Prodigy & Alchemist - Albert Einstein (2013)
mijn stem
18 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Infamous
-
Intro (0:25)
-
IMDKV (2:35)
-
Give Em Hell (2:56)
-
Stay Dope (3:18)
-
Curb Ya Dog (3:13)
-
Death Sentence (3:14)
met Roc Marciano
-
Bear Meat (2:52)
-
Y.N.T. (2:36)
met Domo Genesis
-
R.I.P. (3:22)
-
Dough Pildin (2:26)
-
Confessions (3:37)
-
Bible Paper (3:44)
-
The One (3:35)
met Action Bronson
-
Breeze (3:02)
-
Raw Forever (4:27)
-
Say My Name (2:22)
-
Mightier Pen * (2:39)
-
Murder Goes Down * (2:09)
-
Infamous Allegiance * (3:22)
-
Gnarly * (3:16)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
47:44
(59:10)
0
geplaatst: 13 augustus 2013, 23:32 uur
Harco schreef:
Vaak kan ik iemands mening wel begrijpen, maar hiermee kan ik als fervent Prodigy-luisteraar echt helemaal niets. Vertel mij hoe Prodigy's stem in de afgelopen vijftien jaar minder rauw is geworden? Ik wil zelfs het tegenovergestelde beweren: door de jaren heen is zijn stem alleen maar donkerder en dieper gaan klinken - iets wat helemaal in een stroomversnelling is terecht gekomen sinds zijn vrijlating een aantal jaren geleden. De klappen van de zweep die P door de jaren heen heeft leren kennen lijken juist door te slaan op zijn stem: hij klinkt doorgewinterd, vaak zelfs verbitterd. Daarom klinkt hij tegenwoordig zoveel dreigender dan op The Infamous en Hell on Earth. Daar was hij wat dat betreft nog maar een mannetje van 20-21 die wat stoer liep te praten; nu weet hij waar hij het over heeft en dat laat hij merken ook.
Het is een kwestie van tijd voordat Prodigy als Big Twins klinkt.
Prodigy's solocarrière sinds Return of the Mac blaast sowieso het gehele Mobb Deep-oeuvre uit het water, met Product of the 80's als magnum opus. P weet daar een fantastische 80's-sfeer te creëren zonder dat het als een 80's-album klinkt. Doe dat maar eens na. Enkel H.N.I.C. 3 is een kleine smet op deze periode, maar 2012 was niet bepaald Prodigy's jaar.
Vaak kan ik iemands mening wel begrijpen, maar hiermee kan ik als fervent Prodigy-luisteraar echt helemaal niets. Vertel mij hoe Prodigy's stem in de afgelopen vijftien jaar minder rauw is geworden? Ik wil zelfs het tegenovergestelde beweren: door de jaren heen is zijn stem alleen maar donkerder en dieper gaan klinken - iets wat helemaal in een stroomversnelling is terecht gekomen sinds zijn vrijlating een aantal jaren geleden. De klappen van de zweep die P door de jaren heen heeft leren kennen lijken juist door te slaan op zijn stem: hij klinkt doorgewinterd, vaak zelfs verbitterd. Daarom klinkt hij tegenwoordig zoveel dreigender dan op The Infamous en Hell on Earth. Daar was hij wat dat betreft nog maar een mannetje van 20-21 die wat stoer liep te praten; nu weet hij waar hij het over heeft en dat laat hij merken ook.
Het is een kwestie van tijd voordat Prodigy als Big Twins klinkt.
Prodigy's solocarrière sinds Return of the Mac blaast sowieso het gehele Mobb Deep-oeuvre uit het water, met Product of the 80's als magnum opus. P weet daar een fantastische 80's-sfeer te creëren zonder dat het als een 80's-album klinkt. Doe dat maar eens na. Enkel H.N.I.C. 3 is een kleine smet op deze periode, maar 2012 was niet bepaald Prodigy's jaar. Niet echt mee eens, vind een hoop na Murda Muzik eigenlijk erg zwak. Kon H.N.I.C. al niet zo waarderen, een project wat velen toch als een goed/geweldig project beschouwen van de beste man. Albert Einstein vind ik daarentegen toch vrij goed
0
geplaatst: 19 augustus 2013, 09:21 uur
Deze ga ik zeker beluisteren. Prodigy fan vanaf de eerste dag ben ik.
