Majical Cloudz - Impersonator (2013)
mijn stem
51 stemmen
0
geplaatst: 19 mei 2013, 16:49 uur
Top albumpje, zoals ik had verwacht.
Met als grootste troef de stem van Devon Welsh en zijn oprechte, kwetsbare, pure teksten.
Heel bijzonder, de emotie die hij met de teksten in combinatie met zijn stem vastlegt. Hij bewijst hiermee een meester van melancholie te zijn. Vooral de nummers 'I do sing for you' en 'notebook' raken me het meest.
Met in laatstgenoemde teksten zoals "And now, see you in your hospital down/never let surroundings bring you down/ you and me won't be here forever/ love will conquer these feelings, yeah". Welsh wordt hier begeleid met een minimalistische en sferisch orgeltje, wat het des the meer indrukwekkend maakt.
Minimalistisch en sferisch is trouwens wel het hele album. De stem van Welsh zoekt de spotlights op, de muziek niet. Simpel, rustig, een waas van geluid en altijd ter ondersteuning van de teksten en invalshoek van het nummer. Heerlijke wegdroom muziek is het.
Dat gezegt, was het overigens niet erg als er in sommige nummers iets meer naar een climax toe gewerkt zou worden, iets meer spanning en dynamiek. Dat had de plaat wel goed gedaan denk ik. Nu zal hij voor sommige mensen te saai en voortkabbelend zijn ben ik bang.
Maar toch levert Welsh en zijn kompaan hier een indrukwekkend, pure en echte plaat af die rechtstreeks tot het gevoel spreekt.
Met als grootste troef de stem van Devon Welsh en zijn oprechte, kwetsbare, pure teksten.
Heel bijzonder, de emotie die hij met de teksten in combinatie met zijn stem vastlegt. Hij bewijst hiermee een meester van melancholie te zijn. Vooral de nummers 'I do sing for you' en 'notebook' raken me het meest.
Met in laatstgenoemde teksten zoals "And now, see you in your hospital down/never let surroundings bring you down/ you and me won't be here forever/ love will conquer these feelings, yeah". Welsh wordt hier begeleid met een minimalistische en sferisch orgeltje, wat het des the meer indrukwekkend maakt.
Minimalistisch en sferisch is trouwens wel het hele album. De stem van Welsh zoekt de spotlights op, de muziek niet. Simpel, rustig, een waas van geluid en altijd ter ondersteuning van de teksten en invalshoek van het nummer. Heerlijke wegdroom muziek is het.
Dat gezegt, was het overigens niet erg als er in sommige nummers iets meer naar een climax toe gewerkt zou worden, iets meer spanning en dynamiek. Dat had de plaat wel goed gedaan denk ik. Nu zal hij voor sommige mensen te saai en voortkabbelend zijn ben ik bang.
Maar toch levert Welsh en zijn kompaan hier een indrukwekkend, pure en echte plaat af die rechtstreeks tot het gevoel spreekt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.