Edguy - Vain Glory Opera (1998)

Na opzich goede albums (Kingdom of madness en The savage poetry) die alleen zeer matig geproduceerd waren, komt Edguy met dit zeer verdienstelijke album! De produktie is nog niet optimaal maar al wel stukken beter dan de 2 voorgangers.
Alleen Walk on fighting vind ik wat minder maar de rest is heerlijk! Until we rise again, How many miles, Out of control, Fairytale en No more foolin' zijn lekkere snelle powermetal songs. Het titelnummer is erg opgewekt met z'n pakkende keyboard riedeltje. Het aparte is dat Edguy toch op elk album wel pakkende ballads heeft staan. Niet echt bijzondere nummers maar op de één of andere manier kan ik ze prima luisteren!
Het nummer But here I am ken ik niet trouwens. Zal wel een bonusnummer zijn?

Twintig jaar was hij pas. Het moment dat Tobias Sammet het alweer het derde album met zijn Edguy opnam. En afgezien van de wat rommelige productie en de ietwat zwalkende vocalen staat Vain Glory Opera als een huis. De Helloweeninvloeden zijn 'all over the place' maar dat geeft helemaal niets omdat het enorme enthousiasme en het hoge gehalte aan toffe songs zorgen voor een grote aanstekelijkheid. Bovendien klonk Helloween in 1998 al heel lang niet meer zoals ze op de Keeper of de Walls Of Jericho albums klonk. Binnen no time zit je uit volle borst in slecht Engels 'KOOOM TEEK MAI HENT' te brullen. Of met de armen in de lucht snikkend de woorden 'ZE SKARLET ROOS HAS DAIT' uit je afgeknepen strottenhoofd te persen. Heerlijk gewoon.

Muzikaal gezien is het ook allemaal dik in orde. De vaart zit er goed in. En vooral de solo's zijn om van te smullen. Althans als je van clichégevoelige metalsolo's houdt. Sammet zing alles aan elkaar vast en hoewel zijn vocale capaciteit redelijk beperkt is, draagt hij toch een mate van charisma met zich mee dat ervoor zorgt dat het allemaal niet vervelend wordt. De echo's op de stem laat het vocale gedeelte wel eens herinneren aan een jonge David DeFeis. Vast onbedoeld maar wel amusant. Zoals Vain Glory Opera in zijn geheel een amusant album is.

deze komt nu voorbij als suggestie in Spotify. Kan me helemaal aansluiten bij wat @Edwynn 11 jaar geleden opschreef. Edguy en ook Avantasia kan ik prima hebben op zijn tijd. Je weet wat er komt, ligt makkelijk in het gehoor en op goede dagen stoor je je niet aan de muzikale en tekstuele clichés. Zang van Sammet is er in de jaren niet veel beter op geworden. Maar ik heb wel veel bewondering voor het feit dat ie het maximale eruit weet te halen.
in deze periode (1998) trokken Better Than Raw van Helloween en Nightfall in Middle Earth van Blind Guardian (terecht) meer mijn aandacht. Overigens hoor ik Hansi van BG een paar keer meekermen op het titelnummer.