Supersilent - 6 (2003)

Flink wennen nog deze plaat, maar het zou best weleens uit kunnen groeien tot een top plaat. Ik ga ik 'em nog een paar keer luisteren. Weet iemand trouwens of al deze nummers geimproviseerd zijn?

Dit is zulke intrigerende muziek! Een band naar mijn hart, die volledig zijn eigen weg gaat. Hikt lekker eigenwijs tegen de 4,5/5 aan.

@Fianosther: de nummers zijn volgens mij gewoon gecomponeerd, maar er is veel ruimte vrijgelaten voor improvisatie.

Ook de voorgaande albums van deze band zijn trouwens absoluut de moeite waard. Maak er werk van.

Ik heb deze cd inmiddels besteld, wat een wereldplaat! Ik ken de nummers dan nog steeds nietzo heel goed maar ik kan wel voorspellen dat deze cd uitgaat groeien tot een 4,5/5*

Angst, schoonheid, kippenvel! Ik kan het niet anders onder woorden brengen. 4,5* Ik heb dit weekend niks anders gedraaid.

album is zerg sterk, heel erg tof. Aanrader is om ze live ook een keer te zien. Dat is echt de moeite.

Ik heb deze toevallig eergisteren besteld. Ben erg benieuwd. Wat ik tot nu toe heb gehoord klinkt echt mega gaaf!

Ik moet toch maar eens wat dieper gaan spitten in de catalog van Rune Grammofon aangezien ze toch wel hele toffe dingen uitbrengen. Naast uiteraard Deathprod vind ik dat album van Scorch Trio ook geweldig.

Het debuut van Alog mag er ook wezen.

Rune Grammofon is een geweldig album...er komt zo veel goede muziek uit op dat label, en het is allemaal Noors...zegt denk ik best wat over Noorwegen

bon, dit ga ik maar eens beluisteren. Sterker nog, hij staat al op.

Er komt zowiezo gewoon veel goede muziek uit noorwegen.

Label dus, dankje...stom stom stom.

das waar...

Noorwegen, het land waar zowat elke woongemeenschap jaarlijks een jazz-festival organiseert. Was dat hier ook maar zo.

sluit ik mij geheel bij aan

Een plaats in mijn top 10 is welverdiend en natuurlijk ook 5* voor dit pracht plaatje! Binnenkort een uitgebreide review.

Supersilent is een Noors jazz/ambient quartet die tot nu toe 7 platen hebben gemaakt met daarop volledig geimproviseerde muziek. Soms spreken ze van te voren richtlijnen af voor het nummer maar meestal komt het dan alsnog heel ergens anders uit. Verbale communicatie is er tussen de leden (bijna) niet en als ze bij elkaar komen gaan ze direct spelen. Ze nemen het ook op, daardoor kunnen wij nu naar een selectie van een aantal opnamen uit 2003 luisteren, die staan namelijk op dit plaatje.

Helge Sten (Audio Virus), Ståle Storløkken (Toetsen), Jarle Vespestad (Drums), Arve Henriksen (Trompet), een quartet dus zoals ik al zij, die op deze plaat met gemak van enge en kille songs kunnen terug keren naar warme en ruimtelijke sferen.

6.1 - Dat begint goed, meteen het minste nummer op de CD. Dit nummer haalde mij niet over tot het kopen van de plaat. Na een aantal keren luisteren is dit nummer zeker niet onaangenaam, maar het is wel de minste van het plaatje. Het begint heerlijk warm om vervolgens te worden onderbroken door een onrustige synthesizer om een prachtig contrast te maken. Want dat is waar de heren (onder andere) meester in zijn, elkaar aanvullen met hun instrument of juist elkaar bevechten met een instrument. Het tij is gekeerd en het hele nummer wordt er nu opgebouwd in een ijzige sfeer met snerpende synthesizers en rusteloze drums. Onduidelijk is vaak wat Helge Sten voor invloed heeft met z'n audio virus, duidelijk is wel dat hij vaak een prachtige textuur neerzet voor een nummer, of juist zorgt voor abrupte en aanvallende onderbrekingen.

6.2 - Meteen bewijst Arve Henriksen zich op de trompet, ik kreeg kippenvel toen ik dit nummer voor het eerst hoorde. Hier laat Supersilent een andere kant horen. Het rustig opbouwen van een warm nummer dat wordt geleidt door Arve Henriksen. De manier waarop de drums en de synthesizer zorgen voor een opbouw in dit liedje is heel erg mooi, langzaam aan wordt het nummer steeds voller om tegen het einde aan een prachtige baslijn te introduceren om het nummer, snel maar heel erg effectief af te sluiten. Waarschijnlijk heeft het nummer langer geduurd dan op de CD maar dit einde werkt gelukkig wel heel goed.

