The Allman Brothers Band - Where It All Begins (1994)

Laatste studioplaat met Dickey Betts.
Tevens de laatste plaat in 10 jaar tijd. Het zal tot 2003 duren eer er weer een nieuwe studioplaat zal komen.

Allman Brothers tourden toen wel heel veel, maar de leden richtten zich meer op solowerk.
Warren Haynes en Allen Woody richtten Gov't Mule op.
Dickey Betts zou met wat andere gitaristen samenspelen (Derek Trucks, Jack Pearson) tijdens de liveoptredens van de band, alvorens hij in 2000 definitief uit de band gaat.

Zijn vervanger zou Jimmy Herring worden, totdat Warren Haynes weer terugkeerde bij de band.
Allen Woody is dan al overleden en de vaste bassist van ABB zou Oteil Burbridge worden.

In die line-up zou dan uiteindelijk in 2003 Hittin' the Note verschijnen.

Terug naar deze plaat: veel materiaal komt wederom van Betts en Haynes al heeft Allman hier wel meegeschreven aan enkele tracks.
Soulshine van Haynes zou een live-favoriet worden (ook van The Mule).

Wederom geproduceerd door Tom Dowd en het artwork is van Ioannis, die veel classic rock-covers ontwierp (waaronder Twenty en Egde of Forever van Lynyrd Skynyrd).

Heerlijk album van the allman brothers band.
Heb veel albums (oudere)van hun maar deze klinkt lekker.
Goede afwisseling van kortere nummers en wat langere jam achtig dingen.
Mooie sound.
wil es wat meer van haynes zijn 2e band kopen(gov't mule) veel positiefs op deze site over gehoord.
Heb al wat dingen van gehoord allemaal iets rauwe dan the allman brothers band.
Heb een paar in bestelling ,iets stevigerder dan allman.
Allemaal sterke southern rock.
Heb n hoop southern rock cd's veel abb,lynyrd skynyrd,molly hatchet,outlaws.
Maar luister t meest abb en molly hatchet.
Wat ik van gov't mule hoorde was geweldig rouw en hard veel lange jam achtige dingen maar wel heavy beetje verglijkbaar met molly hatchet ga ik me meer in verdiepen en aanschaffen.

Maar ook de allman brothers blijft geweldig .
Dit album goede southern rock met wat blues getinte nummers.
Dikke voldoende.

Gov't Mule is niet vergelijkbaar met Molly Hatchet hoor.
Als je dat verwacht, dan zul je teleurgsteld zijn.

The Mule lijkt meer op een heavy ABB inderdaad.
Dus wat betreft zit je wel goed.

Heb je Seven Turns en Shades of Two Worlds ook van The Allmans. Lijken op deze, maar toch wat vetter (vind ik).

Ja de laast genoemde cd's heb ik ook en ja die klinken inderdaad iets vetter dan deze.
Maar zijn ook top.

Wat the mule en molly hatchet betreft bedoel ik te zeggen dat die 2 band meer naar de blues/rock
Neigen dan naar de southern rock.
Althans dat vindt ik klinken wat heavyer dan abb en skynyrd.

Abb en skynyrd vindt ik meer southern rock en molly en mule meer blues/rock getint met uiteraard southern/rock als bassis.

Maar mijn voorkeur gaat meer uit naar de wat rouwer bands(molly en mule).
Hiebij moet ik wel,zeggen dat ik ook n groot liefhebber van skynyrd en abb ben.
En ik moet me ook nog veel meer in got'v mule verdiepen om hier een eerlijke mening over te geven.
Maar wat ik er van heb gehoord was geweldig.

En je hebt gelijk dat het niet allemaal ist te vergelijken het een is wat heavyer en zwaarder.
Maar er zijn voldoende raakvlakken.

Maar ik denk dat got'n mule meer mijn muziek is ben ook groot blues/rock fan.

Zojuist aangeschaft en ondertussen gehoord dat de band er eind van het jaar mee kapt, na 45 jaar. Doet toch wel iets, want dit is en blijft een fantastische band.

Ook deze in het oeuvre middelmatige plaat is toch behoorlijk goed. Beter dan ik verwacht had eigenlijk. De kraker hier is wat mij betreft Soulshine van Warren Haynes. Verder staat er geen slecht nummer op. De mannen hebben in 45 jaar niet veel studioplaten gemaakt, maar ik heb nog geen slechte gehoord. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik niet alle platen ken van eind jaren 70 t/m de 80-er jaren.

Trucks en Waynes hebben het druk met hun eigen bandjes. Ik hoop dat Allman wel gewoon door blijft gaan. Solo vind ik hem ook altijd met goed werk komen.

