Gustavo Santaolalla - Brokeback Mountain (2005)

Well...

Ik keek eigenlijk uit naar dit maar het valt me eigenlijk vooral wat tegen. Opnieuw tokkelt Gustavo maar wat gewoon op een van zijn gitaren en veel komt er niet uit. Kalmse, stille score met enkel aan het einde even een ondersteuning van het orkest. Het zal wel sfeervol zijn voor de film maar op cd kan het (zelfs als ik mijn best deed) niet echt boeien of ehct blijven aantrekken. Ik hou ook al niet zo van die "eenzame het komt wel goed"-sfeer...

De songs zijn af en toe wel goed maar geen enkele blijft lang hangen. Overall vindek de score nogal snel wegebben.

Dus niet in de trant van zijn geniale score voor 21 grams?

Bregt (en ik zelf ook) vonden 21 Grams niet geniaal kan ik je vertellen. Diarios de Motocicleta was zeer goed. Bregt zit vermoedelijk vooral nog met zijn eerste ervaring met de componist en weet daar niet goed van af te stappen. Maar de presentatie van Santaolalla's score op dit album lijkt mij nu niet zo geweldig eigenlijk.

Het gaat hier toch meer om de nummers denk ik, dan om de score. De film is nl heb ik gelezen 2uur en 10min! Dus dat hoeft niet helemaal gevuld te worden met scoremuziek!

Maar ook niet met een beetje score en veel songs. Een score moet elke lengte film kunnen dragen zonder onfunctioneel te worden. Zijn niet persee songs voor nodig, maar dat is weer een andere discussie

Een groot deel van de songs is gecomponeerd door Santaolalla, en ook die vind ik eig niet echt de moeite. Vooral vage muziek eigenlijk.


Ik weet ook nog steeds niet wat er geniaal is aan het willekeurig aanraken van een elektrische geamplifeerde (of whatever) gitaar. Ik zag hem op WSA How Much does Life Weigh? spelen met zijn elektrische gitaar en dat was nu echt wel niet geniaal. Zijn performance van Motorcycle was dan wel weer machtig én het hoogtepunt van de avond.



lol

Welja, ik ken enkel 21 Grams en deze, van Motorcycle ken ik maar enkele tracks en die hebben me toch wel een betere indruk gegeven (samen met zijn optreden). Het feit is gewoon dat deze twee scores niet interessant of geniaal zijn, in tegenstelling tot wat de 'alternatieve' bevolking probeert te beweren... (maar ik ken ze enkel buiten de film, dus bij de beelden zal dat wellicht werken en zo, maar bijzonder is het alles behalve op cd)

Misschien wel de eerste review van de score op internet, te vinden de site waar iedereen elke dag wel eens langskomt:

leuke review

Ik vind de score wel zijn charme hebben...maar ik zet liever 21 grams op!

't Is misschien geen wereldschokkende soundtrack, maar dat is ook helemaal niet de intentie. De film zelf is zeer ingetogen en dat drukt zich daarom ook uit in de begeleidende muziek. Persoonlijk vind ik de instrumentale gedeeltes zeer sfeervol, zo ijl - en eenzaam - als de lucht op de titelberg waarschijnlijk. En ook moet ik zeggen dat ik Emmylou Harris' "A love that will never grow old" één van de mooiste liedjes vind die ik in tijden gehoord heb, en ook Rufus Wainwright's "The makes makes" is niet misselijk. Al met al toch best een aardige score dus.

Zoals het in de film klonk redelijk materiaal van Gustavo met zoiets als een thema van de akoestische gitaar, hier en daar aangevuld met snaarlagen van het orkest. De simpelheid ervan is vaak diens kracht, zo ook bij enkele scenes met vrij sterke emotie. Vermoedelijk zal dit op cd inderdaad behoorlijk minder zijn. Gelukkig heb ik nog All the Pretty Horses' (de ultieme recente western score).

Naar beneden gehaald als boycot voor de Oscar nominatie!

Dan vergeet je er nog twee... Ach in de film op zich werkt het uitermate goed.

Ik vond het in de film eigenlijk minder sterk werken dan verwacht... Hoewel Santaolalla het minimalisme duidelijk goed beheerst (in tegenstelling tot, ik roep maar wat, Clint -MillionDollarBaby- Eastwood), vond ik de gitaarklanken op een gegeven moment zo overmatig aanwezig, dat ze teveel (in negatieve zin) opvielen. Niettemin werkt het wel mooi, met een erg mooi en een wat minder sterk thema, al had er ook in de film liever meer variatie in gezeten.

