Blonde Redhead - Fake Can Be Just as Good (1997)
mijn stem
63 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Touch and Go
-
Kazuality (4:25)
-
Symphony of Treble (4:10)
-
Water (4:42)
-
Ego Maniac Kid (4:12)
-
Bipolar (5:02)
-
Pier Paolo (5:38)
-
Oh James (3:32)
-
Futurism Vs Passéism (5:04)
0
geplaatst: 9 november 2008, 16:34 uur
M'n eerste kennismaking met dit gezelschap en een behoorlijk sterk, compact plaatje dat inderdaad aardig wat overeenkomsten vertoont met SY. Hun "sleazy" sound bijvoorbeeld waarbij trashy elementen op een hoopje worden gegooid met popmelodieën.
Het resultaat is behoorlijk rock 'n roll en Fake Can Be Just As Good lijkt een opvallend coherent geheel te vormen. Als ik er toch 1 favorietje moet uitpikken, laat het dan maar Bipolar wezen.
Niet echt 100% m'n kopje thee maar ik heb er toch nog 'n 3-tje voor veil, en dan ben ik eigenlijk al tamelijk vrijgevig
.
Het resultaat is behoorlijk rock 'n roll en Fake Can Be Just As Good lijkt een opvallend coherent geheel te vormen. Als ik er toch 1 favorietje moet uitpikken, laat het dan maar Bipolar wezen.
Niet echt 100% m'n kopje thee maar ik heb er toch nog 'n 3-tje voor veil, en dan ben ik eigenlijk al tamelijk vrijgevig
.
0
geplaatst: 18 februari 2025, 07:32 uur
Geschreven in De album Top 100 van...:
Een paar platen later poetste Blonde Redhead haar sound op om meer richting dreampop dan wel shoegaze te gaan, maar deze plaat is voor mij de real deal: vaak wringend en schurend en daardoor nagelbijtend spannend, rafelig, rauw. Op deze plaat worden ze bijgestaan door Unwound-bassist Vern Rumsey die een hele kenmerkende basstijl heeft die wonderwel goed bij de muziek past. Helaas spelt hij alleen op deze plaat mee. Originele en sterk in elkaar zittende composities, mooi tegen elkaar in spelende gitaren, geen enkele misser en geen seconde te lang: de beste Blonde Redhead.
Aangekruist als favoriet:
1. Bipolar
2. Futurism vs. Passéism
itchy schreef:
Destijds afgedaan als Sonic Youth-ripoff, maar imho veel meer dan dat. Erg sterke composities, schitterende samenzang en ja, afwijkend gestemde gitaren. Maar geen ripoff.
Destijds afgedaan als Sonic Youth-ripoff, maar imho veel meer dan dat. Erg sterke composities, schitterende samenzang en ja, afwijkend gestemde gitaren. Maar geen ripoff.
Een paar platen later poetste Blonde Redhead haar sound op om meer richting dreampop dan wel shoegaze te gaan, maar deze plaat is voor mij de real deal: vaak wringend en schurend en daardoor nagelbijtend spannend, rafelig, rauw. Op deze plaat worden ze bijgestaan door Unwound-bassist Vern Rumsey die een hele kenmerkende basstijl heeft die wonderwel goed bij de muziek past. Helaas spelt hij alleen op deze plaat mee. Originele en sterk in elkaar zittende composities, mooi tegen elkaar in spelende gitaren, geen enkele misser en geen seconde te lang: de beste Blonde Redhead.
Aangekruist als favoriet:
1. Bipolar
2. Futurism vs. Passéism
* denotes required fields.
* denotes required fields.