Testament - Souls of Black (1990)

In hetzelfde jaar als Megadeth's Rust In Peace, Slayer's Seasons In The Abyss en Anthrax' Persistence Of Time maakt Testament met Souls Of Black een album dat zich prima met de werken van de 'groten' kan meten. Waar men op Practice What You Preach nog wat rare experimenten erdoorheen gooide, is het hier zowel technisch als toegankelijk te noemen. Vooral Malpractice is een fantastische thrasher met supersolo's, terwijl de groove van Souls Of Black erg fijn in het gehoor ligt. The Legacy is een beduidend betere (vooral beter gezongen) ballad dan The Ballad van het vorige album. Souls Of Black is niet zo overstuurd als de eerste twee albums, maar wel goed in het gehoor liggend en wederom doordrenkt met weergaloos gitaarwerk van Skolnick. Die overgangen in Seven Days Of May brengen me zelfs helemaal in vervoering! Jammer dat de productie redelijk waardeloos is.

Voorlopige tussenstand:
1. The New Order
2. The Legacy
3. Souls Of Black
4. Practice What You Preach

Tja, dan ga je klaarzitten om de volgende plaat van Testament met de grond gelijk te maken en dan blijkt het helemaal niet slecht te zijn. Dan blijft vervolgens de kwaliteit aanhouden en lukt het de heren zelfs om de ballad niet te verprutsen. Je hoort in elk geval dat Testament geleerd heeft van Practice What You Preach en zodoende blijven alle gekke dingen en experimenten uit. Souls Of Black blijkt daarmee een heel effectieve plaat te zijn die qua opzet vertrouwd eighties aanvoelt. Alleen de productie is vrij zwaar en dichtgesmeerd. De meeste songs zitten goed in elkaar en vooral het gitaarwerk van Alex Skolnick valt op. Hij levert hier toch wel zijn beste solo's af. Grappig detail: het enige nummer dat me niks deed, was Absence Of Light. Het enige dat Chuck Billy schreef voor dit album. De credits zijn dus voor Alex Skolnick en Louie Clemente.


Tussenstand:
1. The New Order
2. The Legacy
3. Souls Of Black
4. Practice What You Preach

Alles bij elkaar toch net even beter dan de voorganger. Hier gelukkig geen irritante bassdrumsound. Verder wel voortbordurend op de zware catchy metal, enerzijds best creatief en melodieus gedaan, anderzijds doet het wel regelmatig denken aan eerder werk (vooral van 'The New Order'). Ook zeldzaam dat ik deze opzet - misschien wel een beetje onterecht (vroeger ook vrij veel geluisterd)...

'Souls of Black' werd voor mij zojuist op YT ontmaskerd als halve 'For Whom the Bell Tolls' rip-off... grappig / raar dat ik die link nooit gelegd heb.

Ik dacht eerst aan een kleine 8, maar 'The Legacy' vind ik niet bijzonder (wel netjes hoor) en de afsluiter ook al niet (middenstuk met de solo zijn wel weer lekker), dus ook hier een 7.