Helloween - Keeper of the Seven Keys - the Legacy (2005)

Goede plaat. Ik vind Invisible Man, Mrs. God, Pleasure Drone het beste van de plaat, 5*

Heel erg hip tegenwoordig om een vervolg uit te brengen op de meest succesvolle plaat uit je cariere. Vind het zelf een erg goedkope stunt maar moet er wel bij zeggen dat The Legacy lang geen slecht album is. Het kan echter niet de verwachtingen inlossen die ongetwijfeld heel erg veel mensen zullen hebben. Enkele goede tracks (The King For A 1000 Years, Occasion Avenue en Pleasure Drone) staan er zeker op, maar helaas ook enkele missers zoals Get It Up of Come Alive. En waarom een 79 minuten durende cd zonodig als dubbelaar uit moet komen is mij al helemaal een raadsel?

ja dat is idd raar

waarom HELLOWEEN in vredesnaam zo nodig een vervolg moest maken op de 2 eerdere KEEPERS is mij niet helemaal duidelijk.
buiten een paar tekstuele verwijzingen is er vrijwel niks te vinden op deze cd dat ook maar enige samenhang heeft met z,n 2 voorgangers.

de eerdere 2 KEEPER albums waren hun tijd destijds ver vooruit in muzikaal en productioneel opzicht, en niet in de laatste plaats vanwege de sublieme zang capiciteiten en prachtige stem van MICHAEL KISKE!!

dat kan ik allemaal van deze LEGACY cd nou niet echt zeggen.
slecht is het niet, want het is gewoon een degelijk HELLOWEEN album, en voor een dubbele studio cd zelfs erg onderhoudend, maar het had gewoon geen KEEPER OF THE SEVEN KEYS moeten heten.

De cd is opgedeeld in 2 cd's omdat de eerste cd meer invloed heeft van de oude nummers en de tweede cd meer van de nieuwe. Zo krijg je dus een cd met 'oude' en een met 'nieuwe' nummers.

ik ken deze band eigenlijk niet, maar het ziet er allemaal wel leuk uit.
ik denk dat ik binnekort ook maar eens een plaat van helloween ga kopen.

tip: koop deze of treasure chest

oke bedankt ik zat er zelf al aan te denken.

Naar mijn mening het beste Helloween album sinds jaren en ook het beste met Andi Deris. The King for a 1000 Years en Occasion Avenue zijn niet minder dan episch te noemen. Ook The Invisble Man, Pleasure Drone, Mrs. God en Silent Rain zijn erg sterk te noemen, al vind ik het niveau van de tweede cd net iets minder op de magistrale opener na.

Heb het nu op liggen.
Moest het es downloaden voor een metalliefhebber (mijn nonkel) die eigenlijk gestopt is begin de jaren 90.
Ie had gehoord dat dit bestond maar kon het nergens vinden.


Dus ik keur het nu eerst es. Mijn eerste Helloween album.
De vocalen zijn echt wel clean. Precies een opera op bepaalde momenten zeg. Muziekaal zit het wel goed snor.

Enkel die domme intro's mss. Hadden ze die weg gelaten, kon het op 1 CD.

Die intro's zijn juist geweldig bij een band als Helloween (je moet deze band uiteraard met een korreltje zout nemen ). Vooral die intro van The King for a 1000 Years

'The King For 1000 years' is toch zo'n gaaf nummer zeg

Verschrikkelijk goedkope stunt noem ik dit. Na bijna 20 jaar word er plotseling, als het stukken minder gaat met de band (denk aan Chameleon), een vervolg gemaakt. Vervolgens zetten ze het ding op twee discs, terwijl 78 minuten best op een schijfje passen.

