Clannad - Banba (1993)

Een van de betere Clannad-albums. Leken zullen misschien denken, dat het allemaal hetzelfde klinkt. Soms is dat ook wel zo, maar Banba vind ik - net als Magical Ring overigens - een positieve uitzondering. In de vorm van Mystery Game, Struggle en de soundtrack van 'De Laatste Der Mohikanen' I Will Find You, herbergt Banba enkele aardigheidjes.

Gewoon een heerlijk ontspannen stukje muziek van deze Ieren. Erg mooi album. Het Ierse Folk is hier nauwelijks (of niet eigenlijk) meer aanwezig. Toch de sfeer is uiterst o.k.

Waren de eerdere albums nog muzikaal okay en was de sfeer nog mysterieus, hier begint Clannad toch het kunstje te herhalen en zal dit de volgende albums blijven doen. Muziek die buiten Ierland populairder is dan binnen Ierland. De opening van dit album 'Na Laethe Bhí' is wel heel mooi. Deze track is ook heel mooi verwerkt in het 'One world' project van Rupert Hine en Kevin Godley, waar vele artiesten aan mee hebben gedaan.

Misschien omdat ze het kunstje door beginnen te krijgen behoort dit album van Clanned wel tot de betere die ze gemaakt hebben. Mooie sfeervolle stemige muziek die toch iets bij mij los maakt. Het geeft mij het gevoel van bare tochten door het Ierse landschap en dan toch troost en warmte vinden in een kroeg aldaar.

De composities van alle tracks zitten goed in elkaar daarbij is de uitvoering ervan op een zeer hoog niveau. Daarnaast is de productie van het album Banba erg goed gedaan. Daarin is namelijk veel liefde voor het detail te horen. Door al die genoemde factoren kan ik maar tot één conclusie komen en dat is dat dit een heerlijk warm album is geworden van dit Ierse gezelschap.

En al is dit de zoveelste herhalingsoefening te noemen van Clannad, het blijft voor mij een album waar ik heel graag na luister. Alles klopt hier op en daardoor een meesterwerk in zijn soort.

Clannad schijnt buiten Ierland geliefder te zijn dan in het land zelf. Misschien komt dat doordat er meer Ieren in het buitenland wonen vergeleken met de inwoners van het moederland. Toch zijn ze met hun traditionele muziek ook in Nederland bekend geworden. De eerste keer dat ik ze hoorde was met het nummer Harry's Theme en daarna vormde hun muziek de begeleiding van de TV serie Robin Hood. Een zeer geslaagde combinatie.

Op Banba, dat blijkbaar is vernoemd naar een beschermgodin van Ierland, zijn de songs wederom afwisselend geschreven in het Gaelic en Engels. Naast broer en zus Brennan en de gitaristen Noel en Padraíg Duggan, die het feitelijke Clannad vormen, wordt op dit album traditiegetrouw gebruik gemaakt van de zangstemmen van andere leden van de familie Brennan en diverse instrumentalisten.

Moya Brennan heeft een prachtige stem en vooral de nummers in de keltische taal vormen, tesamen met de slepende muziek, een sfeervol decor om even mentaal tot rust te komen. Van Na Laethe Bhí tot A Gentle Place kabbelt het ene nummer na het andere voorbij met hier en daar wat pittige momenten door de saxofoon zoals in There For You of de gitaarriffjes in Soul Searcher.

De engelse teksten vind ik persoonlijk een beetje te vaag en te reli. Het lijkt mij dat het zo is neergeschreven om een breder publiek te bereiken zonder concessies te doen aan de mystieke sfeer. Het nummer Struggle vind ik om die reden een misser. Ten eerste vind ik struggle al geen mooi woord in een tekst en de zin Isn't it a struggle to find a good friend als eerste regel van een refrein vind ik tamelijk drammerig klinken.

I will find you is de belangrijkste song van Banba, het thema van de film "Last of the Mohicans". Volgens het boekje zijn twee coupletten in de taal van de Mohican en Cherokee geschreven. Heel mooi gezongen door Moya natuurlijk maar ik denk dat dit nummer beter tot zijn recht zou zijn gekomen als het door een echte "native american" was gedaan. Het blijft nu een typisch sfeerliedje waarbij je beelden van een ruig iers landschap op je netvlies krijgt en niet van een kudde buffels op een prairie.

Met de fluit en harp in het enige instrumentale nummer van het album, A Gentle Place, wordt het album mooi afgesloten maar voordat de laatste noten zijn weggekabbeld heb ik al een wat ruigere CD opgezocht om te beluisteren.

Heel mooi, veel sfeer maar ook toch wel een beetje saai album.
3*

Ja, populairder overal dan in het land van herkomst zelf. Ik heb er een eigen ervaring mee. Het dekt niet echt, maar misschien dat het iéts zeggen kan:
Een tig aantal jaar geleden zat ik in een Iers café (in Nederland) en kwam in gesprek met enkele Ieren. Natuurlijk moest ik vroeg of laat met Clannad op de proppen komen, en ik deed.
en wat me verbaasde was hun reactie......
Zoals een headbanger reageert als je zegt dat je van Gerard Joling houdt, een punker die reageert op een naam als Jan Smit en een hardcorehouser op Britney Spears.....zo ongeveer reageerden de Ieren toen ik over Clannad begon. In het verdere gesprek kreeg ik de indruk of ze het niet als authentiek Iers beschouwden (de muziek).
Het waren slechts een handjevol Ieren, en het hoeft helemaal niets te zeggen. Maar aan het denken zetten deed het me wel.

Back on topic: de Ierse geladenheid hoor ik minder in dit Clannadwerk. Maar het heeft her en der nog wel enig Clannadmagie, naast het 'gewonere' relaxte werk. En 'I Will Find You' vind ik nog altijd een pracht van een song.

Eigenlijk lijken alle Clannad albums wel op elkaar.
Draai een nummer, en vraag niet van welk album het komt, want dat zou ik dan niet weten.
Maar elk album is eigenlijk gewoon goed en sfeervol.

Het gaat inderdaad vooral om sfeer. Maar Caidé Sin Do'n Té Sin vind ik er positief uitspringen en wel erg memorabel als nummer. Al sinds de eerste luisterbeurt weet ik die titel meteen terug te vinden.

Schitterend album opnieuw van deze volstrekt unieke groep. De prachtige fotografie ( alhoewel Maire lijkt ietwat op een heks )bevestigt hun sterrenstatus. In mijn collectie hebben ze een eigen vakje, deze muziek is simpelweg niet in een hokje te plaatsen. 4 sterren

Als het in een hokje niet lukt, probeer dan een vakje!

Zo is dat. Op een Clannad verzamelaar inlay staat overigens de tekst: 'Only a fool would dare to categorise Clannad" dus mijn gedachte klopt aardig. Over hokjes gesproken, jouw toptien is by far de meest bizarre die ik ooit gezien hier heb op Mume. Van commerciële mainstream insteek kan niemand jou betichten!