Maar jongens, laten we eerlijk zijn, de Prodigy van 95/96 komt nooit meer terug. Dat was zijn hoogtepunt. Alles daarna werd minder en dan weer iets beter maar de style en sound van The Infamous en Hell On Earth zal hij nooit meer bereiken.
Maar jongens, laten we eerlijk zijn, de Prodigy van 95/96 komt nooit meer terug. Dat was zijn hoogtepunt. Alles daarna werd minder en dan weer iets beter maar de style en sound van The Infamous en Hell On Earth zal hij nooit meer bereiken.
0
geplaatst: 19 augustus 2013, 09:39 uur
bennerd schreef:
Echt niet. Qua geluid is Prodigy er de laatste drie jaar enorm op vooruitgegaan.
Uh, lol?Echt niet. Qua geluid is Prodigy er de laatste drie jaar enorm op vooruitgegaan.
0
geplaatst: 19 augustus 2013, 11:57 uur
Van zo'n pitched up grappig jongensstemmetje naar een doorleefde en zware stem. Niks hihi.
Oude Mobb Deep vind ik heel sterk omwille van de sfeer die het oproept, niet per se om het uitstekende werk van de mc's. Prodigy heeft in mijn ogen de laatste jaren zo veel (sorry) 'swag' die hij vroeger niet had. De jaren '90 P komt met moeite in mijn top vijftig mc's, de P van na pakweg 2004 krijgt een plek in de top twintig.
Oude Mobb Deep vind ik heel sterk omwille van de sfeer die het oproept, niet per se om het uitstekende werk van de mc's. Prodigy heeft in mijn ogen de laatste jaren zo veel (sorry) 'swag' die hij vroeger niet had. De jaren '90 P komt met moeite in mijn top vijftig mc's, de P van na pakweg 2004 krijgt een plek in de top twintig.
0
Harco
geplaatst: 19 augustus 2013, 21:03 uur
Sowieso leunt heel veel 90's-werk meer op sfeer dan technisch begaafde rappers. Mobb Deep is daar inderdaad een goed voorbeeld van. Black Moon ook. Laten we eerlijk zijn: Buckshot is daar helemaal niet zo fantastisch, soms zelfs hakkelend. En toch is het een favoriet van mij (die plaat dan; Buckshot werd door de jaren heen minder en minder).
Zoals je kunt lezen in mijn post hierboven: nee. Bovendien heb ik nog niemand argumenten zien aandragen waarom hij tijdens de mid-90's beter zou moeten zijn dan nu. Vast iets met romantisering van dat tijdperk. Of papegaaiengedrag.
Naamloos schreef:
Deze ga ik zeker beluisteren. Prodigy fan vanaf de eerste dag ben ik.
Maar jongens, laten we eerlijk zijn, de Prodigy van 95/96 komt nooit meer terug. Dat was zijn hoogtepunt. Alles daarna werd minder en dan weer iets beter maar de style en sound van The Infamous en Hell On Earth zal hij nooit meer bereiken.
Deze ga ik zeker beluisteren. Prodigy fan vanaf de eerste dag ben ik.
Maar jongens, laten we eerlijk zijn, de Prodigy van 95/96 komt nooit meer terug. Dat was zijn hoogtepunt. Alles daarna werd minder en dan weer iets beter maar de style en sound van The Infamous en Hell On Earth zal hij nooit meer bereiken.
Zoals je kunt lezen in mijn post hierboven: nee. Bovendien heb ik nog niemand argumenten zien aandragen waarom hij tijdens de mid-90's beter zou moeten zijn dan nu. Vast iets met romantisering van dat tijdperk. Of papegaaiengedrag.
