Pretty Maids - Red, Hot and Heavy (1984)

Na één EP (Pretty Maids uit 1983) mocht deze jonge Deense metalgroep zijn volwaardig debuut afleveren bij het grote CBS dan nog. De hoes was in de tijd een lokkertje, als je dicht genoeg keek kon je een deel zien van een bepaald vrouwelijk lichaamsdeel, zullen we politiek correct zeggen. Ik heb deze op cassette (tapetrading met vrienden destijds).
Na de opener Fortuna Imperatrix Mundi uit de Carmina Burana van Carl Off schiet deze plaat uit zijn startblokken met het lekker snelle Back to Back, voor mij al het eerste hoogtepunt van deze plaat. Het titelnummer Red, Hot and Heavy is een klassieke meezinger, headbanger. Waiting for the Time to Come heeft een commerciëlere inslag, maar vind ik wel mooi klinken, waarschijnlijk de single in opdracht van CBS destijds. De break rond de derde minuut met bijhorende solo is wel heel mooi. Cold Killer vind ik het tweede hoogtepunt op dit album: mooie riffs, solo’s en occasioneel dubbele bassdrums. Battle of Pride wordt een beetje verpest door de chorussen, maar de solo’s zijn opnieuw van prima kwaliteit. Night Danger is opnieuw een snel nummer.
A Place in the Night is opnieuw softer van aard, maar het gitaarwerk is opnieuw om van te smullen. Queen of Dreams is voor mij hoogtepunt nummer drie: goed opgebouwde song met uitmuntende solo’s. Little Darling is een Thin Lizzy cover.
Prima afwisseling tussen snelle, heavy en softere nummers en best een heel leuk album, kwaliteit in plaats van kwantiteit want hij duurt nauwelijks zesendertig minuten. Power Metal zonder de latere excessen.
Is dit een klassieker? Ja en neen, het album is goed genoeg om tot aanschaf over te gaan, maar toch is deze groep niet bekend genoeg van de klassieke status te genieten, ook al omdat de opvolger van beduidend minder allooi was. Lang geleden dat ik nog eens ten volle van deze goede plaat heb mogen genieten, het zal in het vervolg alleszins zo lang niet meer duren voor ik deze nog eens opleg.