Night Ranger - Feeding Off the Mojo (1995)
mijn stem
11 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Drive
-
Mojo (4:13)
-
Last Chance (5:05)
-
Try (For Good Reason) (3:56)
-
Precious Time (4:41)
-
The Night Has a Way (4:51)
-
Do You Feel Like I Do / Tomorrow Never Knows (4:53)
-
Music Box (5:38)
-
Longest Days (5:00)
-
Tell Me I'm Wrong (4:36)
-
So Far Gone (5:17)
0
geplaatst: 4 oktober 2009, 20:18 uur
Deze plaat is een beetje een vreemde eend in de bijt, zo zonder oudgediende Jack Blades en Jeff Watson. Toch vind ik dit een erg sterke plaat, de nummers zijn sterk en Gary Moon is zondermeer een goede zanger. Alleen heeft het niet zo veel met Nightranger te maken vind ik, omdat veel nummers met hulp (of door) anderen geschreven zijn.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 5 mei 2012, 12:29 uur
Wow,wat een knaller van een rockplaat.
Goed gezangen, schitterende riffs en solos. Lekker dreigende plaat met in het midden een meer dan uitstekende Peter Frampton-cover....
Goed gezangen, schitterende riffs en solos. Lekker dreigende plaat met in het midden een meer dan uitstekende Peter Frampton-cover....
0
geplaatst: 7 januari 2013, 16:15 uur
Stiekem vind ik het een beetje jammer dat het niet weer zo'n topper is zoals de vorige twee platen, maar dat neemt niet weg dat het gewoon een lekkere Rock plaat is.
Voor de liefhebbers van de '80's Night Ranger: ze zijn met dit album qua stijl wel wat met hun tijd meegegaan, maar dat mag ook wel vind ik.
Geen geëxperimenteer met Grunge, rapmetal of andere dingen, maar gewoon weer een degelijk Rock album.
Voor de liefhebbers van de '80's Night Ranger: ze zijn met dit album qua stijl wel wat met hun tijd meegegaan, maar dat mag ook wel vind ik.
Geen geëxperimenteer met Grunge, rapmetal of andere dingen, maar gewoon weer een degelijk Rock album.
0
LARRY 33
geplaatst: 27 april 2022, 18:57 uur
Laat ik maar eens dit meestal compleet genegeerd album in de verf zetten. Uitgebracht in 1995 toen ook geen hond nog brood lustte van dergelijke (melodic) hardrock. Ik wel, opgegroeid als tiener in het decennium voordien toen deze band hoogtijdagen beleefde. Het was de platenzaak (Jacques van de MusicMania) die mij toen attent maakte op dit schijfje. Die platenzaak is spijtig genoeg al lang uit het straatbeeld verdwenen maar van deze aankoop heb ik nooit spijt gehad.
Of je het zonder Jack Blades ook Night Ranger mag noemen, laat ik in het midden maar wat mij betreft, is dit album minstens evenwaardig aan de opvolger van 1997 (Neverland) die wel met de originele bezetting werd opgenomen. Goed opgebouwd en consistent album met een voortreffelijke Brad Gilles als enige guitarist terwijl de afwisselende lead zang wel werd bewaard uit de "klassieke periode" (nu door Kelly Keagy en "nieuweling" Gary Moon).
Ik kan hier eigenlijk niets slechts over zeggen (zelfs track 6, een cover "medley" van Frampton en The Beatles vind ik geslaagd). Dit schijfje heeft mij nog nooit verveeld en dat is bij Night Ranger albums die hierna gekomen zijn wel eens anders.
Voor deze zou ik vier sterren durven geven.
Of je het zonder Jack Blades ook Night Ranger mag noemen, laat ik in het midden maar wat mij betreft, is dit album minstens evenwaardig aan de opvolger van 1997 (Neverland) die wel met de originele bezetting werd opgenomen. Goed opgebouwd en consistent album met een voortreffelijke Brad Gilles als enige guitarist terwijl de afwisselende lead zang wel werd bewaard uit de "klassieke periode" (nu door Kelly Keagy en "nieuweling" Gary Moon).
Ik kan hier eigenlijk niets slechts over zeggen (zelfs track 6, een cover "medley" van Frampton en The Beatles vind ik geslaagd). Dit schijfje heeft mij nog nooit verveeld en dat is bij Night Ranger albums die hierna gekomen zijn wel eens anders.
Voor deze zou ik vier sterren durven geven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.