Dan Fogelberg - Exiles (1987)

Dan Fogelberg heeft prachtige albums gemaakt, singer-songwriter met mooie country en folk invloeden, maar wat hij op "EXILES" laat horen had ook door Michael Bolton of Richard Marx uitgebracht kunnen worden. Het is een vorm van power aor pop waar de Amerikaanse radiozenders in de jaren tachtig mee overspoelt werd. Zeker als je dit album vergelijkt met het 2 jaar eerder verschenen "HIGH COUNTRY SNOWS", kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de platenmaatschappij een grote rol heeft gespeeld in de totstandkoming van "EXILES". Daar waar je op "HIGH COUNTRY SNOWS" van prachtige zuivere country kunt genieten, is die stijl op dit album absoluut niet te vinden. Jammer, want Fogelberg heeft bewezen prachtige muziek te kunnen schrijven, en als zanger is hij ook een genot om naar te luisteren. Het materiaal op dit album is dat helaas niet.

Geen geweldig album, waarvan de hoes me nog het meest doet denken aan Don Johnsons' Heartbeat. Toch nog niet helemaal mislukt, met name in een aantal semi ballades , waaronder Lonely in love, schittert toch weer even die fenomenale stem. Daardoor blijf je toch luisteren in de hoop dat er nog iets moois uit de bus komt. Dat gebeurt op dit album het wat te weinig, maar een waardeloos product is het ook niet. 2,5 ster