Shining - One One One (2013)

Blackjazz was zo'n plaat die zo geweldig is dat deze een genre op zich heeft geschapen. Een album waar er maar weinig van gemaakt worden. Het was goed in vrijwel ieder aspect.

Over One One One heb ik een dubbel gevoel. Enerzijds is het geen herhaling van zetten, en kunnen we dus niet spreken van stagnatie of achteruitgang. Aan de andere kant is er gekozen voor een minder abstract geluid, en worden er meer invloeden toegelaten van bands als, inderdaad, Nine Inch Nails, Ministry, enz, wat voor mijn gevoel het unieke aspect van Blackjazz doet ontbreken hier. Er staat echt genoeg gaafs op One One One, maar het is niet overdonderend, en het is zeker niet grensverleggend. En stiekem had ik dat toch wel een beetje verwacht.