Judas Priest - Live in London (2003)

Dit is zonder meer het meest complete live-album dat Priest heeft uitgebracht. Meer dan twee uur lang genieten van krakers als Beyond the Realms of Death, You've Got Another Thing Comin', Painkiller, Victim Of Changes maar ook minder bekend materiaal zoals Burn In Hell, Feed On Me, Desert Plains en One On One.

Er zit nogal wat verschil in kwaliteit tussen oude songs en het materiaal uit de Ripper-periode, maar desondanks vind ik Ripper op dit album zeker geen slechte indruk maken. Mijn voorkeur ligt echter nog steeds bij Halford.

Mijn voorkeur ook, maar geef toe live is Ripper een beter show mand Halford, die vind ik tegenwoordig een beetje als een oude zombie over het podium strompelen. (ik weet niet hoe het vroeger was maar tegen woordig vind ik halfords presentatie een beetje zielig

Uitstekend live album, en beter dan de vorige met Owens (Metal Meltdown - die op zich toch ook best goed was). Ik vind Owens op momenten zelfs beter bij bepaalde songs passen dan Halford - en met name dan Grinder en Turbo Lover. Ook Desert plains en Heading Out To The Highway worden uitstekend neergezet, en net dankzij die toch wel vier minder voor de hand liggende songs vind ik dit album zeker één van de betere live registraties.

Op de studio-albums heeft Tim Owens me bij Priest nooit kunnen overtuigen, maar op dit live-album vind ik hem meer dan behoorlijk hoor Goede setlist ook, goed geluid en strakke band.

Dit geluid is Owens op het lijf geschreven. Jammer dat de man eigenlijk toch nooit echt de erkenning en het succes heeft gekend die hij verdient. Altijd werken als invaller en tussenpaus, het is me toch een ondankbare taak...

Als vijf van de vijfentwintig nummers komen van de twee albums van Tim “Ripper” Owens (Jugulator en Demolition), dan zit je mijns inziens met een zelf toegegeven probleem: dat beide voornoemde albums niet veel soeps zijn. Als zeventien van de vijfentwintig nummers komen uit de periode Rob Halford, dan geef je ook grif toe dat men vooral die nummers wil horen (en spelen?).

Respect heb ik wel voor Tim Owens die het goed doet, maar ik mis Rob Halford, of hij nu 100% fit is of niet, zijn stem weegt zwaarder door in het verhaal Judas Priest. Als fan had ik dit concert graag meegemaakt en... wellicht beleefd geapplaudisseerd bij die vijf Ripper songs maar iets harder bij de Halford songs. Misschien was ik ook blij geweest met het geringe aantal nummers van Jugulator en Demolition want ik hoor die albums absoluut niet graag.

Goed, zelfs de paus is niet onfeilbaar en ik heel zeker niet maar ik hoor wel dolgraag livealbums. Unleashed in the East is een kanjer, de andere albums vind ik minder MAAR... je hebt ook nog het liveoptreden dat staat op de 30th Anniversary Edition van het machtige Defenders of the Faith. Laat ik die het meest koesteren want daar speelt Judas Priest op een hemelhoog niveau. Dit album is niet mis maar ook niet onvergetelijk, volgens mijn feilbare mening.

Post scriptum: misschien zijn het 26 nummers (althans, dat heb ik meegemaakt bij het rippen van de cd naar mijn pc) want achteraan heb je:
Hellion (0:36)
Electric Eye (3:35)
United (2:55)
Living After Midnight (5:13)
Hell Bent for Leather (5:47)
Mijn versie is SPV 092-74262 DCD-E, ik ga er verder geen wereldoorlog om ontketenen.