Benea Reach - Possession (2013)

Er zit vijf jaar tussen het vorige album, Alleviat, en deze nieuwe plaat. De noorse band heeft zich wederom flink ontwikkeld, maar dan wel richting een meer melodieus, minder bruut geluid. Het geheel is nog steeds behoorlijk heavy, met loodzware gitaarriffs en afwisselende brul- en krijszang, maar er is ditmaal veel meer ruimte ingebouwd voor rustige passages en er is veel meer afwisseling qua zang. In sommige songs duikt zelfs een zangeres op. Door de voortdurend wisselende dynamiek komt het album soms wat onsamenhangend over, al zijn alle songs wel de moeite waard. De produktie had wel wat beter gekund, alles klinkt wat vlakjes, maar al met al toch wel een goed album.