Vanaf het moment dat deze plaat in de cd-rekken lag vond ik hem geweldig. King for a 1000 Years is zo'n fantastisch nummer. Heerlijk. En hoewel deze plaat uit pure commercie gemaakt is, klinkt hij toch echt fantastisch. Mrs. God is een regelrechte misser, maar dat is dan ook de enige. Occasion Avenue, het andere 10+ nummer is ook weer zeer sterk. En zo bevat deze plaat toch de nodige muziek om hem kwalitatief hoog te krijgen. Of ik hem bij de andere Keepers kan plaatsen, dat lijkt me sterk. De ene zijn namelijk klassiekers en dit is gewoon een goed recent album. Maar dan nog, het word gewoon een flinke 5*...

@ Akron777


Voor zover ik weet, was het verder niet zo dat het feit dat het album uit 2 cd's bestond, een reden om 5 euro meer op de verkoopprijs te duwen.

En ach, wat betreft een vervolg toen wanneer het minder gaat. Een waardig vervolg in slechte tijden kan ik alleen maar toejuichen

Naar Wouter8:

Ik heb ook nooit beweerd dat 2 cd's ipv. 1 een verkoopsstunt was. Ik verwees naar een verkoopsstunt omwille van het na 20 jaar ineens met een nieuw keeper album aankomen.

Ik zou het ook geen waardig vervolg noemen. Een goed powermetal album, dat zeker. Maar een vervolg op de klassieke Keeper albums?? Nee! De ware Helloween is voor mij Kiske en Hansen, net zoals de Keeper albums.

Daarnaast vind ik het oude en nieuwe gedoe over de 2 discs pure onzin. Corrigeer me als ik verkeerd zit maar ik krijg dus geen connectie tussen "Pleasure Dome", "Invisible Man" en "Mrs. God" en legendarische nummers als "Halloween", "Future World" of "Eagle Fly Free".

Met alle respect. Hoe kan deel III een hoger gemiddelde hebben dan de delen I en II???

Geen idee, voor mij gaat dat niet op. De eerste wee delen zijn voor mij de hoogtepunten uit de historie van de band, die ze nooit meer geëvenaard hebben. Daarna werd het kwakkelen met ups en downs. Deze release haalt het niet bij de eerste twee delen en komt een beetje geforceerd over. Terug naar het succes van de eerste twee delen? Ze zouden het willen, maar zo werkt het niet.

De beste terugkeer naar die eerste twee delen is "Time of the Oath"
Zelfs qua artwork, dus dat wilde de band denk ik ook toen in 1996, een echte Helloween knaller maken.
Die mosterd na de maaltijd albums zoals deze "Legacy" werken zelden, Rhapsody deed ook zoiets, die band had een klassieker ("Symphony of Enchanted Lands" terwijl hun eigenlijke klassieker het debuut nog steeds is naar mijn idee), en toen maakte ze er een paar jaar later maar een matig vervolg op helaas. Lijkt ook wat op inspiratie gebrek zoiets dergelijks...

Ik vrees dat ik je gelijk moet geven.

Ik schrok toen ik zag dat Helloween met hun Pink Bubbles/Chameleon/Dark Ride/Rabbit-status ineens een "vervolg" op de Keeper-saga aankondigde. En waar ik misschien nog meer van schrok was het feit dat deze plaat helemaal niet slecht was, iets wat ik helemaal niet verwachtte. Deze was zelfs goed. Een heerlijke power metal-plaat. De twee openingsnummers, Invisible Man, Pleasure Dome, Light the Universe, één voor één fantastische power metal-nummers. Voor mij liet Helloween zien dat ze toch nog potentie hadden. Waarom 78 minuten over twee cd's zijn verspreid begrijp ik echter niet.

Alleen al voor The King for a 1000 Years de aanschaf waard, wat een heerlijke ouwerwetse metal!!

