Between the Buried and Me - Alaska (2005)

Gooi The Dillinger Escape Plan, Isis, Emperor, Devourment, Dream theater, Soilwork en Nasum in een blender, laat het een uur rondjesdraaien en plak de stukjes willekeurig aan elkaar. Voilá, BtBaM in een notendop. De nummers hebben onderling weinig samenhang maar de afwisseling is groot, het muzikale vernuft uitstekend en de muziek is spannend.
Een verdiende 4*

Ik heb deze plaat gekocht zal hem binnenkort beoordelen, maar ik kan wel zeggen dat ik de eerste nummers al heel vet vind klinken.

Heel erg goed, 1 van de platen uit 2005.

Na 2 jaar luisteren in mijn top10 gezet. Dit is gewoon een hybride van een heleboel genres die ik leuk vind. maar dan zonder rommelig te klinken. Ik raak hier gewoon van in trance, en dat voor een hele heftige, extreme metalplaat. 5*. Vaarwel Bonnie 'prince' Billy

Between the buried and me gaat met deze laatste 2 albums een hele fijne richting op naar mijn gevoel.
Fijne stevige Mathcore in een progressief jasje!

Meen je dat nog steeds?
Want dat is een indrukwekkend lijstje, met een paar van mijn favoriete bands.

Verwacht wel een uitwerking die niet half zo indrukwekend is als je zou verwachten

nja nogal speciaal album (ik had niets anders verwacht ). Ik denk dat het nog een paar luisterbeurten nodig heeft om echt een effectief goed beeld te krijgen. Maar de eerste indruk is i.i.g niet slecht

Vorige week aan mijn collectie toegevoegd en nog geen seconde spijt gehad! Echt een verschrikkelijk goede en afwisselende plaat van deze mannen. Iets harder en rechtlijniger dan de opvolger 'colors', maar dat is zeer relatief bij een ADHD-groep als BTBAM
Alaska en The Primer dragen momenteel mijn voorkeur, vooral laatsgenoemde nummer is verschrikkelijk goed, van Amon Amarth-achtige vikingmetal naar Pig Destroyeriaanse gringcore daarna doorgaan over een kasseiweg van breakdowns waar ieder metalcore gezelschap spontaan van klaarkomt, en daarenboven nog eens klaarspelen dat het geheel organisch en consistent klinkt, hulde!

Ook bij dit derde album valt het kwartje nog steeds niet. De avontuurlijke, complexe technische death metal van deze amerikanen heeft duidelijk kwaliteit, maar qua songmateriaal kan ik er niet veel mee. Het is te abstract en biedt te weinig houvast, althans, voor mij. Het volgende album, Colors, vind ik wel erg sterk, maar dit is het net niet.

Op Alaska worden de contouren die leiden tot Colors duidelijker. Net als bij de eerste twee albums kost het de nodig tijd om te doorgronden wat je als luisteraar voor je kiezen krijgt, maar doordat de band wat vaker gas terugneemt en meer melodie in de nummers verwerkt is dit album toegankelijker dan het voorgaande werk. Dat komt vooral naar voren op All Bodies, Selkies en Backward Marathon, mijn favorieten op deze plaat.

Score: 74/100

1. Alaska
2. The Silent Circus
3. Between The Buried And Me