Bob Marley and The Wailers - Live! (1975)

Bob Marley en zijn Wailers Live in 1975 is voor mij allereerst No Woman No Cry. Als ik nou één nummer mag noemen, waar ik de live versie echt beter vind dan de LP versie, dan is het deze versie van No Woman No Cry. Ik kan van deze versie geen genoeg krijgen. Het geeft gelijk aan, hoe goed dit livealbum is. Er wordt erg goed gespeeld door iedereen en er is een mooie wisselwerking met de zaal (juli 1975 in London).

Het album is ook afwisselend genoeg. Eerst is de sfeer meer broeierig, terwijl het vanaf het geweldige Lively Up Yourself vrolijker wordt. I Shot the Sherrif is ook zo goed neergezet.
Ik ben ook nog eens in het bezit van de Japanse mini LP met uitstekende geluidsmix en een bonustrack: Kinky Reggae, heel strak uitgevoerd. Kinky Reggae, Right On!

Voor mij is "Live!" een album met twee gezichten. De eerste drie nummers klinken broeierig en dreigend en verhalen over de donkere kanten van het bestaan op Jamaica. Marley en zijn band spelen strak en gedreven. Het is bijna hypnotiserend. Vanaf "Lively Up Yourself" klinkt het allemaal wat positiever en nemen de zomerse klanken de overhand. De tweede helft van dit album klinkt dan ook een stuk opgewekter. De klassiekers "No Woman, No Cry", "I Shot the Sheriff" en "Get Up, Stand Up" zijn een aaneenrijging van hoogtepunten. Bob Marley & The Wailers zijn in topvorm op "Live!".

Dat klopt helemaal Tozifra, derhalve bevat de oorspronkelijke uitgave 7 nummers en geen 6.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bob Marley & The Wailers - Live! (1975) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Bob Marley & The Wailers - Live! (1975)
Het moet een bloedhete, broeierige, beladen en bijna mythische avond zijn geweest in het Londense Lyceum op 17 juli 1975 en dit wordt perfect gevangen op Live! van Bob Marley & The Wailers

Live-albums zijn er in vele soorten en maten, maar er zijn er niet veel die de sfeer van een bijzonder optreden heel goed weten vast te leggen. Live! van Bob Marley & The Wailers slaagt daar perfect in. Bob Marley en zijn band waren in 1975 niet voor het eerst in Londen, maar er werd wel voor het eerst duidelijk dat er een wereldster in wording op het podium stond. In het Londense Lyceum gaven Bob Marley & The Wailers nog een betrekkelijk intiem optreden en dit is perfect gevangen op Live!, dat je vanaf de eerste noten deelgenoot maakt van een bijzonder concert. Het draaide in 1975 zeker niet om perfectie, maar wat waren Bob Marley en zijn band in topvorm.

Live! is niet het beste album van Bob Marley & The Wailers en waarschijnlijk ook niet eens het beste live-album van de Jamaicaanse muzikant, maar het was voor mij de eerste kennismaking met reggae in het algemeen en de muziek van Bob Marley & The Wailers in het bijzonder, waardoor het album voor mij een bijna magische of zelfs mythische status heeft. Ondanks het feit dat hele oeuvre van Bob Marley tegenwoordig van Spotify of een andere streaming media dienst is te plukken en er ook fysiek flink wat verkrijgbaar is, grijp ik ook een kleine vijftig jaar na de release van Live! nog altijd juist naar dit album.

Vanaf de eerste noten van het album is immers duidelijk dat er iets bijzonders gaat gebeuren in de Londense concertzaal The Lyceum. Bob Marley & The Wailers stonden er op 17 en 18 juli van het jaar 1975 en een aantal tracks van de eerste avond zouden terecht komen op Live!, dat aan het eind van dat jaar zou verschijnen. Ik ga er van uit dat het een warme zomeravond was en de temperatuur zou in The Lyceum nog veel verder oplopen.

Live! klinkt alsof het met redelijk bescheiden middelen is opgenomen, maar het album klinkt echt fantastisch. The Lyceum is een klein theater dat tegenwoordig vrijwel uitsluitend voor musicals wordt gebruikt, maar in de jaren 70 en 80 was het vooral een concertzaal. Het is een betrekkelijk intieme setting en dat hoor je op Live!, dat je bijna deelgenoot maakt van het concert.

In muzikaal opzicht laten The Wailers wel eens een steekje vallen op het album, maar de band speelt ook swingend en in een heerlijke flow. Ondanks de schoonheidsfoutjes hoor je overigens ook een fantastische band aan het werk. De bijdragen van de gitarist en de organist staan vooraan in de mix, wat het live-gevoel van het album versterkt. Het is wat mij betreft echter vooral de ritmesectie die de sterren van de hemel speelt. Ook de bas en drums komen overigens opvallend helder uit de speakers en versterken het gevoel dat je midden The Lyceum staat.

Bob Marley is uitstekend bij stem op het album en wordt doeltreffend ondersteund door de soulvolle achtergrondzang van The I-Threes, die een prominenter plekje in de mix hadden verdiend. Er was bij de release van Live! wel wat kritiek op de setlist, waarop krakers als Get Up Stand Up en I Shot The Sheriff ontbraken. Deze zijn later wel toegevoegd op de luxe versie van het album, dat ook opnamen van het tweede concert van Bob Marley & The Wailers in The Lyceum bevat. Zelf vind ik de originele setlist overigens prima, want wat zit er veel energie in de songs die terecht kwamen op het originele album.

Ik luister er zoals gezegd nog vaak naar en het is wat mij betreft een schoolvoorbeeld van een live-album dat de sfeer van een optreden goed weet vast te leggen. Het moet een zeer memorabele avond zijn geweest in The Lyceum op 17 juli 1975, maar ook wanneer je het moet doen met slechts het album krijg je er heel wat van mee. Ik begon deze recensie met de bewering dat Live! objectief beschouwd zeker niet het beste album of het beste livealbum van Bob Marley & The Wailers is, maar zelf denk ik daar anders over. Live! van Bob Marley & The Wailers is een klassieker en was en is een hele mooie kennismaking met de muziek van de Jamaicaanse muzikant en zijn band. Erwin Zijleman