Ik wist niet eens dat er een dubbelcd van is. Ik heb de enkele. Hier staat Revolution niet op. Ik weet of hier iets aan mis. Iets zegt mij van niet

Na de positieve meevaller van Rabbits Don't Come Easy, is Keepers Of The Seven Keys Part III ineens een enorme tegenvaller die slechts van de afgrond behoed wordt door de aanwezigheid van King For A 1000 Years en Occassion Avenue: twee weergaloze epics die samen een hele goeie EP hadden kunnen zijn. Maar nee, we moeten verder luisteren naar een enorme overhand van verschrikkelijke refreinen en matige teksten. Mrs. God kan ik het nog wel vergeven, aangezien de bassolo gevolgd door schaap me altijd laten glimlachen en ook Shade In The Shadows me best bevalt, maar de refreinen van songs als The Invisible Man en Silent Rain doen niets anders dan me ergeren.

Light The Universe had helemaal geen gastzangeres nodig en een Get It Up of Come Alive doet niets anders dan me ergeren. Goed, het sologedeelte in Born On Judgement Day is best tof, maar wederom gooit het refrein roet in het eten. Afsluiter My Life For One More Day is dan eigenlijk nog het enige nummer dat een beetje die Keepers-vibe heeft en bevalt zodoende ook best wel, maar het is een beetje laat om het album te redden. Was zonder de epics een absolute onvoldoende geweest.

Voorlopige tussenstand:
1. Better Than Raw
2. Walls Of Jericho
3. Rabbits Don't Come Easy
4. Keeper Of The Seven Keys Part I
5. The Dark Ride
6. Master Of The Rings
7. Time Of The Oath
8. Chameleon
9. Keeper Of The Seven Keys Part II
10. Keeper Of The Seven Keys Part III
11. Pink Bubbles Go Ape

Een zware bevalling weer. Het derde Keeper album heeft me nooit echt kunnen bekoren. Jarenlang lag het stof te vangen in de kast en als het er al uit kwam, dan altijd snel er weer in. Het barst van de middelmatige songs. Nummers waarin de heren het wel proberen, maar het komt er gewoon niet uit. Als Helloween niet dat middelmatige niveau haalt, dan krijg je troep in de vorm van Mrs. God, Silent Rain of Occasion Avenue. Waar ik trouwens bij veel klassieke conceptalbums het verhaal nog wel check, heb ik hier er geen enkele moeite in gestoken. De tweede helft is misschien nog wel brakker dan de eerste. Het duet met Candice Night stelt werkelijk niets voor en dan is het verder echt een kwestie van het album uitzitten. Weer een bewijs dat albums van 77 echt veel te lang zijn.

Tussenstand:
1. The Dark Ride 5*
2. Keeper Of The Seven Keys Pt. 1 4,5*
3. Better Than Raw 4,5*
4. Walls Of Jericho 4*
5. Rabbit Don't Come Easy 4*
6. Time Of The Oath 3,5*
7. Keeper Of The Seven Keys Pt. 2 2,5*
8. Master Of The Rings 2,5*
9. Pink Bubbles Go Ape 2,5*
10. Keeper Of The Seven Keys Pt 3 2*
11. Chameleon 2*

Wat mij betreft is occasion avenue het beste nummer dat ze ooit gemaakt hebben.

De grootste fout die de heren van Helloween op dit album konden maken, was refereren aan de klassieke 'Keeper'-albums met de titel. Dat schept verwachtingen die in het geheel niet waargemaakt worden. De referentie in de gitaarriff van het openingsnummer aan de klassieker 'Halloween' ten spijt....

Toch staan er best aardige nummers op dit album. De twee epics doen het prima en zijn de beste nummers van de plaat. De rest van de nummers zijn regelmatige te cheesy voor woorden, maar net op het moment dat ik een nummer wil affakkelen, komt er opeens een sterk refrein of solo voorbij. Grootste euvel is dat producer Bauerfeind de heren niet af en toe tot de orde heeft geroepen. Teveel modulaties en herhalingen in sommige nummers. En Silent Rain, Come Alive en Pleasure Drone hadden gewoon achterwege gelaten moeten worden.

Ik twijfel tussen 3 en 3,5 sterren. Vooralsnog geef ik het album het voordeel van de twijfel....