0
geplaatst: 20 augustus 2013, 10:33 uur
Harco schreef:
Sowieso leunt heel veel 90's-werk meer op sfeer dan technisch begaafde rappers. Mobb Deep is daar inderdaad een goed voorbeeld van. Black Moon ook. Laten we eerlijk zijn: Buckshot is daar helemaal niet zo fantastisch, soms zelfs hakkelend. En toch is het een favoriet van mij (die plaat dan; Buckshot werd door de jaren heen minder en minder).
Zoals je kunt lezen in mijn post hierboven: nee. Bovendien heb ik nog niemand argumenten zien aandragen waarom hij tijdens de mid-90's beter zou moeten zijn dan nu. Vast iets met romantisering van dat tijdperk. Of papegaaiengedrag.
Sowieso leunt heel veel 90's-werk meer op sfeer dan technisch begaafde rappers. Mobb Deep is daar inderdaad een goed voorbeeld van. Black Moon ook. Laten we eerlijk zijn: Buckshot is daar helemaal niet zo fantastisch, soms zelfs hakkelend. En toch is het een favoriet van mij (die plaat dan; Buckshot werd door de jaren heen minder en minder).
(quote)
Zoals je kunt lezen in mijn post hierboven: nee. Bovendien heb ik nog niemand argumenten zien aandragen waarom hij tijdens de mid-90's beter zou moeten zijn dan nu. Vast iets met romantisering van dat tijdperk. Of papegaaiengedrag.
Noem het romantisering, noem het papegaaiengedrag, ik zal het je simpel beschrijven: Ik vind zijn stem nu gewoon minder fijn om naar te luisteren. Als hij nu op met deze stem op ''The Infamous'' of ''Hell on Earth'' zou gaan rijmen dan zou ik het denk ik toch echt wel een stuk minder vinden dan met de stem van de 18-jarige Prodigy. Ik denk dat de stem van toen toch een deel toevoegt aan die sfeer op de beide albums waar een stem van nu dat misschien wel minder zou doen. Heel simpel toch
? Ook zou de oude prodigy wel degelijk in mijn top 20 staan en die van tegewoordig hoogstwaarschijnlijk niet. Zo komen we weer uit op de eeuwenoude ''mening'' kwestie.
0
geplaatst: 20 augustus 2013, 11:14 uur
Harco schreef:
Zoals je kunt lezen in mijn post hierboven: nee. Bovendien heb ik nog niemand argumenten zien aandragen waarom hij tijdens de mid-90's beter zou moeten zijn dan nu. Vast iets met romantisering van dat tijdperk. Of papegaaiengedrag.
Omdat hij toen simpelweg beter rapte. Vrijwel elke verse kwam de laatste jaren zonder inspiratie op zijn elf en dertigste uit zijn mond. Nou lijkt hij het de laatste tijd wat beter te doen maar Prodigy (eigenlijk Mobb Deep, maar daar valt hij dus ook onder) is jarenlang een schoolvoorbeeld geweest voor mij voor ''vergane glorie*''.Zoals je kunt lezen in mijn post hierboven: nee. Bovendien heb ik nog niemand argumenten zien aandragen waarom hij tijdens de mid-90's beter zou moeten zijn dan nu. Vast iets met romantisering van dat tijdperk. Of papegaaiengedrag.
0
geplaatst: 23 augustus 2013, 14:38 uur
Argument 1:
Voor iedereen die nog twijfeld of Prodigy in de jaren mid 90's een topper was.
YouTube - JAY Z SAYS PRODIGY WAS ONE OF THE BEST RAPPERS ALIVE
Argument 2:
Het gaat nog heel lang duren voordat rappers van nu albums gaan maken als Infamous en Hell On Earth
Argument 3:
I Shot Ya remix.....genoeg gezegd...
Voor iedereen die nog twijfeld of Prodigy in de jaren mid 90's een topper was.
