Houses - A Quiet Darkness (2013)

Dat maakt niet uit. Dan kan het nog steeds mooi zijn. Ookal staan er 10 nummers op die hetzelfde trucje heeft.

Dexter Tortoriello en Megan Messina zijn samen, als het duo Houses, het droompop-equivalent van stand-upcomedian Pieter Derks. De oorspronkelijk uit Chicago afkomstige twee zijn onbedoeld een parodie op een genre en ontstijgen vrijwel nergens de middelmaat. Nee, vals is het niet, maar de slaperige zang van Tortoriello en Messina is ook weinig risicovol. Dat is geen vereiste, maar je moet wel een goed excuus hebben om ermee weg te komen. Dat excuus hebben genoeg bands die muziek met ambient-invloeden maken, maar Houses niet. Op A Quiet Darkness, opvolger van debuut All Night uit 2011, is namelijk ook de muziek vrij bloedeloos. Met pijn in het hart geef ik dit album een minimale score want Houses doet hoorbaar wel zijn best om met een originele plaat op de proppen te komen. Dat het duo hierin niet slaagt is evenwel geen schande, want niet iedereen kan een creatief grootmeester zijn. Kijk maar naar Pieter Derks.