6.3 - Voelde je je een beetje rustig, was je aan het wegdromen? Na de eerste paar minuten van 6.3 zit je in een kille donkere kamer en je hebt het alles behalve aangenaam. Onrustige hoge tonen worden onderbroken door een zwaar blaasinstrument. Ondertussen is er ook nog de, in dit geval, kille geluidsmuur van Helge Sten. Dit nummer gooit je in het diepe, dit is namelijk wat Supersilent ook kan spelen maar je waarschijnlijk niet had verwacht. Na 4 minuten is er alleen nog een ijzige soundscape over, om na een minuut weer te worden aan gevuld door de hoge tonen die je aan het begin ookal hoorde. Vanaf hier gaan ze opbouwen tot een werkelijk sublieme climax. De instrumenten worden op allerlei verschillende manieren gebruikt. Flarden drums, iets dat lijkt op een orgel komen voorbij om het geheel nog een stuk opgefokter te maken en tegen het einde van het nummer snap je niet meer hoe je hierin verzeild bent geraakt en snap je waarom er in iedere recentie staat dat de mannen van Supersilent als geen ander kunnen improviseren.

6.4 - Heerlijk warme klanken van Ståle Storløkken openen het nummer, die prachtig worden aangevuld door de drums. Het begin is heel laidback en je voelt je thuis. Maar naarmate het nummer vordert wordt alles heviger en dynamischer, om te eindigen met een prachtige gitaar achtige distortion, werkelijk sublieme baslijnen en een snerpende synthesizer. Op dit punt ben je dusdanig in de muziek opgezogen dat het je niet meer kan schelen wie wat nou precies speelt en waar alles vandaan komt, je kan jezelf alleen nog maar verliezen in de muziek.

6.5 - Dit is een mogelijk intermezzo, een intermezzo tussen de 2 beste songs van de cd namelijk 6.4 en 6.6. Dat is mijn interpretatie, het zou ook heel goed kunnen dat andere het anders opvatten. Een aantal lagen verstoorde geluiden, die telkens prachtig bewerkt worden en elkaar heel erg mooi aanvullen. Om langzaam, harder en dynamischer te worden om vervolgens weer weg te gaan alsof er niets gebeurt is.

6.6 - Wow! Dit is ongelofelijk, een rustig voorkabbelende drone wordt aangevuld door een noot uit de synthesizer (die klinkt als een piano met een beetje distortion). Dat contrast, die ene noot piano, die uit het niets komt om je plots klaps aan het huilen te brengen zo mooi. Hier laat Arve Henriksen voor de 2e keer op dit plaatje horen dat hij ook prachtig kan zingen (Denk aan Jón þór Birgisson van Sigur Rós). Het nummer wordt in een keer opgebouwd en de piano wordt bijgestaan door de drums en de drones worden actiever en zijn bijna baslijnen. De piano wordt vervangen door een wat onrustigere, hardere synth om vervolgens tegen het einde aan af te sluiten met die piano, de huiverinwekkende zang en de rustig voortkabbelende drone, die voorheen toch een stuk drukker was.

Supersilent's 6 is een heel bijzondere ervaring, het was voor mij iets totaal nieuws en het heeft me overdonderd mag ik wel zeggen. 5/5* en een plaats (op nummer 8 ) in mijn top 10.

Fijne review Fianosther! Kan me er wel in vinden.

De naam Supersilent deed me meer denken aan een goedkoop engels gitaarbandje op een of andere manier. Daarom altijd links laten liggen. Stom stom stom!

4*

Goed bezig jazper

Ik vind het zelf nogal een klote recensie als ik het zo terug lees. . Wel leuk dat het goede muziek vind!

Ach ja. Je recensie was voor mij de reden om het te gaan luisteren. Alleen daarom dus al geen klote-recensie zou ik zeggen!

Ik begin dit wel interessant te vinden. Heb het tot nu toe 2 keer geluisterd, maar wel gedeeltelijk. Ik vind nummer 1 t/m 3 erg mooi in ieder geval.

Van een 3,5, naar 4, naar 4,5 en nu, bijna twee jaar later, geef ik nummer zes 5 welverdiende sterren. Deel 7 was de eerste Supersilent plaat die ik fan-tas-tisch vond. Deel 8 weet me ook mateloos te boeien en 6 snap ik nu pas helemaal. Als ik nu terugblik merk ik dat ik er twee jaar geleden ook helemaal niet klaar voor was. Het herontdekken van Supersilent - 6 is voor mij het hoogtepunt van de week.

*edit* wow wat een tekst zonder daadwerklijk in te gaan op de muziek zelf. Nouja, daar mag je de score gewoon voor als leidraad pakken.

Dit doet mij in de nacht meer dan als ik het overdag beluister, alsnog voel ik er vrij weinig bij.

Wacht maar jongen, wacht maar

Telkens wanneer ik 6.1 hoor wil ik verhogen naar 5*, wat een ongelooflijk mooie track is dat toch Die sfeer, dat geluid, alles. De rest van dit album weet me helaas niet helemaal te overtuigen, hoe vaak ik het ook probeer.

Pfoe, niet makkelijk dit... Vandaag voor het eerst beluisterd, en tja... Ik ben nog niet gelijk enthousiast. Is dit wel een juiste plaat om kennis te maken met Supersilent, of is er een betere instapplaat?

Nee dit is de meest toegankelijke, dunkt me

ben ik met je eens ja

Dan heb ik de goeie gekozen. Nog maar eens 5 keer luisteren, en dan meld ik wel of ik het wat vind.