YouTube - JAY Z SAYS PRODIGY WAS ONE OF THE BEST RAPPERS ALIVE
Argument 2:
Het gaat nog heel lang duren voordat rappers van nu albums gaan maken als Infamous en Hell On Earth
Argument 3:
I Shot Ya remix.....genoeg gezegd...
0
GCITY050
geplaatst: 23 augustus 2013, 22:25 uur
Ik wil niet recalcitrant doen, maar dit album is voor mij tot nog toe de beste US release dit jaar. Ongeacht hoe veel beter Prodigy vroeger ook mocht zijn. Alchemist is in goede vorm, en Prodigy vult de beats ook prima aan. *4
0
geplaatst: 13 november 2013, 12:42 uur
Dit album heeft me aardig verrast. Ik ben gróót fan van de eerste 2/3 Mobb Deep-platen, en hoewel ik ook liever de jonge Prodigy hoor klinkt hij hier op het meerendeel van de plaat erg overtuigend. Hoewel het raptechnisch nergens écht sterk wordt doet z'n zware stemgeluid je dat vaak vergeten. De gastverses zorgen ervoor dat Prodigy niet gaat vervelen en de Alchemist-producties zijn eigenlijk over de hele plaat van uitstekende kwaliteit.
Ik moet wel zeggen dat ik dit kwalitatief gezien persoonlijk niet in dezelfde kan categorie plaatsen is als andere, meer progressievere hip-hop platen die dit jaar zijn uitgekomen. Desondanks is dit wel een ijzersterke undergroundplaat met een gevarieerde en overtuigende update van het donkere jaren '90 New York-geluid.
Ik moet wel zeggen dat ik dit kwalitatief gezien persoonlijk niet in dezelfde kan categorie plaatsen is als andere, meer progressievere hip-hop platen die dit jaar zijn uitgekomen. Desondanks is dit wel een ijzersterke undergroundplaat met een gevarieerde en overtuigende update van het donkere jaren '90 New York-geluid.
0
geplaatst: 7 augustus 2014, 08:06 uur
Prodigy stelt al sinds Murda Muzik eigenlijk als MC niks meer voor. Zelfs een producer als The Alchemist kan daar helaas niks aan veranderen. Hoewel dit enigszins beter klinkt dan zijn laatste 4 à 5 projecten, vind ik het nog steeds gebrabbel in de marge.
De punten voor dit album zijn dan ook grotendeels voor The Alchemist (één van m'n favoriete producers van de laatste jaren), en het blijft zonde dat zijn werk voor een beperkte MC als Prodigy is gebruikt. Ik zet Step Brothers nog maar een keer op.
De punten voor dit album zijn dan ook grotendeels voor The Alchemist (één van m'n favoriete producers van de laatste jaren), en het blijft zonde dat zijn werk voor een beperkte MC als Prodigy is gebruikt. Ik zet Step Brothers nog maar een keer op.
0
geplaatst: 27 augustus 2014, 15:09 uur
Ik heb de laatste jaren zo'n mijn twijfels over beide heren, maar hier zijn ze beiden lekker op dreef. Alchemist levert hier degelijke producties waarmee hij een voornamelijk dreigende sfeer neerzet die goed past bij de lome en rauwe raps van Prodigy. Hierdoor komt P veel beter uit de verf dan op bijvoorbeeld Bumpy Johson.
0
geplaatst: 27 augustus 2014, 18:15 uur
Vond zijn veel lomere stijl op Bumpy Johnson dan veel beter. Iets gewaagder dan hier.
0
geplaatst: 27 augustus 2014, 19:14 uur
Ik vind zijn lome stijl over het algemeen wel chill, maar de producties op Bumpy Johnson vond ik niet zo bijzonder. De sfeer kwam niet overeen met de gangster-teksten van P in ieder geval. Dat gevoel had ik bij dit album veel meer, vandaar dat zijn stijl hier beter uit de verf komt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.