Renaissance - Grandine il Vento (2013)

Het heeft iets droevigs. Een van de mooiste progbands uit het verleden heeft een nieuw album uitgebracht door middel van crowdfunding; er was blijkbaar geen label geïnteresseerd. We zijn enkele maanden verder: op MuMe geen stukje, geen stem, helemaal niets.

Dat heeft zeker iets droevigs - kan ik ook de Renaissance-albums wegdoen, omdat Renaissance prog is

Annie Haslam heeft een fikse berg ellende te verstouwen gekregen en eigenlijk zou ik wel geïnteresseerd zijn in wat zij vocaal nog presteert, maar ja - prog he en dat trekt deze mens niet

In de vorige IO Pages stond in ieder geval een erg positieve recensie...

De band heeft een en ander natuurlijk ook wel wat aan zichzelf te wijten: zo goed zijn de album na A Song for all Seasons niet, dus dan hoef je ook niet te verwachten dat men massaal voor je nieuwe cd in de rij staat (fans en labels).

Maar goed, ik ga deze waarschijnlijk wel aanschaffen en zal er dan ook wel wat over posten.

Daar heb je wel gelijk in. Toch was het vorige album (Tuscany) een kleine opleving in de misère, dan verwacht je iets meer aandacht voor deze.

Ik heb hem nu 1x beluisterd en ik sta niet te juichen.

toch nog 2 sterren voor het soms nog mooie melodieën. Annies zang valt me over het algemeen enorm tegen op deze schijf. Air of drama vind ik echt een draak van een nummer. Jezus wat slecht zeg.
Tsja de klasse van scheherezade zullen nooit gehaald worden. Jammer.

Bij het vorige album uit 2001 werd ik regelmatig geraakt, bij Grandine il Vento gebeurt dat niet. Ergens is dat gek. Er komen mooie melodieën voorbij en de composities zijn inhoudelijk best aardig, op een paar nummers na. Annie Haslam (69 inmiddels) zingt wat mij betreft voldoende zuiver en overtuigend. Al heb ik moeite met dat vibrato aan het begin en slot van Symphony of Light.

Gaandeweg wordt me duidelijk dat de pijn vooral in de productie zit. Ik hoor geen rockgroep Renaissance maar een zangeres met begeleiding. Een softklassieke begeleiding wel te verstaan, veilig opgenomen en saai. Kenmerkend voor oude Renaissance albums is een boeiend spanningsveld tussen rock en klassiek. Op Grandine il Vento is de rock ondergeschikt en de spanning komt nooit van de grond.

in ieder geval beter dan het album camera, camera

Tja. Het bashen van oude bandjes die een nieuwe plaat uit hebben, ken ik nu wel.

Ik vraag me soms af of mensen echt luisteren naar de nieuwe platen.

Vooralsnog vind ik dit een wonderschone plaat. Wonderschoon is het woord. Superbe productie, en wow, wat kan Annie nog mooi zingen. Ze raakt mij echt diep in mijn ziel...

En de prog en rock zijn genoeg aanwezig. Als mensen zich er eens overheen zouden zetten, dat het anno 2014 geen 1972 meer is.

Hoezo bashen? Misschien slaat je opmerking niet alleen op mij, maar ik heb deze plaat wel 5 keer grondig beluisterd en volgens mij een onderbouwde recensie geschreven. Ook positieve punten benoemd trouwens. Anders dan jij vind ik de productie problematisch en dat is echt jammer want ik zal altijd een zwak voor Renaissance houden, misschien wel de laatste groep om te bashen.

Svendra. Ik zou jou nooit van zoiets betichten.

Jouw recensies zijn altijd superinteressant en gaan diep op de plaat in.

Ik doelde meer op de opmerking van een andere user, die direct Scherezade erbij haalt. Ik zie dat te vaak bij platen. Dat users vinden dat de gloriedagen niet worden geëvenaard.
Ik vind dat vaak zo irrelevant. Ik vind het veel leuker om te lezen wat mensen nu zelf van de nieuwe plaat vinden. Zoals jij.

Ik ben ook wat kort door de bocht. Het is gewoon een stukje irritatie, dat ik dezelfde berichten zie terugkomen (bij Wishbone Ash, Uriah Heep, Marillion etc.)
Het valt bij Renaissance overigens nog reuze mee, dat bashen.

Excuses.

Geeft niet. Ook excuses van mijn kant, ik voelde me dus ten onrechte aangevallen, misschien wel juist omdat ik van Renaissance houd .

Met de dood van Dunford, is de belangrijkste componist weg gevallen.
Hoe het nu verder moet zonder Dunford, weet ik niet. Gast-schrijvers inhuren?

Ik moet wel zeggen, dat de toetsenpartijen van Robert Hart erg smakelijk zijn.

Mede door het gebrek aan enthousiasme bij Svendra is deze plaat bij mij eigenlijk wat in de vergetelheid geraakt. Ik zat er eigenlijk op te wachten tot deze plaat gestreamd zou worden en dat is nu het geval (hier) en mij valt deze plaat ook zeker niet mee. Annie Haslam zingt goed, beter dan ik verwacht had in ieder geval, maar de nummers zijn nogal saai en wel erg gefocused op de zang. Als dit het Renaissance-geluid anno nu is, dan hoeft een volgende plaat voor mij niet zo nodig meer eigenlijk.

Haslam is er allesbehalve op achteruit gegaan, en wat een openingstrack, groots! Ook Grandine Il Vento, Porcelain, Cry to the World en The Mystic and the Muse vind ik prima. Uitstekend symfonisch progrockalbum als je het mij vraagt.

Gisteren gezien in de Boerderij - Zoetermeer waar ze meen ik 3 nummers gespeeld hebben van dit album, mede daarom aangeschaft

Hier hetzelfde. Grandine il Vento, Symphony of Light en The Mystic and the Muse misstonden niet in de set. Ik ben alleen bang dat het me toch weer tegen gaat vallen als ik ze op cd hoor...

Dat laatste viel mee. Het is niet de muzikale spanning die de oorspronkelijke band had, daarvoor draait een en ander te veel om Haslam, maar zeker het titelstuk is een mooi nummer. Gaat vast niet heel vaak gedraaid worden maar toch zeker geen miskoop.

Hmm, verwijzen naar een titelstuk is niet zo handig als ze de naam van het album wijzigen

Oorspronkelijk, toen het album nog in eigen beheer was uitgegeven had het de naam Grandine il Vento. Later (2014) vond de band alsnog een platenmaatschappij bereid het album uit te geven, maar daar wilden ze wel een andere titel, wat Symphony of Light werd. Ik heb zelf die tweede uitgave.

Symphony of Light is het titelstuk dat in mijn oren boven de rest uitsteekt, al is het oude titelstuk ook zeker niet slecht.

Werkelijk prachtig album!
Muzikaal gezien niet hun beste plaat maar kan makkelijk mee in hun toch gelauwerde repertoire. Het is allemaal wat rustiger en misschien wat simpeler. Maar Haslam zingt gewoon nog als 40 jaar geleden, wat een zangeres!



Aldus Ozric Spacefolk die niet meer hier op MuMe is. Hij heeft helemaal gelijk. Het ga je goed kerel!