Ian Boddy & Chris Carter - Caged (2000)

Caged is het resultaat van tot nu toe, op het moment van berichtplaatsing, de enige samenwerking tussen DiN-labelbaas en synthesist Ian Boddy en avant-garde en ambientspecialist Chris Carter.

Opener "Concussed" heeft zeker een desolaat karakter, in die zin dat de algehele sound erg donker is. En ondanks de ritmische ondertoon die het nummer heeft, blijft het vanwege de vele sound-patronen allemaal erg druilerig. Sfeervol is het in ieder geval zeker.
En sfeer is alles wat "Coriolis" met zich mee draagt. De vele collages aan ambient-erupties zorgen ervoor dat er een sfeerbeeld geschetst wordt van een vervallen, desolate stad, waarboven donkere onweerswolken zich samengepakt hebben en daar blijven. Het ritme wat gepaard gaat met een subtiele melodielijn die zich op den duur ontwikkeld, neemt je mee op reis door de stad, die ooit eens welvarend was en bruiste van het leven. Nu is het een verdorven oord waar zelfs de verdwaalde, ronddolende geesten van de overledenen zich eenzaam zullen voelen. Als de muziek tot rust komt en verdwaalde ambient-patronen voor een rustig slot zorgen, is er geen weg meer terug en zullen de geesten je uiteindelijk vinden en zal het net rond je sluiten.
"Slab" laat zich beluisteren als een enkele reis door de schemerzone tussen leven en dood. Een benauwende en broeierige reis waarvan het eindstation duidelijk moge zijn.
"Sub-Aura" is een collage van kruipende, mechanische en blikkerige klanken die een dusdanig omvangrijk geheel vormen, dat ze onder je huid kruipen. Een stuwend, sluipend ritme wat zich in de tweede helft van het nummer vormt, zorgt ervoor dat het geheel een pakkende sound meekrijgt, ondanks dat deze vorm van muziek nou niet bepaald als toegankelijk beschouwd kan worden. Al met al een gewaagde en abstracte vorm van ambient-electronica wat niet zou misstaan als soundtrack voor een spannend computerspel als F.E.A.R. of Dead Space.
"Disembodied" is zowel qua titel als qua muziek behoorlijk beangstigend. Het laat zich beluisteren alsof je je midden in een koortsdroom bevind, waarvan de wazige beelden van afgerukte ledematen aan je voorbij flitsen. Een 'bad trip' van het meest zuivere soort. Heerlijk!
Het titelnummer klinkt in eerste instantie behoorlijk ijl, verheven en minimaal. Als er dan uiteindelijk toch een bevreemdend ritme om de hoek komt kijken en het nummer meer structuur krijgt, blijft die verhevenheid toch behoorlijk op de voorgrond aanwezig. Het zorgt er uiteindelijk voor, dat ondanks de ritmiek, de muziek toch behoorlijk bedwelmend blijft.
Afsluiter "Under-Dub" grijpt weer een beetje terug op het eerste nummer. De ritmiek is nadrukkelijker en tegelijkertijd op een luchtigere manier aanwezig dan op de rest van de tracks en tegelijkertijd klinkt het behoorlijk vlot. Toch blijft ook hier een verontrustende ondertoon aanwezig. Alsof iemand op de vlucht is dwars door de diepe krochten van de verlaten en dode stad, op de hielen gezeten door duivelse machines die tot leven zijn gebracht door een oeroud kwaad wat de stad al lang in zijn greep houd. Wat een geweldige soundtrack voor een gruwelijke, post-apocalyptische toekomstvisie is dit eigenlijk!!

En zo eindigt deze unieke samenwerking tussen al twee unieke figuren. Synthesist Ian Boddy en Chris Carter (nee, niet de bedenker van de X- Files), waarvan deze laatste o.a. in de avant-garde rockband Throbbing Gristle heeft gezeten, schotelen ons hier een album voor die weggelegd zijn voor liefhebbers van pittige, maar tegelijkertijd zéér sfeervolle electronica. Eentje die je bij de strot grijpt, als je er eenmaal in zit.
Hoewel het algehele karakter van de plaat vrij minimaal is, is er toch veel wat je aandacht opeist. Dit is dan ook echte sfeermuziek en kan dan ook behoorlijk visuele, fantasievolle gedachtenpatronen bij je oproepen. Mits je in de goede, passende stemming verkeerd, werkt deze muziek op zijn best. Argeloos op de achtergrond hebben opstaan en met een half oor naar luisterend, gaat het aan je voorbij als een ruft in de wind.

Een uniek album, waarvan ik me alleen kan afvragen: waar blijft de volgende samenwerking tussen deze twee heren...?