Cyndi Lauper - A Night to Remember (1989)

Iemand die bekend is met dit album? Ben hier erg benieuwd naar eigenlijk. I Drove All Night ligt hier op vinylsingle en het blijft mijn favoriete song van haar. Prachtig zoals ze hier zingt. Celine Dion coverde het ook, maar die versie is niet om aan te horen

Ik kan niet geloven dat er maar één reactie is op dit album. Ik vind het zelf een erg goed album...veel serieuzer dan haar voorgangers en ze is niet meer het grappige meisje dat ze op haar eerdere albums was.

"I Drove All Night" is absoluut een mooi nummer, maar in het genre van liefdesverdriet nummers (het thema van dit gehele album) is er zeker meer te vinden. Overigens tenenkrommend slecht tot een cover bekeerd door Celine Dion.

Maffe momenten zijn er nog steeds bij "Like a Cat" waarin de teksten een verdrietig verhaal vertellen (Hey mister/You can never know me/You can only hold me/Like a Cat). Een ander moment van mafheid is er ook bij het minder ontwikkelde slash intelligente, maar leuk klinkende "Insecurious" (You say I'm insecure/I say I am just curious/Uh oh uh oh/ I guess I'm insecurious).

Het probleem met deze plaat is dat niet alles in je geheugen vast blijft zitten, zoals "Primitive" die snel aan je voorbijgaat zonde behoefte aan herhaling van het nummer. De volwassen teksten maken sommige liedjes die anders snel vergeten zouden zijn echter wel interessant, zoals bij "Unconditional Love". Andere momenten van deze CD zijn gewoon duidelijk minder goed, zoals bij "Dancing With a Stranger" en het overdreven gezongen "My First Night Without You".

Één van de twee absolute hoogtepunten van deze CD is het titelnummer "A Night To Remember" (I look out my window/Into the pouring rain/I wish I could tell you that I stopped hearing your name/Then I realize every though of you runs a circle around my heart) en ook de bridge is érg sterk ("Endless Dreams/Around my shoulder/Cannot free/This restless heart"). Dit hele nummer is gewoon onder haar beste.

Het andere hoogtepunt is "I don't want to be your friend", die zijn echt op het zelfde niveau als veel andere goede liefdesverdriet platen (Don't call me/In the middle of the night no more!/Don't expect me to be there/Don't think that/It will be the way it was before). Je leven is zonder dit nummer niet compleet.

Overigens is ook "Heading West" een sterke, verdrietige standout track over afscheid nemen zonder het verdriet daarvan in de ogen te kijken (I drop my hat/From the restless wind/But this time I'm not gonna chase it again). Ook zielige teksten in het refrein komen voor en worden met overtuiging gezongen (And I'm heading west/Without a sad goodbye).

Als je je even rot voelt dan is dit album héérlijk om af te spelen. Daarna heb je toch wel weer zin om haar heerlijke vrolijke en drukke platen af te spelen van vóór dit album. Maar ook al zegt iedereen van wel, met dit album is niets mis.

zelf heeft ze later over dit album gezegd dat ze nog nooit zo'n "g**vergeten saai album had gemaakt als dit, terwijl ik 'm zo ontzettend mooi vind! Kwetsbaar en eerlijk!
Inderdaad, niet meer van de heppie de peppie, maar volwassen en zeer de moeite waard!

Een mooi en volwassenen album. Unconditional love is trouwens nog gecovered door Susanna Hoffs van The Bangles.

Gemaakt uit liefdesverdriet en dat zorgt meestal voor geweldige albums. Helaas niet in Cyndi Lauper haar geval.
Maar A Night To Remember was zeker een verbetering na het toch ietwat teleurstellende True Colors. Het opent ijzersterk met I Drove All Night, daarom is het des te jammer dat zo'n dijk van een nummer wordt opgevolgd door een niemendalletje als Primitive. Maar daarna komt het, voor mij althans, helemaal goed met My First Night Without You. Heerlijk, die motown sound en Cyndi's dramatiek. Ik hou ervan. Ik zag dit vroeger altijd een beetje als het ballad broertje van Madonna's True Blue. Ik was een groot fan van beide dames en waar True Blue mijn 'ik ben verliefd' anthem was sloot My First Night Without You die liefdesperiodes altijd af (altijd ja, ik heb een nogal teleurstellend liefdesleven ).
Like a Cat is het opnoemen ook niet waard, maar ook hier wordt dat weer dubbel en dwars goedgemaakt met Heading West, zó ongelooflijk mooi.

En dat is eigenlijk het probleem met dit album, het is een onsamenhangend geheel. Sterke nummers moeten het hier opnemen tegen slechte, soms tenenkrommende nummers. Dit album komt uit 1989, toen had Cyndi of desnoods iemand uit haar inner circle, toch al kunnen leren van wat de andere groten van dat moment deden?
Zelf ben ik altijd een zwak voor haar blijven houden, maar ik ben ervan overtuigd dat die maffe liedjes en het niet meegroeien met haar publiek, Cyndi uiteindelijk haar populariteit hebben gekost.