The Jeff Healey Band - Hell to Pay (1990)

Iets minder san het ''See the light'' -album , maar zeker wel de moeite waard.
Ik vind deze versie van ''while my guitar gently wheeps'' echt heel goed.
3*

I think I love you to much is van grote schoonheid net zoals de opener die meteen flink van leer trekt.

Leuk album.

(When a blind man's guitar cries)

Topper, waarbij ik juist deze iets beter vind als hun debut. Ik ben niet zo van de covers, want ik vind dat een eerste versie dé versie is zoals bedoeld (bijvoorbeeld refererend naar de vele covers van Dylan-nummers). Toch staat er hier eentje op die ik absoluut een schitterende vertolking vind: 'While my guitar gently weeps'.

Verder is I think I love... een mooie en is de samenhang absoluut evenwichtig en afwisselend. Jammer dat deze man niet meer onder de bluesgangers is...

Aardige plaat, ik verwachtte een bluesplaat maar dat is dit niet. Het is een rocker met wat blueskenmerken erin. Ook af en toe eens een rustiger nummer. Al met best aardig, maar niet bijzonder. Z'n 1e is beter, en ook Live at the Montreux.

Idd een vrij degelijke plaat. De Harrison-cover klinkt niet slecht...

Ik heb deze plaat rond 1992 helemaal grijs gedraaid, en is nog steeds wat mij betreft de beste van deze veel te vroeg overleden grootse muzikant. Nummertje een en twee vind ik de beste tracks. 4,5

Niet zo goed als zijn debuutplaat, maar prima te beluisteren. "Something To Hold On To" en "While My Guitar" zijn de twee uitschieters.

Erg fijn album. Nog een stukje beter dan het al goede debuut. Jeff en zijn band hebben alleen hier in ons landje nooit de waardering gekregen, die ze wel verdiend hadden. Dat ligt in Canada wel even anders.

Zelfde laken een pak ,ware het niet dat ik hier wel mindere composities op vind staan. De cover While My Guitar Gently Weeps trekt hem voor mij toch naar 3 sterren .

Ik vond in 1990 de cd matig klinken en niet de bluesrock die ik verwachte na aanleiding van het debuut. Niet gekocht. Nu 34 jaar later heb ik de LP versie in huis en laat ik aangenaam verrast zijn. Lekkere rock met blues sausje en prima gitaarwerk van Jeff Healey. Prima sound. Zou het aan de LP liggen? Geen idee. Toen te teleurgesteld om nu onduidelijke redenen. Nu lekker op de bank met LP hoes. Kant 2 opgezet. Mooi!

Kwestie van 'verkeerde' verwachtingen, denk ik. Ik herken je aanvankelijke teleurstelling. Op basis van het debuut had ik ook een steviger, bluesier opvolger verwacht. Het resultaat beantwoordde niet aan dat beeld. Toen ik deze een tijdje geleden weer eens opzette - met voorkennis van de inhoud dus - viel hij me weer mee. Al blijf ik 'm een pak minder vinden dan het debuut, en ook de opvolger hiervan vind ik iets beter. et totaalgeluid is inderdaad matig (ik heb alleen de CD, over de LP kan ik dus niet oordelen). Ik denk dat dat aan de productie ligt. En de songs zijn gewoon wat minder sterk dan op het debuut, zij het nog steeds wel ruim voldoende.