The Devil's Blood - III: Tabula Rasa or Death and the Seven Pillars (2013)

Het laatste album van The Devil's Blood. The Thousandfold Epicentre is nog steeds mijn favoriete album van 2011. White Storm Of Teeth is nu al te beluisteren en het is een beetje wennen. Een stuk rustiger en erg repeterend. De hoes is wel erg mooi.

Hier ben ik ook heel erg benieuwd naar! The Thousandfold Epicentre blijft een dijk van een plaat, nog even wachten op dit nieuwe album

Ik dacht dat de band gestopt was?

De band is ook gestopt, dit album wordt postuum uitgebracht.

De band is sinds 22 januari niet meer actief, maar het gaat hier om de demo's van wat de derde langspeler had moeten worden. We zullen wel horen of dit wat gaat worden.

Hopelijk is het wat, eerste nummer valt in ieder geval al wat tegen. Zou persoonlijk liever nog een flink livealbum zien van de band.

De muziek van The Devil's Blood pakt me nooit de eerste keer. Ook nu vind ik het wel aardig klinken, maar ik ga ervan uit dat de plaat na de aanschaf weinig mijn platenspeler zal verlaten.

Maar wat is het? Zijn het nu demo's of is het een volwaardige plaat?

Het zit er tussenin. De nummers zijn de pre-production versies en die zijn nog gemixt door Pieter Kloos.

Demo's. Geen volledig afgewerkte plaat. De nummers zijn zoals ik het begrijp wel in hun geheel zoals ze op plaat zouden komen te staan maar de geluidskwaliteit / productie / mix laat te wensen over.

Ik vind het ook wel een beetje jammer om je werk zo af te sluiten. Al heeft Devin Townsend ook een CD met slecht gemixte tracks uitgebracht die beter klonken dan 95% van de CD's die ik 2012 heb gehoord.

Er komt waarschijnlijk dit jaar ook nog een liveplaat uit en een akoestische EP.

Geluidskwaliteit is nooit mijn prioriteit. Maar wel apart dat ze de plaat niet even 'afmaken.'
Het zal wel allemaal weer niet zo eenvoudig zijn.

Dat lijkt me typisch Selim. Eenmaal de stekker eruit getrokken, gaat die er niet meer in.

Ik hoor er wel meer mensen over mopperen, over dat het 'slechts' demo's zijn. Ik zie alleen in de verste verte het probleem niet. Hopelijk krijg ik weer een beetje het gevoel van die allereerste 7" die ook maar gewoon in de huiskamer opgenomen is. Geweldig plaatje is dat!

Het is de vibe dat telt. En vibe kom je sneller tegen op liefdevolle opnamen die met beperkte middelen gemaakt zijn dan op monsterproducties waar producers van gekkigheid niet meer weten op welke knopjes ze allemaal kunnen drukken.

Ik vind een productie toch enigzins belangrijk. Dat gedrocht van Queensryche II zal er wel bij varen dat Frequency Unknown geremixed gaat worden in juni. En dat ging ook al op voor Manowar verleden jaar. Maar dat ene nummer wat tot nog toe van Tabula Rasa te horen was klonk in ieder geval geluids-technisch niet slecht - het lijkt er inderdaad op dat ze al behoorlijk ver in pre-productie zaten als je er zo naar luistert.

Overigens vind ik het dan wel weer apart dat er hierna dus wellicht nog 2 releases volgen. Eerst de stekker er klats-boem uittrekken en dan toch nog drie producten de markt opgooien. Zijn het dan labelverplichtingen of is het een kwestie van de koe toch nog snel even melken?

Ik ben 10 minuten in het openingsnummer en ik word enorm pissig van de drums. Dit is namelijk een drumcomputer of opgenomen op een elektronisch drumstel. Het klinkt helemaal nergens naar. De rest van de instrumenten klinken goed maar er zit geen enkele dynamiek in de drums.

Nu heb ik hem volledig gehoord en het is echt doodsonde dat ze dit hebben uitgebracht. Het is echt niet af. De drums klinken soms per nummer enorm verschillend. Op In the Loving Arms of Lunacy’s Secret Demons is namelijk wel een akoestisch drumstel te horen terwijl op het 22 minuten durende openingsnummer toch echt een elektronisch drumstel te horen is. Die snaredrumroffels aan het begin, brr...de sfeer is compleet weg.

Het voelt niet als een geheel. Het openingsnummer is echt langdradig, het eind had echt korter gekund. Er staan een aantal nummers op die erg goed hadden kunnen zijn met een goede drumsound en meer lagen. Ik ga deze sowieso niet beoordelen, dit is geen album. Dit zijn demo's.

