10cc - Mirror Mirror (1995)

Laatste wapenfeit van het duo Gouldman / Steward onder de 10CC vlag .
Eigenlijk misschien maar goed ook . De inspiratie en de originaliteit is verder te zoeken dan ooit op Mirror Mirror .
Zijn dit misschien nummers die zijn blijven liggen ? waren ze de platenmaatschappij nog een album schuldig ? geen idee , maar dit is erg magertjes .
Flauwe pop met weinig scherpe randjes en nogal voorspelbaar .
En kan iemand mij vertellen wat het nut is van een acoustische versie van I''m Not in Love ? die het nergens haalt bij het origineel .
Met voorsprong 10CC's slechtste plaat .

Ben ik niet met je eens bikkel2. Ik draai 'm af en toe nog wel eens en echt zo slecht issie echt niet. Het is geen hoogtepunt, maar een waardig afscheid van een band, die eigenlijk al jaren daarvoor al uit elkaar was, door allerlei solo projekten van de heren.

Ik vind je erg mild Ad , maar laten we het houden op een verschil van smaak in deze .
Ik vind het erg slap allemaal . Liedjes die geen avontuur meer hebben , voortkabbelen en niet of nauwelijks in mijn hoofd blijven zitten .
Ik blijf het jammer vinden dat Godley & Creme al zo snel de band verlieten . Met zijn vieren hadden zij een volstrekt unieke mix van artypop en melodieuzer werk .
Ik vind overigens wel dat Stewart en Gouldman nog een aantal aardige albums hebben gemaakt , maar Mirror Mirror is echt artistieke armoede .

Je hebt wel gelijk, bikkel2, maar melodieus zit het wel ok met die cd. Een beetje beatleseque, maar zeker geen artistieke hoogstandjes. Ik vond Meanwhile, de cd ervoor een stuk minder. Maar ik geloof dat Mirror Mirror alleen gedragen wordt door Eric Stewart en Graham Gould. Ik heb'm nou eenmaal, maar ik zou zeker niet met terugwerkende kracht naar deze cd op zoek gaan. Toevallig heb ik ze allebei thuis liggen, vandaar.

Na jaren weer een 10CC plaat wekte toch wel nieuwschierigheid op, maar het is feitelijk bedrog. Het zijn twee solo platen van Gouldman en Stewart die om en om samen zijn gevoegd tot één geheel, zelf de muzikanten en de productie verschillen, afgrijselijk. Het was leuk geweest om te melden dat ondanks deze misleiding de plaat bomvol goede nummers zal staan, ook daar is geen sprake van. De nummers zijn Slaapverwekkend en voorspelbaar, en klonken feitelijk al zwaar gedateert toen de plaat nog moest verschijnen.

De heren zochten weer een beetje publiciteit en wilden denkelijk meeliften op de ''unplugged'' rage . I'm Not In Love werd in een acoustisch jasje gestoken en op single uitgebracht .

Duidelijk een gevalletje van te lang doorgaan . En dan te bedenken dat een zeer openhartige Gouldman in een intervieuw kenbaar maakt dat de klik tussen Stewart en hem na 1979 nooit meer echt terugkwam . Stewart kreeg een ernstig auto ongeluk en was sindsdien een andere man , aldus Gouldman .
Is natuurlijk 1 kant van het verhaal . Tussen de heren is het al een aantal jaren niet goed .

Mijn versie heeft een volledig andere volgorde. Het begint bv met I'm not in love (rework of art mix) en dan vrijwel alle liedjes die hier ook staan enkel dus dan in een andere volgorde (zonder de akoestische versie van de vroegere hit), vaag...

Het is een beetje een doorkabbellend album, Why Did I Break Your Heart is dan wel weer erg mooi.

Onlangs gekocht als een budgetrelease onder de naam "I'm Not In Love".
Voor de Paul McCartney-completisten: hij schreef mee aan "Yvonne's The One" en speelt er ook op mee (net als op "Code Of Silence"). Door de medewerking van Andrew Gold is "Ready To Go Home" in se dan weer een Wax-nummer.