er bestaat naar mijn mening. Samen met de debuut cd onovertroffenin het genre. Nadien wat minder en moderner.

Ik moest eventjes wennen aan deze plaat, maar hoe vaker ik em luister hoe beter ik et ga vinden.
Vind persoonlijk de track HAD ENOUGH niet zo goed, maar de rest van t album is echt fantastisch!
Lekker veel afwisseling!

favorieten:
Saviors Never Cry, Stranger Than Love, Jealousy, Mandy

Deze plaat word beter en beter...

Echt ieder nummer is een topper!

Zijn er meer mensen die vinden dat Harry Hess' stem bij het nummer 'Sentimental Blvd.' sprekend lijkt op die van Kiss zanger Paul Stanley? (Kiss nummers als bijv.: Forever, Nothing Can Keep Me From You, Everytime I Look At You, Crazy Crazy Nights)

JA! eerste keer dat ik dit nummer heb ik direct het cd-boekje erop na geplozen. Volgens mij wordt dit gezongen door de toenmalige drummer, maar ik kan me vergissen.
Lijkt inderdaad heel erg op Paul Stanley.

Geweldig album van een geweldige band! Samen met het debuut en Higher het beste van deze band en vermoedelijk wat dit genre te bieden heeft naar mijn bescheiden mening!

Plaat begint met misschien wel de vetste riff die ik ooit heb gehoord.

En de zanger, de zanger.... Waanzinnig, gewoon!!!

Keiharde plaat voor dit genre. Het doet mij, naast bovenstaande genoemde bands, denken aan Night Ranger ten tijde van "Midnight Madness", maar dan in een wat moderner sausje

Opvolger is nog een tikkie zwaarder, maar ook top!

Verrek, daar zeg je me wat! Daar heeft het inderdaad wel wat van weg ja....

Steengoed album van deze technisch en melodieus band uit canada.
Heb de cd naar jaren weer eens opgezet en hij is nog geweldig.
De enigste die ik van hun heb.
Goeie zanger,lekkere gitaar sound.
Strak gitaargeweld, heerlijke riffs.
Mooie ballads.
Naar jaren nog steeds een goed album.

Blijft een ijzersterke plaat.

Sommige rockplaten die ik draai zijn erg geforceerd. Als ik dan deze opzet, is het een hele verademing. Wat een energie en knappe songwriting.

Gister heb ik ze voor het eerst in mijn leven live gezien, met originele drummer Darren Smith erbij. Wat een fantastisch optreden en sympthatieke kerels! Ze speelden het gehele Mood Swings album en dat was super!

Dat komt omdat ze deze plaat opnieuw hebben opgenomen en uitgebracht (zie elders op deze site)...

Ik ben er nog niet uit of ik het een verbetering vind...

Ja ik weet van Mood Swings II, inderdaad natuurlijk niet heel bijzonder zo'n re-recording. Vind overigens het nummer Jealousy wel beter op deze versie. Maar enfin, het gaat mij niet om een nieuw album. Deze jongens hebben zoveel mooie muziek gemaakt door de jaren heen en ben vanaf mijn 13e jaar al naar ze aan het luisteren. Naast TOTO en Iron Maiden zijn ze met stip de meest gesluisterde band in mijn jeugd/leven en omdat ze uit elkaar waren dacht ik ze niet ooit nog live te zien. Daarom was het erg bijzonder voor me dat ik ze gister na al die jaren tóch live heb kunnen zien en ontmoeten. Echt heel tof!

Te gek, natuurlijk!


Ik ben ook wel benieuwd naar nieuw werk. Hopelijk krijgen ze stijlgenoten Honeymoon Suite ook zover een nieuwe plaat op te nemen

Het optreden was inderdaad te gek! Gelukkig staat de tour geheel in het teken van het heropgenomen Mood swings album. Niet dat ik meer recent werk niet te pruimen vind overigens! Maar hun vroegste werk blijf ik toch nét even iets interessanter vinden. Want iedereen heeft het altijd maar over Mood swings maar vlak het debuut niet uit! Vind ik zeker net zo goed. Gelukkig speelden ze daar ook genoeg van

Ah, jullie waren die paar andere mensen die er ook waren

Jammer dat er zo weinig animo voor een band als deze is. Het was inderdaad een te gek optreden. Vooral het enthousiasme was mooi om te zien. Hess kwam wat moeizaam op gang - hoewel nergens slecht of zelfs maar matig - maar draaide al snel warm. Pete Lesperance blijft ook een geweldenaar... Blij dat ik ze gezien heb!

Vielip noemde het debuut al. Ik vond dat wel fijn, maar ook verrassend - hoewel ik geen idee heb hoe de setlist van deze band er voor de break uitzag - want er werden slechts drie latere nummers gespeeld, Karma Cleansing (97), Dagger (05) en World Gone To Pieces (13). Prima, want ik kwam voor de AOR/hardrock ipv de modernere stijl die ze later aanhaalden.

Oh, en over dit album: beste melodieuze rockalbum aller tijden.

Moest je dat van Mike zeggen?

Zeker niet, hoewel ik denk dat hij die mening wel deelt.

Ja volgens mij ook. Heb ik ooit eens in de Aardschok gelezen geloof ik. Het gaat me overigens wel wat ver om Mood swings het állerbeste melodieuze rockalbum te noemen. Eén van de beste hou ik het op

Ik vind dit echt een gruwelijk goede plaat. Harem Scarem is helaas relatief onbekend gebleven, maar de Canadezen hebben echt een enorm unieke sound (voornamelijk door het stemgeluid van Harry Hess en de typische sound/speelstijl van gitarist Pete Lesperance) en deze plaat is wat mij betreft hun beste.

Heerlijke gedreven rocksongs waarin precies de goede combinatie word gevonden tussen de song en instrumentale intermezzo's. Geen mierzoete trage ballades, maar wel uptempo rockballads zoals Stranger Than Love en If There Was a Time... van begin tot eind boeiend. Blijft één van mijn favoriete albums ooit gemaakt.

Deze plaat heeft alles wat je van een stevige, melodieuze hardrockplaat verwacht: goede songs, sterke riffs en hooks en fantastische zang. Zeer onder de indruk!

Hun eerste is ook van hetzelfde niveau vind ik. Twee fantastische platen als je eerste twee albums uit brengen. Dat is niet heel veel bands gegeven...

Ik vind overigens de derde het sterkst.

Ja dat hoor en lees ik wel meer. Dat Voice of reason tot hun beste werk hoort. Het ontgaat mij volledig eerlijk gezegd. Op 2 á 3 nummers na vind ik er geen doorkomen aan.

Mooi hé dat smaken verschillen,

80's AOR in de jaren negentig. Iedereen was er wel zo'n beetje klaar mee maar dit album is goed te doen.

MTV was er rond deze tijd nog niet klaar mee. Het programma Headbangers Ball toonde toen naast hardere metal, nog geregeld video's van Glenn Hughes, Thunder, Helloween etc. Daar kwam voor mij een eind aan toen TMF er voor in de plaats kwam, met een handjevol keiharde metal videoclips, voorbijgaande aan de variatie die het hardrock genre zo kan kenmerken. Ik weet niet hoeveel mensen er op zaten te wachten destijds, maar in de eerste helft van de jaren 90 zijn een paar van de beste melodieuze rockplaten gemaakt, waaronder "Mood Swings"