Fall Out Boy - Save Rock and Roll (2013)

De eerste single My Songs Know What You Did in the Dark (Light Em Up) heeft mijn interesse wel gewekt voor deze plaat. Ik ben ook wel benieuwd wat de gastartiesten gaan toevoegen.

Ik haak hier af.. wat verlagen ze hier toch naar een puber tiener scene! Ik mis de FOB van voor de stilte.

My Songs Know What You Did in the Dark (Light Em Up) is inderdaad echt een zwak nummer. En dan met zo'n albumtitel aan durven komen

Ja heel het album bedoel ik dan he.. niet alleen die single.. gewoon heel het album is prut. Jammer dat ik dat over zo'n band moet zeggen ik ga ze wel op pukkelpop zien. Dat wel.

Oke, dan heb ik het verkeerd begrepen. Ik wist nog niet dat dit album gelekt was namelijk. Ik luisterde vroeger ook nog wel eens naar deze band, maar ik laat dit album maar aan mij voorbijgaan.

Ja inderdaad ik zou de tijd er niet aan besteden. Hij komt trouwens deze vrijdag ook al uit dus hij wordt nu zo een beetje gestreamd op hun eigen site en is nu dus te downloaden.

Dat zal de bedoeling van de band ook wel zijn, het ligt er net een beetje té dik op...

Was het ooit anders?

Ok, iedereen solo gegaan, geen succes, dus een geforceerde rëunie... basically

De singles vind ik prima, maar als geheel valt dit tegen. FOB is in mijn inziens niet echt origineel geweest. Zo doet Young volcanoes mij vanaf de eerste luisterbeurt aan Hey Soul Sister van Train denken. En dat is niet positief bedoelt. Het stukje dubstep in Death Valley hadden ze ook wel achterwege kunnen laten. Zo ook de feature van Courtney Love . Ik ben niet bekent met haar muziek, maar dit is ook niet bepaalt uitnodigend. Al met al een tegenvaller en ik had hier iets meer van verwacht.

Ik vind "It's Courtney, bitch" het absolute hoogtepunt van het album, voor de rest vrij zwak.

Weinig rock 'n roll te vinden op dit album; de titel zal wel ironisch bedoeld zijn. De band zakt steeds verder af naar het niveau van de meest recente albums van bands als Train en Maroon 5, overgoten met een Backstreet Boys-sausje. Dat betekent makkelijk te behappen popsongs voor de massa, die het ene oor in en het andere oor uitgaan. Eigenlijk bevat de hele plaat uitsluitend single-kandidaten, iets dat de oppervlakkigheid wel weergeeft. Overigens apart dat men Elton John heeft weten te strikken voor het afsluitende titelnummer, één van de zwakste en meest zoetsappige songs van het album.

Dankzij de Sint mijn eerste bewuste kennismaking met de band.
Ik vind het allemaal wel meevallen. Het is een prettig in het gehoor liggende popplaat met wat pit erin. Ik vind Train e.d. toch nog echt meer mainstream dan de heren laten horen.

Hoe is het oude werk?