The Vibrators - V2 (1978)
mijn stem
13 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Punk
Label: Epic
-
Pure Mania (3:37)
-
Automatic Lover (3:03)
-
Flying Duck Theory (2:58)
-
Public Enemy No. 1 (2:09)
-
Destroy (2:18)
-
Nazi Baby (4:17)
-
Wake Up (1:56)
-
Sulphate (1:41)
-
24 Hour Peolpe (1:53)
-
Fall in Love (4:09)
-
Feel Allright (1:51)
-
War Zone (2:16)
-
Troops of Tomorrow (5:38)
-
Judy Says (Knock You in the Head) * (2:14)
-
Pushing Too Hard * (3:01)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
37:46
(43:01)
0
geplaatst: 7 april 2008, 20:44 uur
Lekkere puntige rock `n Roll. Eind jaren zeventig punk op en top. Gewoon een 3* album, maar met één 5* nummer.
"Troops of Tomorrow" maakt dit album minimaal 3,5* waard.
"Troops of Tomorrow" maakt dit album minimaal 3,5* waard.
0
geplaatst: 14 april 2015, 20:16 uur
40 jaar later ..., toch geen niemendalletje, smakelijk rechttoe-rechtaan tijdsdocument.
0
geplaatst: 3 juni 2024, 16:27 uur
De tweede elpee van The Vibrators. Melodieuze punk die tegenwoordig bijna lief klinkt, al komen sommige teksten van V2 nog altijd provocerend over. Die van Nazi Baby bijvoorbeeld, waarop de groep tegelijkertijd zijn muzikale spectrum verbreedt door de inzet van strijkers. Ze werken verrassend goed.
Het is uptempo en scheurend. Of springerig, zoals in Flying Duck Theory en het staccato Public Enemy No. 1. In 24 Hour People een akoestische gitaarsolo, eveneens een aangename noviteit.
De groep haalde met Automatic Lover eind maart 1978 #35 en is op tv bij Top of the Pops. Punk bracht weliswaar niet de gehoopte revolutie (die week staat Wuthering Heights van Kate Bush fier op #1), maar zorgt wel voor enkele pepers in de pizza. Het album haalt eind april #33.
De groep stopte datzelfde jaar, om in 1982 een doorstart te maken, zo vertelt een uitgebreide biografie op hun website.
In 2004 verscheen het album op cd met twee bonustracks, waarbij de bescheiden non-albumsingle Judy Says (juni '78 #70) met daarin bovendien een saxofoon; hier te zien bij tv-show Revolver.
Mijn reis door new wave kwam vanaf de tweede van Ultravox! en vervolgt bij het debuut van Siouxsie and the Banshees.
Het is uptempo en scheurend. Of springerig, zoals in Flying Duck Theory en het staccato Public Enemy No. 1. In 24 Hour People een akoestische gitaarsolo, eveneens een aangename noviteit.
De groep haalde met Automatic Lover eind maart 1978 #35 en is op tv bij Top of the Pops. Punk bracht weliswaar niet de gehoopte revolutie (die week staat Wuthering Heights van Kate Bush fier op #1), maar zorgt wel voor enkele pepers in de pizza. Het album haalt eind april #33.
De groep stopte datzelfde jaar, om in 1982 een doorstart te maken, zo vertelt een uitgebreide biografie op hun website.
In 2004 verscheen het album op cd met twee bonustracks, waarbij de bescheiden non-albumsingle Judy Says (juni '78 #70) met daarin bovendien een saxofoon; hier te zien bij tv-show Revolver.
Mijn reis door new wave kwam vanaf de tweede van Ultravox! en vervolgt bij het debuut van Siouxsie and the Banshees.
* denotes required fields.
* denotes required fields.