Pagan's Mind - Enigmatic : Calling (2005)

We zijn een tijdje verder en ik heb dit album een aantal keren beluisterd: een positieve ervaring. Pagan's Mind komt dus uit Noorwegen, dit zou hun vierde studioalbum moeten zijn en de stijl is progressieve metal. Voor mij is dit een eerste kennismaking met
Pagan's Mind dus onze topic HMAvdW bewijst opnieuw zijn waarde voor mij.
Progressieve metal laat altijd technisch verzorgde muziek horen, met vele breaks, lange(re) instrumentale passages en overdonderend geluid. Overdaad dreigt veelal en het is zaak voor de groep om kwestie om niet toe te geven aan gulzigheid. Dergelijke muziek vereist ook een goede zanger/zangeres met goede intonatie en stembereik, hij/zij moet de hoge én lage tonen aankunnen. Meestal brengt live het bewijs van eenieders kunnen.
Hier krijgen we een groep die veelal aan mijn bovenstaande voorwaarden beantwoordt, behalve natuurlijk het live-aspect want ik heb ze nooit live gezien. Een album van 65 minuten met 11 nummers, dus er is een welkome afwisseling van tijdsduur van de nummers onderling, geen ellenlange epistels hier. Het tempo verandert ook dikwijls (Enigmatic Mission) maar nergens hoor ik kunstmatige overgangen, het lijkt mij volstrekt organisch en/of natuurlijk te verlopen en dat krijgt altijd een streepje voor bij mij. Het geluid is enorm vol, bombastisch, tja overdonderend eigenlijk.
De zanger is uitstekend maar veel slechte zangers zul je eigenlijk de dag van vandaag niet tegenkomen en zeker niet in Scandinavische groepen. Technisch haalt hij alles en hij heeft een redelijk aangenaam stemgeluid, welke je nog het beste kan vergelijken met Ralf Schepers van o.a. Gamma Ray.
De gitarist kan er wat van: zeer vette riffs worden afgewisseld met zeer vette solo's. Wie kan daar nu tegen zijn? Het toetsenwerk krijgt zijn plaats in het geheel maar nooit de bovenhand: het is een samenwerking met de rest van de band en geen egotripperij.
Vette nummers? Het is een vet album dat regelmatig zijn toertjes zal draaien en als drie favoriete tracks selecteer ik: Enigmatic Mission, Supremacy Our Kind en Search For Life (die gitaarsolo!).

Bij de eerste luisterbeurt moest ik even wennen aan wat er allemaal over mij heen kwam, aangezien ik had verwacht een gewone power metal plaat te treffen. Het blijkt echter progressieve metal te zijn! Wel met een erg grote hang naar power metal, wat helemaal niet verkeerd is.
Deze band weet beide genre's erg goede te combineren. Hier en daar hoor je wel wat Dream Theater trekjes en zelfs wat Ayreon (bijvoorbeeld in het nummer Supremacy, our Kind), maar Pagan's Mind onderscheid zich door er ook gewoon heerlijke Power metal stukken tussen te gooien. Ook de zanger is erg positief te noemen en is erg veelzijdig. Heerlijk album en deze zal nog wel zijn rondjes maken!

Wanneer ik deze plaat ook opzet, ik kan er telkens van genieten. Het klikt gewoon allemaal, die heerlijke stem, de fantastische melodieën (en solo's!), het energie drumwerk en de kraakheldere maar volle productie. Ik overweeg (weer) te verhogen naar een 4,5*. Het is eigenlijk helemaal niet mijn genre verder, maar misschien toont juist het feit dat het ondanks dat zoveel mensen buiten het genre kan bekoren wat voor topplaat dit is.