Visage - Hearts and Knives (2013)

WTF! Een comeback album??

Het album staat al op Spotify. Op het eerste gehoor borduren ze 'vrolijk' verder op het geluid waar ze bijna 30 jaar mee gestopt zijn.

Je hoort het oude geluid wel terug, maar dan wel met de nodige Dead Or Alive en Latere New Order invloeden, zeker niet verkeerd voor een band die het vooral (en terecht) moest hebben van de single Fade to Grey.

Het oude geluid met een snufje Human League en Dead or Alive maar vooral Visage (dus ja, ook Ultravox).
Niet erg relevant anno nu maar wel degelijk vermakelijk en op een dag als vandaag met eindelijk weer eens een zonnetje klinkt het prima. Gewoon terug de tijd in. Wel een verrassende comeback!

Leuke verrassing zo'n nieuw album van Visage. "Fade to grey" is nog steeds een all time favorite van me. Veel op dit album grijpt toch weer terug naar begin jaren 80.
Toppers voor mij: Shameless fashion en Lost in static.

klopt het oude geluid vind het een nog al saai album was toch echt een fan vroeger
en verheugde mij altijd als er een nieuwe plaat uit kwam maar dit is maar een slap gedoe
weinig diepgang volgens mij lagen deze nummers nog ergens op een oude plank
ff het stof eraf halen en hop op een cdtje zetten en klaar is kees erg jammer hoopte op
meer

daar maak je wel een punt je bent duidelijk geen kommaneuker

Een nogal bizar bericht, dat naast hetgeen Premo al was opgevallen ook inhoudelijk erg op mijn lachspieren werkt. Dat "altijd zich verheugen" kan bij slechts 3 albums nooit vaak zijn geweest. Zulke uitspraken verwacht je eerder van onvoorwaardelijke fans van bijvoorbeeld U2, The Cure, Depeche Mode of Marillion. In die context heeft zo'n uitspraak betekenis.

Voor het debuut geldt dat je je niet kunt verheugen op iets wat vanuit het niets komt en waarvan je nog maar moet afwachten of het wat is. Als daarmee dan een positieve indruk is gemaakt, zodanig dat je jezelf als fan beschouwt, kun je vervolgens inderdaad met enthousiasme uitkijken naar de opvolgers. Dat zijn er slechts 2 geweest. De laatste van die 2 was ronduit waardeloos, waardoor ik me niet kan voorstellen dat de vreugde waarmee je naar deze plaat uitkeek, nu nog steeds overeind staat. Nog minder kan ik me voorstellen dat je dat mislukte album beter vindt dan deze comeback. Een comeback die allerminst relevant of groots is te noemen, maar die mij aangenaam heeft verrast. Een album vol met enerzijds frisse, toegankelijke en aanstekelijke popsongs, terwijl anderzijds ook dat typische jaren 80 geluid van Visage behouden is gebleven.

Edwin die songs zijn oud die hadden ze nog liggen vind het niet erg hoor maar het is mijn ding niet ik had meer een frise wind verwacht van de nieuwe cd hadden ze hem in 1990
uit gebracht ipv 2013 dan kon ik er mee leven
U2, The Cure, Depeche Mode vond ik ook vroeger goed
maar schijnbaar word ik oud ik zoek vernieuwing in de muziek
en niet van 12 in een dozijn Edwin

groetjes van hidalgo

tip voor Edwin Austra - Olympia

Wat een wonderlijke hergeboorte. 33 jaar na je kleine maar krachtige aanwezigheid in de popmuziek, opeens een volledig album dat gewoon net doet of er in al die tijd niets is gebeurt.
Als fan van het eerste uur, natuurlijk onweerstaanbaar.
Ik kan er niets tegen in brengen. Alle songs zijn erg prettige retro-syths, met alles er op&d'ran.

het is geen hergeboorte die plaat lag al 30 klaar met stof erop
misschien was het geld op en dachten hey we brengen die oude leem uit
ff laten drukken en we kunnen weer warm eten
ik vind het kakka wat een plaat zonde van de tijd
daar kun je beter iets anders gaan luisteren zoveel goede groepen
die iets uitbrengen dan ga ik heus niet visage luisteren
maar gelukig lusten de meeste mensen geen spruitjes of bloemkool
met worst

ik verhoog

Met Midge Ure?

Nee, maar wel met gitarist Robin Simon (ex-Ultravox) in de line-up en additional keyboards by Mick MacNeil (ex-Simple Minds) en Dave Formula (ex-Magazine).

Goede en fris klinkende (ook al is het dan schijnbaar oud materiaal) comeback plaat.Vond sowieso dat er achter de naam Visage altijd prima muzikanten schuil gingen,iets wat Hearts and knives (ook al zijn het dan ook niet helemaal dezelfde) nog maar eens bewijst.