The Jeff Healey Band - Feel This (1992)

Bah wat een lelijke drums. Lijkt wel of de producer in de jaren 80 is bliven hangen

Ok, drums zijn inderdaad wat gedateerd, maar deze is van 1992 dus dat kan (jaren 80 / 1992 moet kunnen).
Volgens mij gaat het toch om een beoordeling van dit album te komen.
Oftewel als je reageert dan graag met argumenten waarom je toch tot een 3 komt
Of zijn de 3 sterren voor de drums ?
Kortom, wat is jouw mening over dit album ??
Jeff stond bekend om zijn gitaarspel (niet om zijn drums).

Deze heb ik sinds vandaag (ik geef toe beetje laat) en ben 'm nu aan het luisteren en dacht eens kijken wat er op MM staat hierover. Alleen jouw reactie dus

Wat ik tot nu toe hoor klinkt erg lekker.

ik zal later een beoordeling geven met argumenten

Je hebt gelijk, mijn reactie was erg eenzijdig.
Voor jou is de drum misschien minder bepalend voor het totaalgeluid, misschien heeft het er mee te maken dat ik zelf (hobby-)drummer ben
Jeff speelt objectief gezien best goed gitaar op dit album, maar ik hoor weinig verrassends. Ook is het songmateriaal niet zo sterk: alleen House that love Built lijkt me een nummer dat ook in iemands andere uitvoering leuk kan zijn. Dit nummer hoor ik ook van Jeff graag. Maar verder voel ik niet zoveel bij deze plaat, helaas, ondanks de aansporing van de titel. Het beste nummer van Jeff dat ik ken is een cover, van the Beatles, "While my guitar gently weeps". Het lijkt alsof hij zelf gewoon niet zo'n goed songschrijver is. Hoewel ik eigenlijk alleen dit album naast zijn singles ken hoor.

Lees graag jouw mening!

Weer een erg fijn derde album van deze blinde gitarist. Songs varieren van stevig rockende tracks tot mooie ballades. Een erg ondergewaardeerd artiest / band, hier in Nederland althans, denk ik zo.

Matig album in vergelijking met de eerste 2 albums.

Hier was de koek op . De composities werden nog minder dan op album nummer twee en inderdaad klinken de drums nergens naar . Healey's gitaarwerk weet de boel nog enigszins te redden , maar het is allemaal zo nietszeggend. Helaas . 2 en halve ster .

Een album dat ik verrassend genoeg goed verteer. Het geluid lijkt iets te veel 'glad' te zijn geproduceerd, de drums klinken misschien iets te hard: alsof de drums helemaal achteraan een gebouw zijn geplaatst en de drummer toch nog duidelijk te horen was. Doch uiteindelijk heb ik daar geen problemen mee. Jeff Healey heeft hier een fris album gemaakt en blijft niet hangen in de klassieke bluesrockmuziek. Ook weet hij zich gesterkt door prettige achtergrond zangeressen.

Heerlijk hoe her en der het orgelgeluid doorkomt. Laat dat Paul Shaffer zijn, die bij het grote publeik bekend werd bij de Late Night en de Late Show. Leave the light on heeft verstopt in de achtergrond het orgelgeluid, de gitaarsolo is mooi beheersd. Baby's looking hot heeft gewoon prima gitaarspel. Lost is your eyes is een prachtige ballad-achtige cover van Tom Petty. House that love built is een kraker van een nummer: de orgel zet in, de gitaar komt steeds zwaarder inzetten om te komen tot het ritme van dit rockende nummer. Een nummer met een verhaal! Goed gevolgd door het rauwe, stevige Evil and here to stay, waar Healey met name in zijn gitaarsolo goed te keer gaat. Menigeen zal gruwelen van de rap in If you can't feel anything else, ik vind het gewoon top dat hij dat gedaan heeft. Vooral het strakke gitaarspel dat hij tegenover de rap plaatst doet het erg goed.

Op z'n tijd zet ik dit album op. Ik merk dan dat ik van begin tot eind plezier heb van dit album.

Prima bluesrock-plaat die meer richting de bluesy hardrock neigt dan blues. De productie is een beetje bombastisch, maar niet met een jaren '80-geluid, maar juist eerder dat larger-than-life reverb-drenched jaren '90-geluid. Erg warm is deze plaat niet echt, maar het enthousiasme is er wel. Bovendien zijn de nummers lekker catchy. Ik denk dat de plaat wel te vergelijken is met waarmee Bad Company en Y&T rond deze tijd kwamen.

Prima plaat, en het gemiddelde hier op de site doet de plaat geen eer aan. (Ter vergelijking: op RYM scoort de plaat al hoger: Feel This by The Jeff Healey Band (Album, Blues Rock): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music - rateyourmusic.com ), Ik denk eerder dat er teleurstelling is dat deze plaat richting de hardrock neigt en niet naar de blues. Maar soit.

Ik ben geneigd te geloven dat menigeen dit album afschrijft als 'minder dan de eerste twee'. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Want hoewel ik vind dat Jeff Healey zijn debuut nooit meer overtroffen heeft, staat deze wat mij betreft op gelijke hoogte met de opvolger Hell to pay. Veel verschil zit er eigenlijk niet in, al ligt bij de mix van blues en harde rock bij dit album de nadruk nog iets meer op het laatste genre.

Niet alle nummers zijn even sterk, maar dat was op Hell to pay ook al zo. Het debuut daarentegen was over de hele linie vrij sterk. De toppers op dit album zijn naar mijn idee Cruel little number, It could all get blown away en in iets mindere mate Leave the light on en The house that love built. En dat zijn nou net niet de blues-, maar meer de pure poprocknummers.

Naast zijn gitaarspel vind ik Healey's stem wel iets toevoegen aan zijn muziek. Hij heeft net dat semi-ruige in zijn stem waardoor het net wat doorleefder klinkt. Ik kan me wel iets voorstellen bij de kritiek op de productie en het drumgeluid. Dat was vrij kenmerkend voor begin jaren negentig, maar ik stoor me er niet echt aan. Er zijn wel ergere voorbeelden denkbaar (Living Colour schiet me te binnen).