Killarmy - Silent Weapons for Quiet Wars (1997)

Dit album heb ik nu al een aantal jaren in bezit maar ik blijf er naar terug grijpen. Ik luister deze plaat vaker dan andere Wu-tang platen en dat heeft te maken met een aantal dingen. Allereerst de zeer constante en uitzonderlijk hoge productiekwaliteit die 4th Disciple hier aflevert. Petje af zeg! De enige Wu-tang producer die hieraan kan tippen is the RZA himself in zijn hoogtijdagen wat mij betreft (mooi dus dat hij ook nog even een supervette beat aflevert op Wake Up). Maar de echte reden is denk ik voor mij de manier waarop Killa Sin iedereen er 3x uitflowt op elke verse die hij op een track gooit. Wat een skills heeft die man! Het is elke keer weer genieten als hij op een track voorbij komt, ik krijg er kippenvel van. Dit zal wellicht te maken hebben met het feit dat de andere MC's wel een niveautje minder zijn (alleen 9th Prince weet zo af en toe nog wel scherp uit de hoek te komen), waardoor de beste man er met kop en schouders bovenuit steekt maar dat mag de pret echt niet drukken.

Echt een heerlijke plaat en eentje die uitnodigt om het andere werk van deze gasten eens te beluisteren.

Dit vat het album helemaal samen voor mij. Productioneel is dit album een juweeltje, Killa Sin is een echt dope MC, dan heb je nog vier MC's die ik prima verdraag net zoals bijvoorbeeld Louieville Sluggah en Top Dog van OGC, maar elke keer als die vreselijke 9th Prince zijn muil opentrekt is voor mij de track verpest. Hoe hebben ze dit op kunnen nemen zonder tegen die kerel te zeggen: beste vriend, kom maar efkes wisselen 9th Prinsje. Ongelooflijk.

Fair, Love & War is behalve door de magistrale beat ook een hoogtepunt door het ontbreken van 9th Prince, wat mij betreft.

Op kneiters als And Justice For All en The Shootout (van resp. The Swarm en Dirty Weaponry) doet hij ook niet mee. Doe er je voordeel mee.