Helaas, Allman heeft inmiddels aangegeven dat de hele band er mee stopt, nu de beide gitaristen opstappen. Zie o.a. nu.nl van een aantal dagen gelden.

Ja, ik heb het gelezen. Ik bedoelde meer een soort Allman soloband.

Wat een heerlijk album. De beste die ze gemaakt hebben.

Ik geef hier nog net geen 5* aan, omdat deze in het gehele oeuvre van de band toch net een ietsie pietsie minder legendarisch is dan Brothers and Sisters en de eerste twee elpees.

Ik deel the Allman Brothers Band altijd onder in drie perioden:
1969-1976 (de klassieke periode)
1978-1982 (eerste reunie)
en
1989-2014 (tweede reunie)

In de periode 1989-2014 is dit wel de beste plaat. Het mooie is dat in de derde periode eigenlijk geen slechte platen zijn gemaakt. The Allmans wisten zich in de jaren 90 echt goed te handhaven, en met echt hoogstaande studioplaten te komen. De songs op deze plaat zijn voor het grootste deel door de band zelf geschreven met hier en daar wat hulp van anderen. De songs varieren van blues tot southern rock tot ouderwetse jams. Vooral Back to Where It All Begins heeft een heerlijke Jessica-vibe.

Deze plaat is ook een belangrijke plaat omdat Woody en Warren Gov't Mule gaan oprichten. Dat betekent dat dit ook gelijk de laatste studioplaat wordt met Dickey Betts, want na veel gehassle komt de band uiteindelijk wel weer met een nieuwe studioplaat, maar dan speelt Warren alweer mee, en speelt zijn oorspronkelijke vervanger Derek Trucks ook mee.Dus om nog éénmaal te genieten van het gitaarduo Haynes/Betts is deze plaat zeker een aanrader.

Maar laten we vooral Gregg Allman niet vergeten, want hij draagt deze plaat met zijn prachtige stem, orgelwerk en bijdragen aan ieder geval vier composities, waarvan dan weer de laatste een interessant is, want deze is samen geschreven met Cain en Schon van de rockgroep Journey. Allman wist altijd wel interessante meeschrijvers te vinden, maar deze had ik nooit verwacht. Een mooie, broeierige song is het wel.

Ik heb deze op dubbellp waarvan 3 kanten bespeelbaar zijn en 1 kant dient om het bandlogo weer te geven. Eén van mijn favoriete platen, omdat het zo veelzijdig is.

The Allman Brothers Band kunnen (en nu konden) weinig fout doen bij mij. De Southern/blues rock van de heren behoort wij mij betreft tot het beste wat dit genre heeft te bieden.
All Night Train is een heerlijke swingende opener, Sailin' 'Cross the Devil Sea doet daar weinig voor onder. De slepende maar dwingende ritmesectie leggen hier ook weer een lekkere groove neer. Back Where It All Begins doet mij weer een stuk minder en duurt wel erg lang. Gelukkig wordt het weer goedgemaakt met Soulshine. Voor elke soul liefhebber zou dit verplichte kost moeten zijn. Wat een prachtige stem spreidt Gregg hier ten toon. Hierna wordt het songmateriaal wel wat minder, hoewel What's Done is Done met het hammond orgeltje mij nog wel kan bekoren. Geen klassieker maar vanwege enkele uitstekende songs een dikke voldoende derhalve.

Soulshine is een geweldige song, die op veel Allmans, Gov't Mule en Warren Haynes-albums terugkomt. Één van de betere songs van Warren Haynes. Een mix van blues, reggae, r&b en gospel. Als het nummer in de jaren 70 was geschreven had het zo een classic rock-klassieker kunnen zijn.

Soulshine is inderdaad hemels! En wat mij betreft het absolute hoogtepunt op dit verder toch al niet misselijke album. Klein minpuntje; iets teveel percussie naar mijn smaak.

Ha vielip, wat leuk je hier te zien.

Soulshine is een Warren Haynes-compositie, dus misschien vind je Gov't Mule ook wel leuk. Is met bassist Allen Woody (speelt ook op deze plaat), Warren Haynes en Matt Abts. Vooral plaat nummer 3 (Life Before Insanity) vind ik persoonlijk magistraal.

Ha ha, ja daar zijn we weer

Ik ken Gov't Mule wel. Niet alles en goed genoeg om me een kenner te noemen maar ik vind het zeker interessant. Zal het album dat je noemt eens opzoeken en luisteren

Trouwens als AOR/80's rock liefhebber, kan ik je ook eens de twee Gregg Allman Band-platen uit de jaren 80 (No Angel en Bullets Fly) aanraden. Gewoon voor de leuk.

Op No Angel zingt zelfs Don Johnson een paar zinnetjes mee.

