Deap Vally - Sistrionix (2013)

Benieuwd. Op End Of The World klinken ze alvast een zusterband van The Black Keys.

Lekker plaatje hoor. Twee dames uit LA die Led Zep, White Stripes, Black Keys en Mother's Finest naar de kroon steken en er nog mee weg komen ook. Heerlijk gitaarwerk, prima zang en songs met ballen. Heerlijk.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Deap Vally - Sistrionix - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Oeh, van zo'n recensie krijg ik er gewoon zin in om hem z.s.m. te beluisteren! Beloofd veel goeds!

Ik ga hem daarom ook maar snel beluisteren. De hoes zie ik trouwens als een tribute aan Heart (Dreamboat Annie)

Na een paar luisterbeurten moet ik toch concluderen dat het niet helemaal geworden is dan wat ik ervan verwacht had. Een enkel nummer vind ik aardig maar een heel album vol met dit soort muziek kan ik niet helemaal hebben. Geen wonder eigenlijk want dat heb ik ook met The White Stripes. Ik vind de nummers ook wat te gemaakt en geforceerd overkomen.

Ik luister dan toch liever naar meer puntige en hoekige rock als van de Blood Red Shoes of The Ettes.

Dit is een aardige plaat, maar ik vind dat er eigenlijk geen echte uitschieters of memorable melodieën opstaan. De zang komt ook soms wat geforceerd over en ik mis een eigen smoelwerk. Dit zou juist redelijk makkelijk te realiseren moeten zijn, gezien het feit dat er helemaal niet zoveel vrouwelijke rockachtige duo's zijn.

Mijn favorieten zijn Bad for my Body en Creeplife.

Het gebeurt niet snel dat je bij de luisterpaal staat, een cd aanzet en weggeblazen wordt, met een grote grijns op je smoel. Dat is precies wat deze 2 vrouwen voor elkaar kregen. Wat een vette fijne heavy garagerock zeg. Puur en ruig, waarbij ik gelijk moest denken aan Ty Segall. Alleen worden zij op sommige nummers duidelijk beïnvloed door the Black Keys, Jack White solo & the White Stripes. Ook hoor je vleugjes rock 'n roll terug.

Bijzonder is ook nog eens dat ze met een debuutplaat komen, waarop alle - echt alle - nummers goed tot geweldig zijn. De uitvoering is vanuit de kleine teen gedaan en dat hoor je: intens gebracht en met klasse. Heb ik nog wat negatiefs te melden? Nee, eigenlijk niet. Zoals the Black Keys al bij hun vorige album zeiden: Play It Loud!

En luid spelen ze! Heel luid! Een slag in je gezicht, en dat van twee wijven in hotpants.

ik ben verkocht dit zijn meiden met noten

ik heb de versie met 14 nummers

12-drought
13-procreate
14-aint fair

Overigens: op 11 november te bewonderen in Bitterzoet, Amsterdam.

Mijn hemel; zeg het niet vaak maar wat een wreede en coole muziek is dit zeg. Black Keys, Led Zeppelin, White Stripes, hoor het er allemaal wel in. Aan 1 stuk door raggen, ligt helemaal in mijn straatje dus. Toen het eerste nummer begon dacht ik al na 10 seconden; dit gaat vet worden! En idd; Supervette plaat!