Ik hoop dat er nog een mooi livealbum uitkomt want om dit als de zwanenzang van deze band te zien is een beetje triest. Dit had iets moois kunnen worden mits er een goede productie was.

Trouwens, ik beoordeel hem wel gewoon. De band ziet hem namelijk als een album en niet als een verzameling demo's. Ik ben hier gewoon een beetje pissig over, na een meesterwerk als The Thousandfold Epicentre een zwanenzang geven die bij lange na nog niet af is. Door de zeer geringe productie is er compleet geen sfeer, iets wat belangrijk is bij deze band. Echt een hele zure nasmaak.

Waar haal je vandaan dat de band dit als een volwaardige cd beschouwt?

Als ik de facebookpagina goed heb begrepen, is dit beslist geen volwaardig album. De band werd begraven terwijl men al bezig was met de preproductiefase. Dat realiseerde Selim zich na de beslissing en na het perscommuniqué. Vervolgens besloot hij om dat materiaal toch niet op de plank te laten rotten en gewoon uit te brengen. A part of The Canon. zoals hij het omschrijft. En waarom ook niet? Anders gaan mensen toch alleen maar zeuren over hoe dat geklonken moest hebben. Met als gevolg dat het weer ergens zielig in een hoekje van deze of gene re-release terecht komt.

Je hebt nog nooit een demo zo mooi verpakt zien worden. Want het komt wel met alles erop en eraan. Overigens heb ik White Storm Of Teeth nu een paar keer zitten luisteren en ik moet zeggen dat dat toch echt wel naar meer smaakt. 'Hoezo geen sfeer?' zou ik op basis van die song willen vragen.

Tracktijden even toegevoegd.

Selim heeft trouwens ook een nieuwe band Selim Lemouchi & His Enemies

Ben dit album nu aan het luisteren maar dat 22 minuten durende openingsnummer is toch niet slecht te noemen? Valt me nog niet tegen dus.

Edit: White Storm of Teeth

Goed. De de drums hadden inderdaad best even met een echte kit ingespeeld kunen worden. De gitaren en de bas hadden best nog even wat punch kunnen krijgen. Maar tjonge, jonge als dat alles is... Zet nog eens het viersporendebuut van Emperor op en besef dat dingen best veranderd zijn de afgelopen vijfentwintig jaar.
Muzikaal gezien is er ook nogal wat veranderd in het totaalplaatje van The Devil's Blood. Catchy tunes a la Cruel Lover of Christ Or Cocaine zijn min of meer losgelaten en hebben plaatsgemaakt voor meer zweverig spul a la Feverdance.

De binnenkomer I Was Promised A Hunt vergt wat dat betreft direct het uiterste van de luisteraar. Het is een psychedelisch doommonster dat lronkelend via de buitenwijken van de ongebruikte delen van de hersenen zijn weg naar binnen zoekt. Als ik halverwege In the Loving Arms of Lunacy's Secret Demons ben, meen ik toch weer in vertrouwd Devil's Blood vaarwater te zijn geraakt. Een lekker stuwende track met bezwerende zanglijnen van Farida Lemouchi. Oh, en wat een schitterende solo, trouwens.

Ook het compactere The Lullabye Of The Burning Boy is eerder een rituele dans die langzaam naar orgastische climaxen toewerkt dan dat er sprake is van een lekker wegluisterend nummer. Dat treffen we pas aan bij ...If Not A Vessel. Een poppy rocksong met een hoog 60's gehalte. Opnieuw erg dromerig, maar gemakkelijker te behappen.

De laatste drie tracks zijn weer van een aanzienlijke speelduur en weer iets experimenteler van aard. Mocht The Devil's Blood doorgegaan zijn, had ze hiermee vast geen poot aan de grond gekregen bij het hippe brillen dragende 3fm publiek. Even leek het die kant op te gaan, maar Selim is een kunstenaar van het eigenwijze soort. Hij trok de stekker er op het hoogtepunt uit. Al meen ik tussen de regels van het interview dat hij aan Aardschok gaf, op te maken dat enige druk op familiaire banden ook een rol speelden bij het besluit.

Ik ben blij dat hij dit spul toch uitbrengt, want het is, met even doorbijten, toch een album dat ik niet had willen missen. Soms pakkend en gemakkelijk, maar meestal ritualistisch en bevreemdend. Een dans met de natuur. Oog in oog met Het Kwaad met het besef dat wij allen onderdeel zijn van één en hetzelfde universum.