Edguy - Vain Glory Opera (1998)

Twintig jaar was hij pas. Het moment dat Tobias Sammet het alweer het derde album met zijn Edguy opnam. En afgezien van de wat rommelige productie en de ietwat zwalkende vocalen staat Vain Glory Opera als een huis. De Helloweeninvloeden zijn 'all over the place' maar dat geeft helemaal niets omdat het enorme enthousiasme en het hoge gehalte aan toffe songs zorgen voor een grote aanstekelijkheid. Bovendien klonk Helloween in 1998 al heel lang niet meer zoals ze op de Keeper of de Walls Of Jericho albums klonk. Binnen no time zit je uit volle borst in slecht Engels 'KOOOM TEEK MAI HENT' te brullen. Of met de armen in de lucht snikkend de woorden 'ZE SKARLET ROOS HAS DAIT' uit je afgeknepen strottenhoofd te persen. Heerlijk gewoon.

Muzikaal gezien is het ook allemaal dik in orde. De vaart zit er goed in. En vooral de solo's zijn om van te smullen. Althans als je van clichégevoelige metalsolo's houdt. Sammet zing alles aan elkaar vast en hoewel zijn vocale capaciteit redelijk beperkt is, draagt hij toch een mate van charisma met zich mee dat ervoor zorgt dat het allemaal niet vervelend wordt. De echo's op de stem laat het vocale gedeelte wel eens herinneren aan een jonge David DeFeis. Vast onbedoeld maar wel amusant. Zoals Vain Glory Opera in zijn geheel een amusant album is.