Ik vind het een mooie score, althans de muzikale stukken. Aan de songs heb ik geen boodschap maar Brokeback Mountain 1, 2, 3 en voornamelijk The Wings zijn erg mooi en als ik die plaats in de film worden ze alleen maar mooier.
Jammer voor de songs maar toch een voldoende 3,5 *

Twee nummers met Rufus Wainwright. Ehm Aero??? Waar blijf je?

Niet heel erg interessante nummers....
Zeker niet slecht hoor, maar ik geloof het verder wel: het zijn er ook maar 2 he.

(Ondanks een nummer met Teddy Thompson, die ik overigens matig vind ).

De score is zeer goed, de songs een voor 1 voor 1 middelmatig naar mijn idee.

Zelfs in de film vond ik de score eigenlijk nog teveel hangen op de gitaar, waar pas aan het einde gespeeld ging worden met soundscapes (wat Gustavo van mij veel eerder had mogen doen). Uiteraard bewijst hij goed om te kunnen springen met een minimaliteit aan klanken en instrumenten, maar toch werkte het hier veel minder dan anders. Zijn minste score tot nu toe, hoewel het natuurlijk ondergespeeld en onopvallend bedoeld is, maar voor mijn gevoel toch teveel hangend op dezelfde ideeen.

Hahahahahahaha!

Santaolalla won!

LOOL

Had mijn eigen keuze ook geweest of Iglesias's score van The Constant Gardener

Nee, ook die vond ik niet waardig... Memoirs of a Geisha was volgens mij de beste keus, mrja, die heb ik weer nog niet helemaal gehoord, dus een echt oordeel kan ik niet geven, maar idd, vele malen liever The Constant Gardener dan Brokeback Mountain.

Nu is Santaolalla de waardering voor zijn werk wel waard, maar om de oscar nu naar zijn veruit minste werk te laten gaan... (komop zeg, de muziek is ervoor geschreven om niet op te vallen, en enkel de film te dienen, en zelfs daarin merk je op dat het teveel op te weinig ideen hinkt!). Bewijst maar weer eens hoe weinig de academy hier verstand van heeft...

Het gaat hun echter over impact in de film. Kan begrijpen dat die de opbouw met wat gewone gitaarklanken, die met de film meegroeiend naar een volwaardige aflsluiter met orkest begeleiding voor hun ook erg goed zal zijn. Maar er speelde natuurlijk meer... Maar dat weet je allemaal wel vermoedelijk

Van The Wings (Theme from...) komen enkele remixen die ook uitgebracht gaan worden. O.a. van het producers duo Gabriel & Dresden.

zie link: klik

Ik heb de ''Gabriel & Dresden's Organized Nature Mix'' inmiddels gehoord en ik vind hem niet slecht. Maar aangezien dit duo bij mij weinig fout kan doen zal het erg persoonlijk zijn.

Ze leren het ook nooit; pic theme song...

Hahaha!

Gebeurde met American Beauty ook.
Maar ik moet toegeven, de orkestrale versie van het thema tijdens de Oscaruitreiking vond ik eigenlijk best goed. Het heeft wel wat, zeker nadat Bill Conti het 5 keer gespeeld had.

Afsluiter The Wings is ook te horen in het programma Expeditie Robinson: een heel erg mooi nummer. Zet daarnaast een held als Rufus Wainwright en het is helemaal goed voor mij (en ik kom dus terug op mijn eerdere opmerking hier dat ik het verder wel geloof).
Eerlijk is eerlijk: had het helemaal instrumentaal geweest dan had ik het waarschijnlijk een betere soundtrack gevonden.

Dat is eigenlijk het euvel met alle Santaolalla-soundtracks. De instrumentale stukken zijn vaak prachtig, maar als geheel is het weinig waard. De sfeer wordt volledig verpest door de langere nummers ertussendoor. Santaolalla zal wel niet genoeg inspiratie hebben om 30-40 minuten vol te schrijven.

Pardon? Hij schreef dus wel een net 30 minuten lange score. Dat het niet volledig is uitgegeven offcieel... Gustavo heeft heel intensief met Ang Lee in een vroeg stadium aan deze socre gewerkt, en kwame uit op dit. En op zich is het ook niet nodig om een hele lange score te schrijven. En dat het dan weer herhaling is... Vind het heel goed werken in de (voor de rest matige) film en heeft een echte ziel.

En jij hebt alle andere gehoord van hem?

O, dat kan, maar ik kijk toch naar het eindproduct, daar kan ik tenminste een oordeel over vellen.


Ik heb de soundtracks van Amores perros en 21 grams (Misschien vergis ik me dus omtrent Diarios de motocicleta). Allebei een typisch geval van jammer...

Dan zal Diarios een openbaring zijn.

Goed dan, ik ga op zoek.

saai album. de film vond ik ook al niets. nummers 1, 3, 9, 15 waren goed. de rest was maar niets.

A Love That Will Never Grow Old is echt een mooi nummer.