Ik vind de vocalen (van Lu Rousseau) nou niet echt geweldig, maar instrumentaal zit dit album echt geweldig in elkaar! Neem nou een nummer als Grace (die trommels maken het heerlijk sfeervol) of een nummer als Brain Damage (met dat geweldige gitaarspel).
Instrumentaal is het lekker variërend en gewoon grappige gecomponeerd. Dit zorgt ervoor dat ik de wat minder sterke vocalen weer snel vergeet.
Jammer dat deze plaat zo onbekend is, want deze zou zeker hoge ogen op kunnen gooien in de Prog Rock wereld.