No angel ken ik! Staan een paar geweldige nummers op inderdaad. Bullets fly ken ik nog niet. Ook maar even aan het lijstje toevoegen

Dat wordt weer een heel lang lijstje ???

Bedoel je het titelnummer? Volgens mij moet het Evidence of Love zijn. Maakt voor de rest ook niet uit. Ik zou trouwens starten met Laid Back en Playin' Up a Storm, de 2 beste albums van Gregg op 'solo' gebied.

Ik bedoelde de plaat, het nummer is natuurlijk Evidence of Love. Ik zette het verwarrend neer.

Ik tipte die platen omdat ik op de hoogte ben van de voorliefde van Vielip voor 80's rock.

Laid Back is een 5***** platen voor mij. Wonderschoon. ?

Daar moet 70's rock ook zéker bij!

Dan zit je met de Allman discografie wel goed denk ik

Ik krijg altijd kippenvel wanneer Back Where It All Begins inzet. Het lijkt een soort vervolg op Jessica, maar dat is niet zo raar, want is het zo'n typische Betts-jamrock-song.

Ik heb hier verder al zo veel neergepend. Ik geef de ruimte voor anderen om er nog wat over te zeggen.
Ik kan wel met volledige overtuiging en zonder aarzelen stellen dat dit de beste plaat van The Allmans is, sinds Brothers and Sisters.

All Night Train is een heerlijke song om een plaat mee te starten. Fijne swingende Southern Rock, hoewel die term niet altijd de lading dekt bij TABB, soul en blues vormen ook grote invloeden bij deze band. Sailin' vormt ook een prima nummer. Het titelnummer kan mij minder bekoren, het jamachtige karakter maakt het tot een nummer dat wat gefragmenteerd overkomt. Soulshine, als een dergelijk nummer je onberoerd laat moet je wel van steen zijn. No One to Run With, aardig maar ook wat vrijblijvend. Bij What's Done is Done veer ik weer op, de voorgaande songs vond ik niet overtuigend genoeg om te spreken van een uitstekend middenstuk. Temptation Is a Gun vormt een fraaie uitsluiter, het hammond orgeltje en de bluessetting vormen een mooie combinatie. Niet de beste van de heren maar wel aangenaam en solide.

Potverdikkie wat is dit een geweldig album zeg. Ontzettend gevarieerde plaat vol ambachtelijk gespeelde southern rock en blues. Een plaat die voor veel kippenvel momenten zorgt. Een plaat om bij te ontspannen en volop van te genieten. Luister naar bijvoorbeeld Back where it all begins en Soulshine doe je ogen dicht en laat je meevoeren door de fantastisch spelende band.

Voor mij is dit album net iets beter dan Shades of two worlds en Seven Turns (hoewel ik die ook geweldig vindt). Dus ik kan niet anders dan hiervoor de maximale score geven.

Ik heb het album op vinyl, prachtige hoes, een dubbelalbum waarbij kant D etched is en het bandlogo laat zien. En laten we eerlijk zijn zowel de coverart als de muziek vragen toch om een vinyl uitvoering.

rider on the storm:
Wat een review! Ik had het kunnen tikken.
Dit is mijn favoriete post-reunieplaat en heb het ook op vinyl.

Mijn favorieten zijn het hartverscheurende Change My Way of Living en het magistrale Back Where It All Begins. Sinds jaren eindelijk weer eens een flinke jam die echt niet onderdoet voor Jessica, Les Brers of Elizabeth Reed.

Deze plaat is zo ontzettend goed dat het me echt ontroert.

Overigens was ik 25 jaar geleden al gecharmeerd van de hoes. Ik kwam er ook achter dat Twenty van Skynyrd ook van dezelfde artiest is.

Wat fijn trouwens om een echte Allmans-liefhebber tegen te komen!

Mssr Renard

Zo stond ik een paar jaar terug met tranen in mijn ogen en kippenvel op mijn armen Greg Allman te bewonderen in Paradiso.

Ja de Allman’s , vanaf begin jaren 70 als jochie al fan van deze band.

Ik ben benieuwd welke andere Allman-albums je ook kent en reviewt.

Het zet mij wel aan weer de Ludlow-drie-lp te gaan draaien vandaag, en ook Brothers and Sisters.

Mssr Renard

At Fillmore East (zie review)
Live at the Atlanta International Popfestival
Eat a Peach
Brothers and Sisters
Seven Turns (zie review)
Shades of two worlds (zie review)
Where it all begins (zie review)

En van Gregg
Playin’ up a storm
Back to Macon, GA

En ongetwijfeld komt er nog wat bij...hoewel ik momenteel Gov ‘t Mule aan het Spotifyen ben.

Nog 1 stem en dan is deze plaat een kanshebber voor de 1994-toplijst.

Mensen die deze plaat willen afbranden, mogen doorlopen.