Praying Mantis - Time Tells No Lies (1981)

Ik ben al maanden naar deze plaat op zoek, maar nergens is ie verkrijgbaar. Alleen op importbasis (Japan), maar daar betaal je je als consument ook scheel aan.

erg goede plaat , klinkt lekker, luisterd goed, geen enkel saai nummer, en een lekker tempo

ik heb deze plaat nog nooit ergens anders gezien dan een jaar of 15 geleden in ene plaat-o-teek, waar ik hem toen had geleend

ik heb het goedje inmiddels wel op cd, gebakken, na veel en lang p2p speur

Joy

Melodieuze metal uit de N.W.O.B.M. periode. Leiders van deze band waren twee, oorspronkelijk uit Griekenland afkomstige, broers Chris en Tino Troy. Goede nummers, goede harmonieuze zang en dito gitaarlijnen. Plus de mooie Rodney Matthews hoes (ook bekend van de Magnum hoezen), maakt dit een klassieker. Op vinyl.

Uitstekend album! Running For Tomorrow en Lovers To The Grave zijn w.m.b. de beste nummers.

Melodieuze NWOBHM.

3,5*

Volgens mij is nummer twee, All Day & All of the Night, oorspronkelijk van The Kinks. Mooie cover, dat wel. Veel melodieus gitaarwerk en niet genoeg gekend op deze site, vrees ik... Prachtig gitaarwerk van Tino Troy en Andy Carroll

Heb hem nu net 1x beluisterd en dit album smaakt me wel. Zijn de andere albums van deze band ook van dit niveau?

dit is een heerlijke plaat
na lang zoeken
heb hem hem nu eindelijk op cd

Praying Mantis is een groep uit mijn tijdperk en zou me moeten bevallen, gek genoeg dat dit pas de laatste maanden meer en meer in mijn vizier komt te liggen. Ik breek me het hoofd maar ik kan me absoluut niet herinneren ooit één van hun albums, vinyl of cd, in de platenzaak te hebben gezien. Is dat de oorzaak van hun relatieve obscuriteit?
Ze verdienen een plaatsje onder de zon. Op dit debuutalbum staan een aantal songs die vanaf de eerste luisterbeurt swingen als de spreekwoordelijke …: Running for Tomorrow, Rich City Kids, Panic in the Streets. Het gaat vooruit. De opener Cheated is goed, het tweede nummer All Day & All Night is die Kinks cover die me niet zo bevalt maar het echte werk lijkt mij vanaf het derde nummer te beginnen: verzorgde songs, verzorgde uitgesponnen solo’s, alles is piekfijn verzorgd maar de gitaarsolo’s zijn om van te smullen. Lovers to the Grave kondigt zich aan als een powerballad maar bevat een heerlijke break met bijhorende versnelling en vet gitaarwerk. Beads of Ebony laat bij mij een mindere indruk omdat de zoetigheid iets te veel doorsmaakt maar het gitaarwerk is opnieuw mooi. De laatste twee nummers laten het fijnste van het fijnste van Praying Mantis horen.
NWOBHM, soms een mix tussen het melodieuze Def Leppard en het gitaargerichte Iron Maiden. Een eerste indruk laat zoetige samenzang horen maar ook fantastische gitaarlijnen. Blijf volharden en geniet. Dit is echt de moeite waard om te ontdekken en later kwamen een aantal oersterke albums hun discografie vervoegen.

Ik heb de High Vaultage-editie met 3 bonustracks: 30 Pieces Of Silver en live-versies van Flirting With Suicide en Panic In The Streets. Praying Mantis is een mindere God uit het NWOBHM-tijdperk maar daarom niet minder goed. Zeer melodieus en niet al te heavy, een vergelijking met Wishbone Ash gaat voor sommige nummers ook nog wel op. Geweldige hoes en bandlogo trouwens.

Mischien dat men gedacht heeft, als we er nou een cover opzetten van een fijn bandje, dan krijgen we misschien airplay, maar het enige nummer dat overbodig en onnodig is is die cover imo

Reetesterke plaat, op die cover na allemaal dijken van nummers, hoewel ook ik beads of ebony wel erg zoetjes vind, maar ach, y en t heeft ook van die missers en is net zon dijk van een band uit die periode

kniesoor, later werk doet dat vergeten

Tja, er zijn genoeg bands die covers op hun albums zetten.
Ik vind 'm niet eens zo slecht, ze hebben er toch wel een draai aan gegeven en niet klakkeloos gekopieerd zoals sommige bands dat bijvoorbeeld wel doen. Het is het minste nummer van het album, dat wel.
Mijn favoriet: Children Of The Earth!

okok, en om ff trug te komen op beads, eigenlijk is het ene erg sterk nummer , op die zoete reffreintjes na, wat ene intro bijv

Die twin-intro van Beads Of Ebony is inderdaad om duimen en vingers af te likken.
Evenals de solo.
Die Thirty Pieces Of Silver is anders ook wel een lekker rockertje met 2 Minutes To Midnight-achtige intro. Alleen heeft die ook weer zo'n zoet refrein als Beads Of Ebony.

Gisteren op vinyl gescoord voor 10 eur in de Waaghals in Nijmegen .

top!

Dit is een plaat die voor mij nog steeds zo genietbaar blijft: de songs zijn tot in de puntjes verzorgd, wel te zeggen hun eigen songs want de Kinks cover All Day and All of the Night vind ik niet zo goed passen op het album.

Praying Mantis roept bij mij goede samenzang, goed samenspel en goed uitgewerkte gitaarsolo’s op. Prachtige voorbeelden hiervan zijn Running for Tomorrow en Flirting with Suicide. Het is misschien niet “Metal” genoeg, maar ach, het zijn toch altijd de songs die tellen? Soms balanceert het op het randje van het zoetsappige, maar dan herinneren de gitaarsolo’s eraan dat dit een Rock groep is.

Mindruler heeft het al gezegd: er bestaat een versie met drie extra nummers. Dit zijn Thirty Pieces of Silver, Flirting with Suicide (Live) en Panic in the Streets (Live). Oorspronkelijk stonden deze drie nummers samen op een single / EP met Cheated: Praying Mantis (3) - Cheated (Vinyl) at Discogs . Bij Thirty Pieces of Silver stoort de fade-out mij, want de gitaarsolo mocht voor mij nog een minuutje lekker doorgaan. De live-nummers zijn dik ok, ik vind ze veel scherper uit de hoek komen.

Leuk debuut, niet meer niet minder

Ik zou dit al heel snel onder partymetal willen scharen.

De hoes is gemener en avontuurlijker dan de muziek. De twinleads en energie maken een hoop goed. Deze plaat is een hardrock feestje zoals bijvoorbeeld Y&T en Triumph.

De laatste 3 albums van de band zijn ook erg goed vind ik. Totaal andere band qua bandleden vergeleken met dit prima debuut. Maar nog steeds heerlijke melodieuze (hard)rock van de bovenste plank!

Vette albumhoes, maar dit is totaal niet mijn kopje thee.
Lijkt alsof er nergens de versnelling wordt ingezet, na 5 luisterbeurten opgegeven aangezien ik de nummers nog niet herkende behalve het covertje (zeg ik met veel zelfvertrouwen, maar klopt het überhaupt wel?).

Atypische nwobhm, bijna schattig te noemen. De meerstemmige refreinen en soms wat zoete klanken klinken eerder origineel dan commercieel. Muzikaal zit het goed on elkaar, prachtige geharmoniseerde gitaarpatijen, zeer melodieus, prima muzikanten. Met wat meer grit en power was dit een geweldige plaat.

Deze plaat valt toch niet onder Heavy Metal?(nwobhm). Ik denk dat het meer wat stevige aor is.
Had deze plaat gekocht in die tijd omdat ik de hoes zo mooi vond. Maar ik vind het maar een matig product. Draai ik eigenlijk nooit meer sindsdien. Eigenlijk een flop aankoop. Ik kocht in de begin jaren 80 ook Maiden , Saxon, Angelwitch en Def Leppard. Maar die zijn van een heel andere orde. Daar kan Mantis lang niet aan tippen . Zet hem toch nog een x op de draaitafel , misschien dat ik hem nu iets beter vind. Ik word ook een dagje ouder en softer.

Prima debuut dat ik sinds gisteren (platenbeurs Zwolle) dan eindelijk op lp in huis heb. Eigenlijk is alleen de cover van The Kinks jammer. Niet eens zo slecht gedaan want ze gooien er een fijn melodic rock sausje overheen. Maar het origineel vind ik al niet veel en daar veranderd deze uitvoering weinig tot niks aan. De overige nummers klinken heerlijk. Geweldig gitaarwerk wat er door de fijne productie prima uit komt. Heel af en toe zit zanger Troy tegen de irritatie grens aan. Met name in de lagere regionen klinkt ie af en toe wat verveeld. Of monotoon of whatever je het noemen wilt. Maar dan komen die koortjes er weer bij en zit ik weer volop te genieten.

Het gitaarwerk is inderdaad om te smullen, maar het verhult helaas niet een nogal fletse rechttoe rechtaan hardrockaanpak die met name door de weinig enthousiast klinkende zanger op de voorgrond gezet wordt. Buiten de Kinks cover, die om te janken zo slecht is, is het een vermakelijk album voor tussendoor. Maar dat is het dan wel.

Latere albums van deze band zijn beter kwam ik achter. Betere zangers vooral.

Ik heb deze en maand terug weer in huis gehaald. Kon gerust en jaar of 20 geleden zijn dan dat ik hem gehoord had. Ik heb me der nu weer prima mee vermaakt en heerlijk gitaar werk. Lees dat de latere platen beter zijn ? Dan ga ik me eigen er toch eens
Meer in verdiepen in deze band.

Is uiteraard persoonlijk maar ik vind latere albums beter ja. In ieder geval niet minder dan dit debuut...laat ik het zo stellen